निला जीवित फर्की
इजरायलीहरू भेट् हुँदा, बिदा हुँदा अंगालो मारेझैँ गरेर गाला जोर्दै चुप्पा गर्दा रहेछन् एकअर्कासँग। उनीहरूको यस्तो संस्कारले छक्क मात्र परिन निला शुरु-शुरुमा उकुसमुकुस समेत भई। घरको चौपट आर्थिक अवस्था र नबिन(उसको श्रीमान) को भाँचिएको गोडाले निम्त्याएको बेरोजगारीले गर्दा आहत भएर इजरायल उडेकी रहिछे निला सन् २००८ मा ।
मायालु लोग्ने र दुई लाला-बाला छोडेर इजरायल उडेदेखि निलाको आँखा कैयौँ रात बन्द भएनन् त महिनौँ ओभाएनन् पनि। तर बानी शायद निरन्तरताको उपज होला। बिस्तारै अभ्यस्त हुँदै जान थालेकी निलालाई इजरायलीहरूको यो अंगालो मार्दै गाला जोर्ने परम्पराको भूतले कस्तो घाँटी उँट्ठ्याए झैँ हुन्थ्यो।
जिन्दगीको परिभाषा नबुझ्दै
पात्रहरू ः- (१) रमेश- (संस्थापक), (२) कृष्णप्रसाद- (प्रधानाध्यापक) र (३) श्यामदास, गेहेन्द्रभूषण, शारदारमण, तेजप्रकाश, रामबाबु, अशेष, सरुभक्त, ध्रुव, शारदा, बिमल, छायाँदत्त, कृष्ण र सौरभकिरण (क्रमशः नर्सरी, एल.के.जी., यू.के.जी., एक, दुई, तीन, चार, पाँच, छ, सात, आठ, नौ र दस कक्षाका विद्यार्थीहरू ।)
मैले घर छोडेको धेरै साल भयो
माया साट्ने वाचा गर्दा मन दुख्ने मान्छिन् उनी,
सुगमपुर गाउमा आज निकै चहल पहल छ । केही दिन अगाडिदेखि नै पर्टीका कार्यकर्ताहरूलाई मान्छे भेला गर्न भनेर खटाइएको थियो । सकेसम्म सहभगिता बढी जुटाउन भनेर प्रचार प्रसार गर्न कम्ती कसरत गर्नु परेको थिएन । 
जानी जानी वचनले कसैलाई नमारौँ हजुर
दायाँबाट हेरेँ
हैमा हार्ङ्लान सारी तैला पाङ्बा ङाला टु’जे
नेपाली साहित्यका विभिन्न विधाहरूमा कलम चलाउँदै आएकी नारी साहित्यकार सुबिसुधा आचार्यको पछिल्लो कृतिको रुपमा फ्रन्टपेज नामक कथा सङ्ग्रह हालै प्रकाशित भएको छ । कथाकार सुविसुधाको अग्नियुद्ध र रहस्यमय भोगाइ नाम दुईवटा कथासङ्ग्रह यसअघि नै निस्केको थियो । नेपाली साहित्यमा सबैभन्दा बढी पढिने विधाका रुपमा आख्यान त्यसमा पनि कथालाई लिइन्छ । नेपाली समाजमा भेटिने विभिन्न प्रवृत्ति र चरित्रहरूलाई चित्रण गर्दै सुबिसुधाले कथाहरू बुनेकी छिन् ।
म समयबाट डढेको ठूटो मान्छे
आकाश झन्डै झन्डै बौलाउन लागेको थियो । कहिले गडयांगगुडुंग गर्छ, कहिले हावा हुण्डरी चलेर टुडिखेल वरिपरिका लहरे पिपलका रुखहरू भाचौला झैँ गर्छ । यसो पानी परी गयो भने ओत लागौला भनेर म न्यूरोड छेउको नैन बसेरा नजिकै पुगेको थिए । अगाडि पट्टिबाट रातो साडीमा सजिएर आएकी बशुन्धरालाई मैले देखे । मलाई लख काट्न निकै धौ धौ पर्यो । पहिले त ऊ यसरी साडीमा सजिएर हिडेको कहिल्यै देखेको थिईन । तीन चार जना अरु एकै उमेरका जस्ता देखिने महिलाहरूसँगै ऊ अगाडि बढ्दै आई । पहिले मलाई हो कि होइन, हो कि होइन जस्तो लागेको थियो । उसको गालाको सानो दागले बसुन्धरा नै हो भन्ने पक्का भयो ।
(१)
पर्खिरहनु तिमीले चाँदनी रातमा
म आभास हुँ तिमी जिउदो हुनुको