विविध-विधा

रापिलो घाममा नि चिसो हिउदैछु म
पीर व्यथा बिथोल्न रक्सी पिउदैछु म

मर्यो भन्छन् रोज मलाई देख्नेहरू
समय गिज्याएर अँझै जिउदै छु म

१

एकान्त ठाउँ
अतितको सम्झना
हाँसो र आँसु

२

हिमाल सुत्छ
मेघको धुस्सा ओढी
प्रकृति प्रेम

जिन्दगीको गर्हौ भारी बिसाएर आयो
केही वर्ष प्रवासमा बिताएर आयो

छाती पिट्दै नरोउ आमा ब्यूँझिदैन अब
तिम्रो छोरो सधैँलाई निदाएर आयो

लाग्छ तिमी भर्खरै हौ मुनाबाट निस्किएको
म छु यता बाध्यताको थुनाबाट निस्किएको

तिमी जस्तै क्षितिजमा पुग्न कहाँ सक्थें र म
आजै त हो अशिक्षाको कुनाबाट निस्किएको

सुवासिलो फूल तिमी मन्दिर भो तिम्रै पेवा
काँडा हुँ म टपरी र दुनाबाट निस्किएको

कस्तो गार्हो राख्यौ तिम्ले, पिरतीमा माग
मेट्न मैले सकिन लौ, चन्द्रमाको दाग

पिरतीको गुँड सर्दा चोरी भयो फूल
भन आफै आज तिमी कोइली हौ कि काग ?

तिम्रो अघि पछि पर्दा चुरा बजाउछु
अलिअलि मात्र होइन म पुरा बजाउछु

बिग्रेजस्तो गर्छु कहिले बहानाले कराउछु
लडाऊछु साइकल अनि धुरा बजाउछु

बाहना त्यो बुझ्छन अरु मेरो खिल्ली उडाउछन
तर्काउन म बेग्लै बेग्लै कुरा बजाउछु

जब तिमी टाढ्यौ, रोएर बसेँ
आँशुले अनुहार, धोएर बसेँ
हेरिरहेँ तिमीले, डाँडा काटेको
काटेपछि तस्विर, छोएर बसेँ

हिर्काए, चुटे, पडकाए गोली हाम्रो देशमा
बौलाही खेले रगतको होली हाम्रो देशमा

सफाया भए नमान्ने जति मान्नेको उही गति
डरले करले बोक्नै पर्छ झोली हाम्रो देशमा

महंगीले आकाश छुन्छ सरकार केका लागि
यहाँ अन्धो कानून छ सरकार केका लागि

भत्किदै छन धरोहर मिचीदैछन सीमाहरू
आफ्नै भूमि पराई हुन्छ सरकार केका लागि

देख्दैछु आज छुट्टै सुवास तिमीमा
चढेछ कि बैशको बतास तिमीमा
हास्छौ घरि टोलाउछौ झस्किन्छौ फेरि
पहिलो प्रेमको हो कि कतै हतास तिमीमा

तिमी आज मेरो सपनीमा आयौ प्रिया
मन्द मुस्कान सहित रातमा छायौ प्रिया

तिमीले मलाई धोका दिएर गईथ्यौ
दुनियाँबाट बदनामि पायौ प्रिया

बैंश हुदा जे बोले नि ताली दिनेहरूको ताती हुन्छ
चिन्नु जान्नु छैन यहाँ साली दिनेको ताती हुन्छ
लक्ष्य आफ्नो एकातिर कुरा आउछ कता कता
दुनियामा नबिकेका काली दिनेहरूको ताती हुन्छ ।

कहिलेसम्म चल्छ अँझै फुटको राजनीति
हत्या हिंसा बलत्कार र लुटको राजनीति

मेलमिलाप सहकार्य त वास्तै छैन यहाँ
खिचातानीसँगै दलीय गुटको राजनीति

शान्तिसुरक्षा वहाली गर्ने आश्वासन दिदैं
आपसमा नै चल्ने कुटाकुटको राजनीति

विछिप्त धर्म
भद्रगोल संसार
बिछोड प्रेम !

प्रेम जुयाव
निर्मल जलाशय
सान्त छलाङ्ग !

नगरौँ लोभ जिन्दगी हाम्रो, मर्नेछ कुनै दिन
रहन्न सधैँ प्रकृति फूल, झर्नेछ कुनै दिन

झुटको खेती टिक्दैन धेरै, लैजान्छ पैह्रोले
उर्लेर बाढी पापको कमाइ, हर्नेछ कुनै दिन

आखा आखा मिलाउदाको क्षण
दुइटा मुटु संगै सिलाउदाको क्षण

अतालिएको मन, नबुझ्धाको पिडा
अन्त्यमा विश्वास दिलाउदाको क्षण

अतिथ सम्झदा इतिहास बन्छ
छुटटा छुट्टै मिलाएर खिलाऊदाको क्षण

खुसी खुसी मिलाएर यौटा खुसी बनाउदा
उमङ्गका काडाहरु जिलाऊदाको क्षण

हतारिएर दगुर्दै छिटो छिटो तरेका
खहरेहरु नदीपुगेर बिलाउदाको क्षण

आफ्नै खुशी अंगालोमा नबेरेको धेरै भयो
ऐना हेर्दा लाज लाग्छ नहेरेको धेरै भयो

उपमा के दिनुहुन्छ बाध्यता कि गरिबीको ?
च्यातिएको दौरा मैले नफेरेको धेरै भयो

छेउलागि हिँड्दा पनि गाडीले ठक्कर दिन्छ
चुपलागि बस्दा पनि बोल्नेले टक्कर दिन्छ
हुँदाहुँदा औषधी भनी पिएको बोतलले पनि
सस्तो ठर्राले झैँ भननन चक्कर दिन्छ

बिगतमा पूर्वजले मेची काली तरेको शान
तोपसँग तरबारले मुकाबिला गरेको शान

पानी बिनै नालापानी युद्ध लड्ने हाम्रा पुर्खा
लड्दा लड्दै यिनका अघि अंग्रेजको झरेको शान

कहिले पूर्व टिस्टा अनि कहिले पश्चिम काँगडामा
सर्दा सर्दै स्वदेश अनि बिदेशमा सरेको शान