पद्य कविता

नपर्खे बहिनी तिहारमा मलाई दोबाटो कुरेर
ओइलाई जाला नराखे अब फूल माला उनेर
आउने बाचा तोडेको  भनी नश्राप्नू मलाई
आउदो साल दिल खोली बहिनी हसाउँला  तिमीलाई

आमा नसोचिदिनू है निषठुरी रैछ छोरी भनी
तिम्रो तस्बिर सिरानीमा राखेर सुतेकै हुन्छु
तिम्रो त्यो ममता यो छातिभरि सम्हालेर राखेकै छु
हरेक पल मातातीर्थ औंसीमा तिम्रो पूजा गरेकै छु

पुसमाघे जाडो गुन्द्री र सुकुल सुकाई आँगनमा
तोरीको तेल तालुमा ठोकी बसाई काखमा
आफ्नो साडीको बक्कुलो सिलाई कर्मी है चरी झै
न्यानो पारी सुताउथ्यौ लुटुक्क यसोदा मैया झै

बिर्सेको छैन हल्लाउदै कोक्रो फकाउदै सुताउथ्यौ
पिठ्युमा बोकी हातमा टुकी सात मुलुक पुर्या‍उँथ्यौ
ज्वरो मात्र आउँदा धामी र जैसी ओखती पिलाउथ्यौ
तताई तेल मालिस गरी मलम पट्टी लगाउथ्यौ

आउन हामी उडिजाऊ बादल लाई भेट्न
एउटा पङ्ख तिमी हम्क अर्को पङ्ख म
तिमी भन बर्सिदेऊ बादल उजाड भूमिमा
म भन्छु छेकिदेऊ तातो राप गर्मी याममा

सुन्दर सन्सार यात्रा गरौ एउटै रथमा

तिम्रो खुशी त मागेको छैन मैले

घरिघरि किन मलाई रुवाइरहन्छौ ?

बिछोडको सीमारेखा कोरिसकें मैले

अझै पनि सपनीमा किन आइरहन्छौ ?

मेरो पनि मुटु छ तिम्रो जस्तै


पुरा होउन् तिम्रा इच्छा लक्ष्यहरुले शिखर चुमुन
शत्रुहरू हटून सबै मित्रहरूले हरपल झुमून्
 
दिर्घायुको कामना छ सुस्यास्थ्यको आराधना
सुभावना जागून सबै कुभावना पाखा लागून्
 

तिमी छौ वारी म छु पारी बिचैमा साउने भेल
न परिवार न त समय कसैले गराएन हाम्रो मेल
मायाको डोरी फुकाउनु पर्ला गाठो नै नकसी
मेरो मनको ढोका गर्दैछु बन्द तिमी नै नपसी

भन्थेऊ दुई मुटु एउटै हो
नमरे सम्म तिम्रै पेवा जस्तै
तिमी त बद्लेछौ थाहै नपाई
मेरो मुटु अनि म त छु उस्तै

साथ दिन्छु भन्ने तिम्रो बाचा
आधा बाटो नपुग्दै बिर्सिदियौ
प्रतिक्षामा तिमीलाई कुरी बसे

मझेरी धन्यबाद तिमीलाई
मुरीमुरी मुटुको स्पन्द स्पन्दबाट
पाठकलाई लेखक बनाउछौ
अनि बिष्लेखक लेखक बाट

सादा पाना भावनाले भरिने
तिमी नै हौ मनको बह साटिदिने
अनगिन्ती तरङ्गहरु मिलनबिछोडका

मैनबत्ती भै जलिरहें
तिमीलाई उज्यालो दिन
काडा झै बिषालु बनें
तिमीलाई सुरक्षा दिन

नारी तिमी जननी हौ जन्म दिने
असह्य पिडा सहेर शिशुलाई मातृत्व प्रेम दिने

नारी तिमी चेलिबेटी हौ दाजुभाइ पुज्ने
यमराजलाई बिन्ती चढाई माइतिको रक्षा गर्ने

तिमी यौवनको मातले मातिएको बेला ।
तिमी र ऊबीच भएका संवादका मेला ।
आहा कति राम्रा । अति राम्रा ।
त्यसपछि देख्न थाल्यो तिम्ले सुन्दर सपना हाम्रा ।

नशारहित जिउन सक्छु भनी, अठोट गर्नुपर्छ
चुरोट-रक्सी साथी होइनन् यसले हानी गर्छ

एक्लै हामी बाँचे हुन्न, पुस्ता बाँच्नुपर्छ
एक्लै हामी हाँसे हुन्न, देश हाँस्नु पर्छ

तिम्रो लागि सजाको छु
छाती भित्र कोमल दिल,
बस्न सक्छौ चाहे जति,
लिनुपर्दैन कुनै पिर ।