विविध-विधा

किचिएर बाचेको छु
थिचिएर बाचेको छु

भित्र भित्र अब सीमा,
मिचिएर बाचेको छु

१
पर्खेर बस्दा
झमक्क रात पर्‍यो
तिमी आएनौँ

२
शीतले भिज्छ
आशाको फूलहरू
हरेक रात

हर्ष भर्दै पीडित ओठमा, मुस्कान ल्याऊ नयाँ वर्ष,
हत्या र हिंसा विरुद्धमा, आवाज उठाउ नयाँ वर्ष,

बिग्रिसक्यो हाम्रो मुलुक, हाना हान र ताना तानले,
सुमार्गको परिचय के हो? सिकाउन आऊ नयाँ वर्ष,

रगतले सिचिएको हाम्रो, माटो हाम्रो रुखिएछ,
धर्ती आमालाई बचाउने, उपाए बताऊ नयाँ वर्ष,

रोक्न चाहे परेलीले अश्रु भेल रोकिएन
किन बग्यो ?आँखाबाट कारणसम्म सोधिएन ।

जसको कुनै मूल्य हुन्न अनमोल हुन्छ त्यही
मोती भए खोजिने थ्यो तर आँशु खोजिएन ।

धेरै लेखेँ धेरै मेटेँ मैले आफ्ना अक्षरहरू
दुईटा अक्षर ‘माया’को यो तृष्णा भने मेटिएन ।

छोड अब बिदेश जान, फर्की आऊ हे परदेशी
यो आमाको बिन्ती मान, फर्की आऊ हे परदेशी

मानु रोप्दा मुरी फल्छ, बाझै छ खेत् मन जल्छ
खाऊ भात रोपी धान, फर्की आऊ हे परदेशी

आपसमा बाड्दै खुशी, परिवार सगै बसी
जे पाकेनी बाडी खान, फर्की आऊ हे परदेशी

तिम्रै माया संगालेर पर्खी बसेकी छु
हाँस्दा हाँस्दै धेरै पल्ट रुँदै खसेकी छु

मिलनको पर्खाइमा बस्नु सारो रै’छ
चाहनाको भूँमरीमा सधैँ फसेकी छु

म नेपाली हुँ मेरो गौरव अनि शान लेख्नुछ
झुक्दिन म बैरी सामू यही अडान लेख्नुछ

बुद्ध, सीता, सगरमाथा, सारा संसारले चिन्दछ
यिनकै कारण हाम्ले पाको सम्मान लेख्नुछ

आज भन्दै भोलि भन्दै बैंश ढल्कि जान्छ
बैंश सँगै ऐना माथि रुप टल्कि जान्छ

जवानीको जोशहरु सँधै बेहोसीमा
थाहै हुन्न कति खेर कता पल्कि जान्छ

जतिसुकै समुद्रमा छाल उठे पनि
किनारमा ठोकिएर उतै छल्कि जान्छ

सुख दु:ख जिन्दगीको पलहरु सबै
सम्झनामा घरि घरि आई झल्कि जान्छ

मरिजाने छोटो चोला सम्झिएर लाँदा
मनभरि वेदनाको आगो सल्कि जान्छ

चाँगे: ५, ताप्लेजुङ
हाल: सिंगापुर

म विश्वास गर्दै गए, तिमी शंका गर्दै गयौ
म मलिन भई चुप लागे, तिमी आँखा तर्दै गयौ

नजिकबाट नियाली हेरे, कल्पनामा तिम्रो साथ
सास–रगत ठाने तिमीलाई, तिमी अर्कैको भर पर्दै गयौ

साला जिन्दगी
काइकुते अक्षर
बुज्नै सकिन

भए पागल
कसम तिम्रो माया
नछोड अब

अतित नसम्झाऊ भविष्यको स्वप्न जर्जर हुन्छ
सत्य निडर हुन्छ सधैँ असत्य नै काँतर हुन्छ ।

म पत्थर कुँदेर मूर्ति बनाउछु पेटको सवाल हो
म तिरस्कृत हुन्छु तर पूजनीय त्यो पत्थर हुन्छ ।

जमाना खराव छ साथी विचार गर्नु मित्रता गर्दा
तिम्रो खल्तीमाथि मित्रताको आयु निर्भर हुन्छ ।

मान्छेले यहाँ गलत बनाउन खोज्दैछ
बदनाम मै माथि किन गराउन खोज्दैछ

कलम बोक्ने त्यो हातले यो अभागी माथि
बोकेर हतियारहरू जुरमुराउन खोज्दैछ

धेरै मन आशंकामा फाटी रा’को देख्छु
थोरै मात्र हाँसो खुसी साटी रा’को देख्छु

छुटे पनि जुटे पनि बाँच्ने आसासँगै
सपनाको डोरी सधैँ बाटी रा’को देख्छु

आउछु घरै बिदेश छोडी बसाउला नेपालैमा
खाउला बरु ढिढोकै रोटी बसाउला नेपालैमा

हातमा कोदाली काँधमा हलो र जुवा राखी
आफ्नै सुरको टुट्को जोति बसाउला नेपालैमा

पाउनु र गुमाउनुको मज्जा बेग्लै रैछ
आँखा बन्द गरी हेर्नुको मज्जा बेग्लै रैछ

आँसु बन्यो शब्द, अनि शब्द बन्यो गज़ल
गजलमै तिमी हुनुको मज्जा बेग्लै रैछ

शुभकामना छ आएको नयाँ सालको
जरैदेखि ढलुन वृक्ष विकृत चालको

उन्नति प्रगतिपथमा लम्किरहुन
चालेका प्रत्येक पाइलाहरू हालको

सकौं सुविचार पाल्न अधम त्यागी
पूर्ण सदुपयोग गरी भएको कालको