Skip to content

विविध-विधा

किन सस्तो सोच्छौ

किन सस्तो सोच्छौ हैन म त कहरकी छोरी
आशा-दीप भै जन्मिएथेँ म त रहरकी छोरी ।।

झुपडीको अँधेरीमा चेतना दीप फिजाई हिँड्ने
बा-आमाको मनको सुन्दर म त शहरकी छोरी ।।

उफ् फेरि थप्यो

उफ् फेरि थप्यो

उफ् फेरि थप्यो
संविधानको म्याद
छ महिना धत्

उफ् फेरि थप्यो

उफ् फेरि थप्यो
संविधानको म्याद
छ महिना धत्

उफ् फेरि थप्यो

उफ् फेरि थप्यो
संविधानको म्याद
छ महिना धत्

ए मृत्यु अब

ए मृत्यु अब उनलार्य ऊ पनि आउँदैछ रे भन्दिनु
पासपोर्ट र भिजा बनाउनको लागि मृत्युशाला धाउँदैछ रे भन्दिनु

नपत्याउन सक्लान उनले त्यो पनि
सत्य सावित गर्न चित्रगुप्तालाई घुस खुवाउँदैछ रे भन्दिनु

आउनको लागि सुद्धै हुनुपरे पनि
टुकुचाको पानीले पवित्र अर्घ दिइ नुहाउँदैछ रे भन्दिनु

यति भन्दा पनि उनले पत्याएनन् भने
उनकै नाउँमा घुस र कमिशन सेवन गरी मर्दैछ रे भन्दिनु ।

कसरी म हाँसु

रात रोयो शित झ¥यो तिमी रोयौ आँशु
खुसी मेरो सबै खोस्यौ कसरी म हाँसु

प्रयास कैयौँ गरेकै हो गाँस्न प्रीतको डोरो
त्यही डोरो नि चुडिँएछ कसरी म गाँसु

फुलाउनु थियो प्रीतको फूल फुलेन त अब
फलै दिएन भनी फेरि किन पो बिउ नै माँसु

स्वच्छ रहोस सदा यहि कामना थियो मेरो
खोटो भइदियो प्रीतको फूल कसरी दिलमा टाँसु

विश्वास गरे

विश्वास गरे आत्मामा तिमी मर्नुपर्ने छैन
मुक्तिको लागि दौडधुप अब गर्नुपर्ने छैन ।

दुष्टको मुकाविला गर्दा एकल भई
पराजित भइएला भनी डर्नुपर्ने छैन ।
मुक्तिको लागि दौडधुप अब गर्नुपर्ने छैन ।

साथ त उहाँको छदै छ सधैँ,
एउटै शान्तिको लागि सबै खुशी हर्नुपर्ने छैन ।
मुक्तिको लागि दौडधुप अब गर्नुपर्ने छैन ।

जीवन दिएँ

जीवन दिएँ मैले तिम्रो लागि दियौ तिमीले के मलाई
यसरी नै उहा भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।

सिकाएँ अपार प्यार गर्न, भलाइको निम्ति अघि सर्न,
भन्नुहुन्छ बाटो मनै हुँ, पर्खदैछौ तिमी अझै कल्लाई ।
यसरी नै उहाँ भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।

बछेडा माथि सवार हुँदा, तिम्रै लागि गेतसमनीमा रुँदा,
तयार छौ के स्वागतको लागि, खजुरको हाँगा हल्लाइ ।
यसरी नै उहाँ भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।

स्वर्ग छोडी धर्ती झर्दा, तिमै्र लागि चोट पाई मर्दा ,
भन्नुहुन्छ तयार छौ के प्रेम गर्न शरीर आÏनै गलाई
यसरी नै उहाँ भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।

आउँछौ भने

आउँछौ भने सपनीमै आउन त आएकै राम्रो भन्छन् ।
लाउँछौ भने लाउन त माया लाएकै राम्रो भन्छन् ।

कसम खाने मन छ रे तिम्रो खाए पनि हुन्छ,
खान्छु कसम म पनि खाएकै राम्रो भन्छन् ।

प्रेमपथमा वाधा त आउँछने रे कहिलेकाहिँ
वाधा त कहिलेकाहिँ हुनै पर्छ, भएकै राम्रो भन्छन् ।

