थाहापायौ चाडै माया फुट्दा कस्तो हुन्छ
फुटीसक्यो मुटु अझ टुट्दा कस्तो हुन्छ
बिरुद्धमा तिमीभन्दा समय बलवान भइदिदा
भोग्नु पर्यो आफ़ैलेनि छुट्दा कस्तो हुन्छ
आफ्ना सबै एकातिर आफु एकातिर हुदा
बिपक्क्षमा आफ्ना जति जुट्दा कस्तो हुन्छ
हिजोसम्म सुम्सुम्याउदै ओरिपरी हिड्नेहरु
सर्बस्व त्यो तिनेरलेनै लुट्दा कस्तो हुन्छ
हुनेबेला आफ्नै घर पर पर भइ दिन्छ
घरकालेनै घरभित्रै कुट्दा कस्तो हुन्छ
धेरै माया चोखो माया जुनी जुनी भन्नेहरु
बदलिएर मायालाईनै चुट्दा कस्तो हुन्छ
दुखेपनि भित्रभित्रै पीडा सही बाँधें मन तड्पी तड्पी हाँसें झन घात गरी फेरि किन जानी जानी मलाई यो चोट माथि चोट थप्छौ
हाँस्ने खेल्ने जवानीमा खुशी भयो डुब्दो नाउ दोधारैमा कहाँ जाउँ झनै बढी दुख्ने ठाउँ छानी छानी मलाई यो चोट माथि चोट थप्छौ
कस्तो धोका दियौ यहाँ कोइलिको गीत रोयो मेरो चोखो प्रीत रोयो मैले रुँदा मुर्छा हुँदा जुनेलीको शित रोयो कस्ले बुझ्न सक्छ होला
जिन्दगी खै यस्तो लाग्छ बाँचें कि म भुलगरी छातीभरी शुल परी भएकोछु मुल सरी पानी पानी मलाई यो चोट माथि चोट थप्छौ
खुशीको भेल बगेर गयो बालुवा बाँकी छ
रहरका रुखै काटियो सानो बिरुवा बाँकी छ
तिमी त भयौ खरायो जस्तो उफ्रेर काँ पुग्यौ
म अनि उस्तै बिचरा एक कछुवा बाँकी छ
तिम्रो त्यो माया सिमल भुवा रहेछ के थाहा
आज न मेरा सपना रहे न भुवा बाँकी छ
मायाको मात पियायौ यस्तो बसाई मुटुमा
सुटुक्कै आज अर्कैको भयौ भतुवा बाँकी छ
साथी खै भनी चौतारी अनि हावाले सोध्लान
भन्दिनु एक ‘घायल’जस्तै बटुवा बाँकी छ !
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अबुधाबी,संयुक्त अरब इमिरेट्स
तिमी पनि तड्पीएको सुन्न पाइयोस
छटपटिमा जिएको सुन्न पाइयोस
अर्कै संग प्रेम, गर्छ रे तिम्रो प्रेमी
खबर उस्कै बिहेको सुन्न पाइयोस
एकदिन सारा संसार, जित्छुँ भन्ने तिमी
बाँच्न पनि आँत्तिएको सुन्न पाइयोस
हो तिमी, त्यहि गल्लिमा, त्यहि शहरमा
पागल बनि उँभिएको सुन्न पाइयोस
मेरो जस्तै जिउँदै मर्न, नपरोस तिमीलाइ
यादै यादमा बाँचिएको सुन्न पाइयोस
सायद यहि थियो तय, म हेर्दै छुँ
उफ यो गजबको समय, म हेर्दै छु
ँ
कोहि मित्र बनेर, कोहि प्रियसी भनेर
कति आए कति गए, म हेर्दै छु
ँ
म तिम्रै त हुँ, सातै जुनिसम्म
भन्ने पनि पराइ भए, म हेर्दै छुँ
मानौ यसरी कि, जिवन चलचित्र हो
आज यसकै आसय, म हेर्दै छुँ
मेरो दशैं केवल दशा, बनेर गयो
उनको तिहार मंगलमय, म हेर्दै छु
ँ
-समर्पित प्रकाश
टीकापूर बहुमुखी क्याम्पस
टीकापुर कैलाली
-१-
अपराध मनमा भरेर गा’थ्यो मन्दिरमा खुट्टा टेकेन उसले
परिबन्धमा परी सजाय भोगें मैले
सिरानी थियो साथी मेरो, गली गयो रुँदा रुदै
म मरे नि चुरा पोते त्याग्ने छैन बाचा गर ।
कुटिल चालहरू चालिन्छन क्रुद्ध हुन्छु मँ,
ऊ नजिक पनि त छैन नि म हाँस्नलाई
प्रकाशिलो हुन्छ संसार
याद आएको पल तिम्रै फोटो हेरेर बसेको छु