विविध-विधा

तिम्रा हरेक गल्लीहरू ढुक्ने बनायौ
दुनियाँको सामु आज लुक्ने बनायौ ।

तिमी बन्यौ महान नारी एक्कै पलमा
मलाई भने पाईलै पिच्छे चुक्ने बनायौ ।

भन्थ्यौ घाउ भयो भने मलम बनिदिन्छु
तर आज बिना घाउ दुख्ने बनायौ ।

तिमीसँग बिताएका रातहरूको कसम
तनैभरि कुदाएका हातहरूको कसम ।

बाबु चाडै फर्की भनी छुनुहुन्थ्यो आमा
हेर्दै मलाई धुरूधुरू रुनुहुन्थ्यो आमा

धन कमाई जाऊँला भनी मुग्लानमा हुँदा
यिनै नयन वरिपरि हुनुहुन्थ्यो आमा

भोकै परिस् भने छोरा यै बेची खानु भन्दै
कानकै मुन्द्री लैजा भनी फु’नुहुन्थ्यो आमा

तिमी हिंड्ने बाटो हेरी चौतारीमा ढुकी बसे
आउँदाखेरि झुक्याउनलाई बरको रुखमा लुकी बसे,

सधै हाम्रो भेट हुने मानेडाँडा चौतारीमा
तिम्रो फोटो हातमा लिई केही क्षण रुकी बसे,

अतितले खेदिरह्यो सम्झना भई यी आँखामा
चर्कियो मुटु बेदनाले शान्त पर्न फुकी बसे,

ढल्की गयो रात तर पनि पर्खिरहें
कसैको छायाँ मानी म झस्किरहें

तिमी बिना लामो थियो यात्राहरू
आउदै छौ कि भनी पछी फर्किरहें

उनीसँगै गाँस्न पाऊँ नाता जिन्दगीको
ओडाउँदै प्रेम रुपी छाता जिन्दगीको

हेरिरहुँ लाग्ने सधैं आहा सुन्दर चेहरा ती
उनकै बाहुपासमा बितोस् साता जिन्दगीको

ज्ञानको भोको भएर स्कूल धायौ सधैँ
प्रत्येक दिन केही न केही पायौ सधैँ ।

पुरानो जान्छ वर्षौँवर्ष नयाँको हो पालो
रीत यस्तै छ नानी माया लायौ सधैँ ।

अनुशासन शिरमा राखी मनचाहिँ दियौ
त्यसैले त सबको दिलमा छायौ सधैँ।

झरीमा रुझेर सूर्य गल्दैन कसै गरी
शीतको भार वृक्ष ढल्दैन कसै गरी ।

असम्भव नै छैन भन्छन् जित्नेहरू तर
चाहेर रुखमा मोती फल्दैन कसै गरी ।

रोकिन्न समययात्रा काँडेबार लाए पनि
घडीको सुई उल्टो दिशा चल्दैन कसै गरी ।

अरबको वालुवाभन्दा लाखौँ गुना माथि छ
दुःख बेच्न वालुवा टेक्ने मेरो मिल्ने साथी छ ।

भेडाऊँट डोहोर्याएर टाढाटाढा पुग्छ ऊ
खानेसुत्ने ठेगानै हुन्न त्योभन्दा त जाति छ।

मर्यो भने भेडाऊँटकै भाउ मात्रै मिल्दा त
भन्ने गर्छ अरबलाई मानवकै घाती छ।

पानी मात्रै खाएकी रैछ्यौ मेरै नाममा हो कि ?
हरिया चुरा लाएकी रैछ्यौ मेरै नाममा हो कि ?

एकमुट्ठी चामल छैन, गाँस खोज्दैछ जिन्दगी
कतै बस्ने झुपडी छैन, बास खोज्दैछ जिन्दगी ।

गगनमुनीको विश्रान्ती कति टिक्ला र खै,
घिडघिडाउदो नाडी छाम्दै सास खोज्दैछ जिन्दगी ।

म बिनाको तिमीलाई सुमसान हर रात लाग्ला
आफै मान्छे भनाउँदाको अनायासै हात लाग्ला,

बाँधी राखे पनि मन बरालियो भने कतै
होस राख्नु जोस कतै नगरेको बात लाग्ला,

तिमी सम्झी बिदेसमा बसेको छु वियोग खपी
सम्झिएर रंगीन रात एकान्तमा मात लाग्ला,