मिलन पछि विछोड त अवश्य नै आउँछ रे
आए पनि खै के भनौ आएकै राम्रो भन्छन् ।

पाएँ आज उदास यी आँखाहरू

पाएँ आज उदास यी आँखाहरू एकान्तमा
लाग्न थाल्यो फूल बिना शाखाहरू एकान्तमा

जन्मभूमि छाडिगयौ परदेशी बन्न पुग्यौ
रित्तो रित्तो भो आमाको काखाहरू एकान्तमा

अन्जानमै तिम्रो समीप, झर्न आएँ म

  • by

अन्जानमै तिम्रो समीप, झर्न आएँ म
मस्तिष्कमा तरंग, भर्न आएँ म

कहाँकी हौ भन तिमी, के हो तिम्रो नाउँ
रहर बोकी चिनाजानी, गर्न आएँ म

बबाल उस्तै उस्तै

लगाउँदिन माया भन्दा बबाल उस्तै उस्तै
आँफै दिन्छौ धोका अनि सबाल उस्तै उस्तै

मन बहकाउने साथी अर्को नभेटुन्जेलसम्म
फकाउन लायौ अनेक दलाल उस्तै उस्तै

भित्रि मनको रेशाबाट केही कोरुँ भन्छु

भित्री मनको रेशाबाट केही कोरूँ भन्छु
किन मेरो कलमहरू सुस्त हुदै छ ?

मुटुको खाली पाना भित्र केही भरूँ भन्छु
किन मरो हातहरू थरथर काप्दै छ ?

अचानक बाटोमा भूमरीले छोए जस्तो
अनायस आँखामा कुहिरो लागे जस्तो

पाईलाहरूले हिमशिखर टेक्न खोज्छु
किन मेरो खुट्टाहरू लरबरी दिन्छ ?

सफलताको गन्तव्यमा पुग्न खोज्छु
किन मेरो कदमहरू रोकी दिन्छ?

अतित सुब्बा
झापा

फूलको माला सुकायौ कि मेरी दिदी !

भाइटीका लाउने मौका चुकायौ कि मेरी दिदी!
सयपत्री फूलको माला सुकायौ कि मेरी दिदी !

सम्झी सम्झी बाटो हेर्दा भाइ आउन ढिला हुँदा
बाहिर हाँसोभित्र पीडा लुकायौ कि मेरी दिदी !

सम्झनामा तिमीलाई

सम्झनामा तिमीलाई बेरेको धेरै भयो
छातिभित्र तिम्रो नाम केरेको धेरै भयो

आउछु भन्यौ कुरिबसेँ पारी देउरालीमा
थाकिसके आँखा तिमीलाई हेरेको धेरै भयो

बुझ्दिन यो हस्त रेखा रेखा अनौठो छ

बुझ्दिन यो हस्त रेखा रेखा अनौठो छ
कस्तो कस्तो जिन्दगीको लेखा अनौठो छ
नमिलेको हिसाब किताब मिलाईदिन्छ कस्ले
जली-जली जिउने दीप शिखा अनौठो छ

नेपाली पहिचान

ढाकाटोपी दौरासुर्वाल नेपाली पहिचान हटाउने कुरा नगर
बीर पुर्खाले बनाएको देश यो कसैले फुटाउने कुरा नगर
राष्ट्रले रगत मागे रगत दिन तयार छौँ नेपाली हामी
फेरि नेपाली नेपालीलाई आपसमा जुँधाउने कुरा नगर

तिम्रो बिहेको तिथि-मिति

तिम्रो बिहेको तिथि-मिति सबै कुरो था’ थ्यो मलाई
तिम्रो शुभ-विवाहमा आउन मन त ला’ थ्यो मलाई

परदेशी भई पराइको पासोभित्र परेपछि
बर्षै दिनमा छुट्टी चाहियो भन्ने शाहस काँ’ थ्यो मलाई

पराईको के काम भो

आफ्नैले त बिर्सी दिए पराईको के काम भो
तिमीले न जित्यौ मेरो हराईको के काम भो

तिम्रै लागि आगोमाथि जल्दा-जल्दै थोत्रिएँ म
आज हेर चुहिने यो कराईको के काम भो