कमरेड अभि र मेरो परिचय लामै हो । तर साह्रै नजिक भनिहाल्न चाहिँ अलि मिल्दैन ।
महिना, गते यकिन भएन, तर बार भने शुक्रबार नै हुनुपर्छ । नत्र म सुटको पहिरनमा कालो ब्याग बोकेर त्यस रेस्टुरेन्टमा पसेको हुने थिइन ।
“ओहो कमरेड, के छ?” ढोकाबाट छिर्ने बित्तिकै उनीले मेरो ध्यान खिचे ।
१.
यो शुभ-दीपावलीमा सबलाई शुभको कामना
जनम-जनम बाँच तिमी, म त मर्दैछु ॥
हिजोको आफ्नो सारा दु:खलाई
सुन्दर रुप मोहीनीको, रुपै मन पराएँ,
दशैँ आयो
जिन्दगीमा उस्ले ठुलो भूल गरी गयो
कसो गरी आउँला माइती साइत नजुरे
