विविध-विधा

मुटु मेरो पोल्यो मनमा आगो बालिदिँदा ।
मेरो छातीमाथि तिम्ले पाइला चालिदिँदा ।

सानु दिलमा राज गर्ने रहर मात्र भो,
बन्द गरी दिलको ढोका तिम्ले टालिदिँदा ।

त्यो इसारा प्रीतको, वा बहाना ओँठको ?
भो नहेँरु माकुरी*, त्यो खजाना ओँठको ॥

मस्त थिएँ मै पनि, धाक धेरै भो तिम्रो
त्यो उमेर्मै पी सकेँ, यो जमाना ओँठको ॥

जन्मेपछि मर्नैपर्छ यो त यहाँ रीत हो
आशक्ति यो तिमीप्रति मेरो मायाप्रीत हो

मधुर ध्वनि गुञ्जिरन्छ मनैभैरि आज
गुञ्जिएका ध्वनिहरू तिम्रो मीठो गीत हो

सँगैका त्यो मायालु साथहरू काँप्दछ
लेख्छु भन्छु जिन्दगी हातहरू काँप्दछ

वर्षा यति हुन्छ ममा पीडाहरूको
त्यसैले त दु:खका खातहरू काँप्दछ

(१)
तिमी नै भन त के म त्योसँग रिसाऊँ?
तिमीलाई चाहने जो-जोसँग रिसाऊँ !
सताउँछौ तिमी छौ र पो त आफ्नो भन्ने
तिमीसँग नरिसाए, कोसँग रिसाऊँ ?

तिम्रो मुस्कान तिम्रो बानी साह्रै मन पर्यो
बुझे पनि आनाकानी साह्रै मन पर्यो

रुपरङ्ग नि साह्रै राम्रो जिउडाल पनि सही
मान्छे पनि सानी सानी साह्रै मन पर्यो

कल्कलाउँदो जोवन तिम्रो हर्बराउँदो वैँश
मुखै भयो पानी पानी साह्रै मन पर्यो

सेतो कपडामा दाग लागे मेट्न गारो हुन्छ
मूर्ख मित्रभन्दा विद्वान् शत्रु भेट्न सारो हुन्छ ।

मित्रता जोड्न सोच्नुपर्छ, जोडे छाड्नुहुन्न
निश्चय नराखी लक्ष्यमा पुग्न आँखामा छारो हुन्छ ।

यहाँ हुनेको नै रेस्टुरेन्ट छ, बार छ
म बाहेक सबैको सपना साकार छ

मेरी मनकी देवी बस्थिन पल्लो घरमा
हेर्न खोजेको त म भन्दा अग्लो पर्खाल छ

आफैँदेखि आफै दिगदार पो लाग्न थाल्यो
ऐनामा गई हेर्दा सुन्टी जस्तो आकार छ

आज राति सपनीमा बाटो तिम्रो छेके
जाँदै थियौ पधेरीमा बाटो तिम्रो छेके

जातीयतामा मेरो देश, नातुक्रिया हुने थियो ।
बिर्सियौ कि हिजो तिम्लाई, जनता ले नै चुने थियो ।

लाग्छ तिम्रो मायामा फसेको छु म
हेर भित्र मनमा पसेको छु म

जीवनको यो मोडमा आज आई
तिमीलाई नै पर्खेर बसेको छु म

छिन्मै उठ्छौ छिन्मै बस्छौ पागल भाकै हौ त ?
छिन्मै रुन्छौ छिन्मै हाँस्छौ पागल भाकै हौ त ?

जिन्दगी यो रङ्गमञ्च तिमी रङ्गकर्मी
गाउँदा गाउँदै नाच्छौ पागल भाकै हौ त ?

(१)
मायाको मोल हुने भए तराजुमा जोखिदिन्थे
बेहोशीमा तरल हुँदै नयनबाट पोखिदिन्थे
समयको गतिसङ्गै छायाजस्तै बिते जीवन
उन्कुक्तभै सक्ने भए मृत्‍युलाई रोकिदिन्थे ।

अलमलिएथेँ बगरमा, खोलात्रन नाउ रै’छ
माया प्रेम भन्नु केबल, नमेिटने घाउ रै’छ

आजभोलि बजारमा, माया किन्न पाइन्छ रे ।
डेिटङ मात्र हैन सानु, पैसा पनि चाइन्छ रे ।

अर्को साल आउँछु भन्थे पोहर साल भन्दा बैनी
आउने दिन बाँकी रैछ साहुले मिति गन्दा बैनी ।

गाउँबेसी डाँडाकाँडा गुन्जिदा हुन तीजका गीतले
भक्कानिदै रुदै हौली नमान न धन्दा बैनी ।

प्रभातको मन सङ्लो बाल रवि सरी
दिन ढल्दै जाने गर्दा कर्म थरीथरी