ks

आँखाको नानीमा तिमी
आकासको जूनमा तिमी
लाखौँ ताराहरूमा तिमी
मुटुको स्पन्दनमा तिमी ।

तिम्रो अघि उदाएको जुन बिहानी छ
सुहागरात त्यसले बिथोलेको कहानी छ ।

एउटाले भन्दैछः
सिंहदरबार, चटकेहरूको अखडा

पहाडले आफ्नो छातीमा खोपेर
मोटर गुडाएछ

नआए हुन्थ्यो हररात सपनीमा
दुखेको यो मन अझ दुखाउन

अधूरै रहे गाना
च्यातिदियौ तिमीले मेरा गीतका हर पाना ।

अब विग्रहबाट समास निस्कनुपर्छ
भ्रमको ज्वालाबाट विश्वास निस्कनुपर्छ ।

आँखाभित्र अट्न सक्ने, नानी हुनु तिमी
तिर्खा लाग्दा प्यास मेट्ने, पानी हुनु तिमी ।

पङ्ख खोली बोलाएझै भाले मुजुरैले
उसैगरी बोलाउनुभो मलाई हजुरैले ।

१ बाघ राजनीति
यौटा बाघ मर्छ – खबर बन्छ
त्यै बाघले दिनहुँ मृग मार्छ – खबर बन्दैन
थुक्क राजनीति !

देशको चिन्ता गर्नेहरू धेरै देखियो
मौका पाए चौका हान्ने धेरै भेटियो ।

चराहरू भएनन् भने,
सिङ्गो ब्रहृमाण्डबाट कविहरूको निशान मेटिन सक्छ

आँखाभरि
इन्द्रेनी सपनाहरू रोपेर
ओसिएका मनहरू सहर पसेका छन्

उताबाट तिमीले हेरिरह्यौ
यताबाट मैले हेरिरहेँ
बित्थामा हामी नजरको आवेगले जिस्कियौँ ।

म कसको कविता लेखूँ ?
नाम्लोले थाप्लो खाएको

नजरमा तिमी छाइराख्यौ
याद खूप आइराख्यौ ।

सुन्न सक्छौ भने मात्रै
सोध मेरो जीवन कथा
सहन सक्छौ भने मात्रै
सुन मेरा पीर व्यथा ।

जीवनलाई कतै काँडाले घोच्छ, कतै असिनाले चुट्छ, कतै झरीले लपक्कै भिजाउँछ, आखिर सृष्टि आँक्न कहाँ सजिलो छ र ?

मातृवात्सल्यका दृष्टिले स्तनपान गराइरहेकी आमासँग बालकले ममतावोध नगरेर यौनसुख देख्यो भने के हुन्छ ?