विविध-विधा

पर्खी बस है म तिम्रो लायक बनी आउनेछु
सुन्दर त्यो जिन्दगीको नायक बनी आउनेछु

सँगै बाँचौँ सँगै हाँसौँ दुखसुख साटी
हरेक पाईलाको स’हायक बनी आउनेछु
[पर्खी बस है म तिम्रो लायक बनी आउनेछु]

साहुजी साहुजी भन्दै थिएँ कड्किएको चाल पाएँ
मेरै ज्यानमा टेकी उनी फड्किएको चाल पाएँ ।

मेरो श्रम पसिनाले तागत उनलाई दिइरह्यो
शोषणले आफ्नै ढाड सड्किएको चाल पाएँ ।

चोखो माया लाउने सबै रहर बनेपछि
अमृत भनी छुँदा सबै जहर बनेपछि
चोटहरूलाई बिरहका गीतले छोप्नु पर्ने
घाउमाथि नून छर्ने शहर बनेपछि…

अरुण पौडेल
गुन्जनगर-४ चितवन

पन्द्र हजार निर्दोषलाई सेरेर के भयो?
सहमतिका वुंदा मात्रै केरेर के भयो?

क्रान्तिकारी कम्यूनिष्ठ के नै पो गर्यौ खै
रातो पट्टि ललाटमा बेरेर के भयो?

राजा पछि लोकतन्त्र ,गणतन्त्र रटायौ
तन्त्र मात्र नयाँनयाँ फेरेर के भयो?

आन्दोलनमा जाउ भन्यौ नयाँ नेपाल बनाउँन
आजसम्म तिम्रै कुरा टेरेर के भयो?

तीनै चोटी आलु खायौ फेरि मौका चाइयो
म्याद थप्ने उही रमीता हेरेर के भयो?

कालापानि सुस्ताभीत्र झण्डा गाडेर देखाउ
आफ्नै भाको दरवारलाई घेरेर के भयो?

तिम्रो मेरो प्रेम कथा, दुई दिनको आहा नहोस,
ला’को माया छुटाएर, दुनियाको हाहा नहोस

तिमी हुन्छौ म हुनेछु, यौटा बेग्लै संसार बनाउँ,
दुखमा नि खुसी खोजौं, विलासिताको चाहा नहोस

ओइली झर्ने फूल जस्तै छ जिन्दगी
दिन बित्ता कालले डस्तै छ जिन्दगी

बाचुञ्जेल दुख सुख साथ नै छ
झर्दा आँसुसँगै खस्तै छ जिन्दगी

यो छातीमा बिष भरेर गयौ
घाऊमा नुन चुक छरेर गयौ

सावनको त्यो बर्खे भेलमा सानु
आफू एक्लै खोली ततेर गयौ

के नै थियो हिँजो मन पराउनु किन ?
हिंड भन्दा हिँजो चाहिं डराउनु किन ?

संधै भेट हुँदा कुनै मतलब छैन
सपनीमा झस्के पछि कराउनु किन ?

पराईको मन भित्र डेरा सरे पछि
पाप लाग्ला चोखो मन चराउनु किन ?

पर्खी बस्दा चौतारीमा आसै मरि गयो
एक्लै बसी कल्पनामा हराउनु किन ?

पछुतोमा बाँकी दिन बिताउनु पर्ला
डुली हिड्ने होडबाजी गराउनु किन ?

बिराटनगर – ४, नेपाल

चर्किन्छ मुटु यी आमा मेरी रोएको देखेर
किन हो कुन्नि सन्तान सबै सोएको देखेर

उठ न उठ ए मेरा दाजु पुछौँ न त्यो आँशु
बल्दछ आगो अरुले आमा छोएको देखेर

मलाई झैं तिम्लाई याद् आउछ कि आउँदैन ?
भन प्रिया बाडुलीकिले सताउछ कि सताउँदैन ?

एक अर्काबिच् अंगालोमा हराएका सम्झनाले
झस्काएर घरी घरी तड्पाउछ कि तड्पाउँदैन ?

उन्को मेरो बिचमा दिवार कुल घरान जात थियो
एउटै धुरी चुलो चोको आकाश पाताल बात थियो ।

जस्लाई जति लेखेको छ भाग्यको नै दोष भन्दै
उन्को महल मेरो सिङ्गो खुल्ला आकाश साथ भयो ।

जीवन सुखी बनाउन नौलो प्रेमी पात्र रोज्यौ अरे
बाचा कसम सबै तोडी पराईको डोली चढ्यौ अरे

डाँडापारि भए पनि लाखौं माया गरेकै थिएँ
अन्तै माया जालमा परी सिउँदो तिमीले भर्यौ अरे

(१) जिन्दगी
जहर निले जस्तो यो साला जिन्दगी
सियोले खिले जस्तो यो साला जिन्दगी
चाहेर न अघि बढ्छ, न पछि सर्छ
कर्दले छिले जस्तो यो साला जिन्दगी।

छैन गन्तब्य तर पनि हतारमा छु म,
अन्योल ग्रस्त मायाको संसारमा छु म!

न त सक्छु तिमीलाई छोड्न न त बाबु आमा,
भित्र बाहिर पाइला राखी संघारमा छु म!

डस्यो नागले तिम्रो तनमा, जहर अझ बाँकी नै छ
बुझेको छु भित्री मनमा, रहर अझ बाँकी नै छ

पस्यो होला खोज्दा खोज्दै, गाउँका कुना कुना
उथलपुथल पार्नलाई, शहर अझ बाँकी नै छ

मेरो बशमा भएको भए, तिमीलाई चोरेर आफ्नो बनाउथेँ!
ज्यानमा बहने रगतले, तिम्रो नाम कोरेर आफ्नो बनाउथेँ!!

तिमीलाई मैबाट चुँडेर लगे लाचर म, विवश भई हेरिरहेँ
के गर्नु माया डोरी हैन रे, नत्र फेरि जोडेर आफ्नो बनाउथेँ!!

रक्सीको मात,गजल अनि प्रेयसी ।
मधहोशी रात गजल अनि प्रेयसी ।।

चढ्दो नशा यो मेरा यी अङ्ग अङ्ग ।
नशालु साथ,गजल अनि प्रेयसी ।।

झुम्म झुम्म नशामा यौबन बोल्दछ ।
त्यो मीठो बात,गजल अनि प्रेयसी ।।

गुलाफ झैं फक्रिएकी मस्त बैंशले ।
निस्ठुरी हात,गजल अनि प्रेयसी ।।