विविध-विधा

पैदल हिंड्ने नेताज्युका करोडौंका चिल्ला कार
फस्टाउँदैछ देशमा आज घुसखोरी र भ्रस्टाचार

कोही सांसद घुस लिन्छन् कोही बेच्छन् रातो पासपोर्ट
संसद भित्र मान्यज्यु बाहिर अर्कै अवतार

कस्तो दिन आयो आज जस्ले पनि ढाँट्ने गर्छ
आमा रुँदा आज भोलि मेरो छाती फाट्ने गर्छ

माया गर्छु भन्नेहरू जब लागे टाढा हुँदै
विदेशीले राष्ट्रियता डलरमा साट्ने गर्छ

लट्ठै पार्यो साँच्चै तिम्रो आँखा कर्काइले
ज्यानै फाल्ने मोह बढ्यो जिउ मर्काइले

किन होला यस्तो जादु गर्छौ आजकाल
गा’को भए बेशै हुन्थ्यो मार्यो फर्काइले

न छ शीतल न कुनै घाम देखेँ
मान्छे अनि गाडीको लाम देखेँ

हत्या, हिंसा, डकैँती र चोरी
तिम्रो शहरमा खुलेआम देखेँ

ढुङ्गालाई तिमीले बुझ्यौ कसरी
के कारण किन पुज्यौ कसरी
पुजेर पत्थर देउता नै हुने भए
आफ्नै आँसुले रुझ्यौ कसरी

अरुण पौडेल,गुन्जनगर-४ चितवन

फेसबुकको वालमा तिमिलाईनै केरेको छु
गुगोल प्लसमा सर्च गर्दै तिम्रै तस्विर हेरेको छु
सपनीमा तिमी सँगै च्याट गर्दा झझल्कोमा
जि मेलको म्यासेज वक्समा तिमै नाम भरेको छु
गुगोल प्लसमा सर्च गर्दै तिम्रै तस्विर हेरेको छु
टुईटरमा टुईट गर्दा तिम्रो यादले सताउंथ्यो
त्यही भएर स्क्याप्स्मा भिडियो च्याट गरेको छु
गुगोल प्लसमा सर्च गर्दै तिम्रै तस्विर हेरेको छु
डाडापाखा मोबाईलमा टावर आज नभएर
ईन्टरनेटमा तिम्लाई खोज्न बेशी तिर झरेको छु
गुगोल प्लसमा सर्च गर्दै तिम्रै तस्विर हेरेको छु
कहीलेकाही ईन्टरनेटमा डिस्कनेक्ट देखाउंथ्यो
त्यही भएर कोठा भरी तिम्रै तस्विर छरेको छु

प्रति निमेष अँध्यारोमा, मेरै तेज बल्छ भन्थ्यौ
तिमीबिना जीवनमा, सास खम्बा ढल्छ भन्थ्यौ

माया भन्ने यस्तो बुटी, अजम्बरी, अकाट्य छ
सारा झुक्छन मायाभित्र, यमराज गल्छ भन्थ्यौ

फाटेको मुटु टालेर आएँ
मनको मैलो फालेर आएँ

शंका नगरे हुन्छ तिमीले
मायाले मुटु गालेर आएँ

खडेरीमा बर्सिएको पानी भयो तिम्रो माया
सोमरसमै लठिए झैँ बानी भयो तिम्रो माया ।।

जति खोज्छु तैरिनलाई उति डुबिएझै लाग्छ
सम्हालिन नसकिने खानी भयो तिम्रो माया ।।

गीत लेख्छु, गजल लेख्छु गोर्खे साँहिला हैन म त
ब्यथा आफ्नै पोखे पनि ब्याकुल माइला हैन म त

साहित्यले नभरिने सधैं रित्तो झोली भिरदा [भिर्दा ]
कथा भए बैरागीको तर काइँला हैन म त

सम्झनाको रहरहरु लुकाई हिंडे छाती भित्र भित्रै
ढुकढुकीको ज्वालाहरु आगो बनि सल्की दियो

गारो रैछ जीवन यात्रा ठेस लाग्छ हिड्दा हिड्दै
भेटि उनलाई चुमौं भन्थे पाईला मेरो अल्झी दियो

पहिलो थियो चाहा मेरो हात थामी साथ मांगे सधै
जाली मनलाई बुनौं भन्थें व्यथा मेरो बल्झी दियो

मिलनको यो गीतहरु गुनगुनाए मन भित्र भित्रै
कोरिएको यो प्रितहरु आँशु बनि छल्की दियो

अतित सुब्बा
झापा

आफ्ना पर गए भन्ने सुन्न सकिएन ‎
अर्कासँग साँचो माया बुन्न सकिएन ।
‎
काँपेका ओठहरू सहेका छन् चोटहरू ‎
‎रोए आँखा झरे आँसु थुन्न सकिएन ।

उज्यालो नै देख्न नपाई रात हुन लाग्यो रे
भर थियो तिम्रो कुठारघात हुन लाग्यो रे

कलियुगको राम राज्य यस्तै हुँदो रैछ कि
सुन्छु चोरलाई चौतारीको बात हुन लाग्यो रे

के के सुन्छु आजभोलि मनहरू चर्क्यो अरे
नेपालीका घाउमाथि नुनचुक छर्क्यो अरे

के नै थियो गल्ती मेरो यस्तो सुन्नु पर्‍यो मैले
तथानाम गाली गर्‍यौ कान थुन्नु पर्‍यो मैले

के भूल भयो साथी आज झर्किएर गैदियौ
बोल्न पनि छाड्यौ किन तर्किएर गैदियौ?

हुन सकेनौ मिठो अनुराग तिमी
किन भएनौ वसन्तको बाग तिमी?

गर्छु अरु भन्दा फरक काम तिमी खुट्टा तान्दै गर
कमाउँछु यहाँ उचोँ नाम तिमी खुट्टा तान्दै गर

नानी तिमी पढी गुनी असल हुनुपर्छ
सगरमाथा लक्ष्य राखी शिखर छुनुपर्छ