सम्झनाको रहरहरु लुकाई हिंडे छाती भित्र भित्रै
ढुकढुकीको ज्वालाहरु आगो बनि सल्की दियो
गारो रैछ जीवन यात्रा ठेस लाग्छ हिड्दा हिड्दै
भेटि उनलाई चुमौं भन्थे पाईला मेरो अल्झी दियो
पहिलो थियो चाहा मेरो हात थामी साथ मांगे सधै
जाली मनलाई बुनौं भन्थें व्यथा मेरो बल्झी दियो
मिलनको यो गीतहरु गुनगुनाए मन भित्र भित्रै
कोरिएको यो प्रितहरु आँशु बनि छल्की दियो
अतित सुब्बा
झापा
