Skip to content

विविध-विधा

पिरतीको मन

उनको जस्तै दबिएका ईच्छा उसको पनि,
पिरतीमा न्यानो हुन्छ आगो भुसको पनि ।
दुई मुटु एक हुन्छ मन मिले पिरतीमा,
बैशाख जस्तै लाग्छ दाजु पिरतीमा पुस पिन ।।

जानीन लेख्न चिठीमा

जानिन लेख्न चिठिमा ऊसलाई लेखेर के दिँऊ,
हाँसेर आईन् छेवैमा ऊसलाई देखेर के दिँऊ
थापेर हात ऊसले मागीन् न रुमाल थियो.
न थियो फूल बाटोमा ऊसलाई
छेकेर के दिँऊ
के छ र त्यस्तो कोसेली दिने र दिँऊ भने
माया नै माया मुटुमा ऊसलाई भेटेर के दिँऊ

मृत्‍युदण्ड हुनुपर्छ, अब बलत्कारीलाई

मृत्‍युदण्ड हुनुपर्छ, अब बलत्कारीलाई
सम्मान सद्भाव गर, छोरी चेली नारीलाई

सबैसामु फाँसी दिने, संविधान बन्नु पर्छ,
दलाल गिरोह अनि, अब भ्रण्टचारीलाई

जति रगतको खोला, बगाए नि आखिरीमा,
कलमले जित्छ सधैं, हतियार धारीलाई

तीन मुक्तक (आधा नै थियो बाँकी)

१)
आधा नै थियो बाँकी, पुरा कसरी दिन्थे
आश्वासनमा सीमीत, कुरा कसरी दिन्थे
सपना त म बोकेरै हिनेको थिए सहर,
सपनानै अधुरा रहे, सहारा कसरी दिन्थे

राष्ट्रिय गजल (मेरो देश मलाई नै)

मेरो देश मलाई नै, चिन्न छाड्दै छ रे अब
बहुमत र अल्पमतमा, राज्य भाड्दै छ रे अब

पुरोहित, मलामी र, जन्तीसँगै मिली जाने
फरक जात काट्नु भन्दै, किल्ला गाड्दै छ रे अब

आफ्नो प्रदेश भए पो त, रातमै धनी भइन्छ त
श्रमिक वर्ग मालिक बन्ने, सपना बाढ्दै छ रे अब

नहुनेको एक छाक खाने नुनै प्यारो हुन्छ 

 नहुनेको एक छाक खाने नुनै प्यारो हुन्छ 
  हुनेलाई हिरामोती पैसा सुनै प्यारो हुन्छ 

साँझ पछि अँधेरीमा टाढै बाट साथ दिने 
 सुखी दु:खी दुवैलाई तारा जुनै प्यारो हुन्छ 

सुखी दु:खी दिनभरि वेग्लै रुप भए पनि 
 रात संगै चिसो बढ्दा न्यानो उनै प्यारो हुन्छ 

 नमिल्ने ती छाँयाहरु वियोगले जलेपछि 
 खुसीहरू आँसु संगै झार्ने धुनै प्यारो हुन्छ 

मरिजाने चोला हाम्रो कसैलाई नपिरौं है 
 बाँचुन्जेली जिन्दगीमा मीठो गुनै प्यारो हुन्छ 

चाँगे: ५, ताप्लेजुङ
हाल: सिंगापुर

सोच बदलौं

छाड अब गर्न हुन्न जात अनि भातका कुरा
सफल हुन्न आजै छाड तिम्रो खुरापातका कुरा

अन्याय भो दर्शाउ, जसले सुन्छ पिर मर्का
बहुलाएर के हुन्छ बोल्दा खेरी मातका कुरा

गजल (मेरो हासो तिमीलाई)

मेरो हासो तिमीलाई दिउँला
दुई मुटुलाई मिलाएर सिउँला

म त तिम्रो यादले पागल भए
जीवन भरि एक भएर जिउँला

मेरो पुरै जीवन तिम्रो हातमा दिन्छु
तिम्ले धोका दिए बिष पिउँला

जति बाढी बढे पनि थाम्दै थाम्दै बग्छ खोला

जति बाढी बढे पनि थाम्दै थाम्दै बग्छ खोला
दायाबाया किनारहरू डाम्दै डाम्दै बग्छ खोला
झरी संगै वेदनाको तह बढ्दै गए पछि
आफ्नो व्यथा आफै भित्र छाम्दै छाम्दै बग्छ खोला

चाँगे: ५, ताप्लेजुङ
हाल: सिंगापुर

यात्रा के हो थाहा पाएँ दोबाटोमा छुटेपछि

यात्रा के हो थाहा पाएँ दोबाटोमा छुटेपछि
साथ के हो थाहा पाएँ आधीबाटो टुटेपछि

चोखो माया संगालेरसँगै बस्ने भर पर्दा
आसा के हो थाहा पाएँ सिसासरी फुटेपछि

विरहको गीत

बिरहको गीत फेरि सुन्न मन लाग्यो,
सम्झी सम्झी बिगतलाई रुन मन लाग्यो
कोट्याउँछु जति, दुख्छ मनभित्रका घाउ मेरा
तर पनि पटक पटक छुन मन लाग्यो ।

दुई मुक्तक (छिप्पिएको बाँस)

१)

छिप्पिएको बाँस काट्दैमा मुढो हुदैन साहिली
बाँसको घास पकाउदैमा कुँडो हुदैन साहिली
दाह्री जुङ्गा र कपाल त उमेर पुगेपछि फुल्छ नि
सौन्दर्य पारखी मन कहिल्यै बुढो हुदैन साहिली

चोट सिउन अँझै बाँकी छ

तिमीले दिलाएको चोट सिउन अँझै बाँकी छ
तिमीले पठाएको प्याला, पिउन अँझै बाँकी छ

म मेरे नि जिउनु तिमी सदा सदा हाँसी
तिमीले लगाएको ऋण, तिर्न अँझै बाँकी छ

के खोट देख्यौ तिमीले र छोडयौ साथ मेरो
तिमीले दिएको मलम, लाउन अँझै बाँकी छ

च्यातिएर जान थाले

च्यातिएर जान थाले, इतिहासका पाना सबै
चोखो माया ढली सक्यो, मक्किएर छाना सबै

सिर्जनाको प्रवाह नै, सुक्ने भयो खडेरीले
एकान्तले बिर्साई दियो, पिरतीका गाना सबै

छारो उडाई आफ्नै आङ कन्याएर जान्छन

छारो उडाई आफ्नै आङ कन्याएर जान्छन
छोरा छोरी टुहुरा झै बनाएर जान्छन
जाने हुँदा चुप चाप भै गए नि त हुन्थ्यो
टोल बस्ती डुङ डुङती गनाएर जान्छन

मिर्मिरेमा ताराहरु बिलाएर गए

मिर्मिरेमा ताराहरु बिलाएर गए
आफ्नो ज्योति उजेलीमा मिलाएर गए

अँधेरीमा उध्रिएको दुनियाको मन
उषा संगै उजेलीले सिलाएर गए

धेरै लामो संघर्षको समर्पण संगै
अनुपम खुसीहरू दिलाएर गए

निस्वार्थले विष प्युंदै सधैं अरुलाई
अमृतको प्यालाहरु पिलाएर गए

कालो रात चिर्दा चिर्दै धेरै ताराहरु
क्षितिजमा नपुगी नै ढिलाएर गए

चाँगे: ५, ताप्लेजुङ
हाल: सिंगापुर