विविध-विधा
ए मृत्यु अब
ए मृत्यु अब उनलार्य ऊ पनि आउँदैछ रे भन्दिनु
पासपोर्ट र भिजा बनाउनको लागि मृत्युशाला धाउँदैछ रे भन्दिनु
नपत्याउन सक्लान उनले त्यो पनि
सत्य सावित गर्न चित्रगुप्तालाई घुस खुवाउँदैछ रे भन्दिनु
आउनको लागि सुद्धै हुनुपरे पनि
टुकुचाको पानीले पवित्र अर्घ दिइ नुहाउँदैछ रे भन्दिनु
यति भन्दा पनि उनले पत्याएनन् भने
उनकै नाउँमा घुस र कमिशन सेवन गरी मर्दैछ रे भन्दिनु ।
जीवन दिएँ
जीवन दिएँ मैले तिम्रो लागि दियौ तिमीले के मलाई
यसरी नै उहा भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।
सिकाएँ अपार प्यार गर्न, भलाइको निम्ति अघि सर्न,
भन्नुहुन्छ बाटो मनै हुँ, पर्खदैछौ तिमी अझै कल्लाई ।
यसरी नै उहाँ भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।
बछेडा माथि सवार हुँदा, तिम्रै लागि गेतसमनीमा रुँदा,
तयार छौ के स्वागतको लागि, खजुरको हाँगा हल्लाइ ।
यसरी नै उहाँ भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।
स्वर्ग छोडी धर्ती झर्दा, तिमै्र लागि चोट पाई मर्दा ,
भन्नुहुन्छ तयार छौ के प्रेम गर्न शरीर आÏनै गलाई
यसरी नै उहाँ भन्नुहुन्छ सधैँ, गरन तिमी भलाई ।
आउँछौ भने
आउँछौ भने सपनीमै आउन त आएकै राम्रो भन्छन् ।
लाउँछौ भने लाउन त माया लाएकै राम्रो भन्छन् ।
कसम खाने मन छ रे तिम्रो खाए पनि हुन्छ,
खान्छु कसम म पनि खाएकै राम्रो भन्छन् ।
प्रेमपथमा वाधा त आउँछने रे कहिलेकाहिँ
वाधा त कहिलेकाहिँ हुनै पर्छ, भएकै राम्रो भन्छन् ।
मिलन पछि विछोड त अवश्य नै आउँछ रे
आए पनि खै के भनौ आएकै राम्रो भन्छन् ।
भित्रि मनको रेशाबाट केही कोरुँ भन्छु
भित्री मनको रेशाबाट केही कोरूँ भन्छु
किन मेरो कलमहरू सुस्त हुदै छ ?
मुटुको खाली पाना भित्र केही भरूँ भन्छु
किन मरो हातहरू थरथर काप्दै छ ?
अचानक बाटोमा भूमरीले छोए जस्तो
अनायस आँखामा कुहिरो लागे जस्तो
पाईलाहरूले हिमशिखर टेक्न खोज्छु
किन मेरो खुट्टाहरू लरबरी दिन्छ ?
सफलताको गन्तव्यमा पुग्न खोज्छु
किन मेरो कदमहरू रोकी दिन्छ?
अतित सुब्बा
झापा

आए हुन्छ नडराई कोही छैनन्
पाएँ आज उदास यी आँखाहरू एकान्तमा
अन्जानमै तिम्रो समीप, झर्न आएँ म
लगाउँदिन माया भन्दा बबाल उस्तै उस्तै
-1-
भाइटीका लाउने मौका चुकायौ कि मेरी दिदी!
बुझ्दिन यो हस्त रेखा रेखा अनौठो छ
आफ्नैले त बिर्सी दिए पराईको के काम भो