Skip to content

विविध-विधा

गजल

कहिले आउछौ डोली लिई? कत्ति केर्नु घरिघरि ,
सधै भन्छौ अर्को साल कत्ति टेर्नु घरिघरि

तिम्रो सुन्दर संसारभित्र हराउने रहर मेरो
पुरा हुनै पाउदैनन् कत्ति सेर्नु घरिघरि

कुर्कुरे बैस

ऐना हेर्दा आँफैलाई लाग्न थाल्यो लाज हजुर
मेरै मात्रै चर्चाचल्छ सङिनीको माज हजुर

सबै भन्छन “कतिछिटो तरुनी भाकी योत ”
सधैं जसो सोचाइमै बित्छ पुरै रात हजुर

अझै च्वाक भाकी छौ रे

राष्टवादी गीत लेख्थऔ मुगलान गाकी (गएकी)छौ रे
बान्की मिल्या शरीर थियो अझै च्वाक(राम्री)भाकी छौ रे

गुन्द्रुक ढिडो बिर्सेउ अरे बर्गर पिजा खाकी(खाएकी)छौ रे

मेरो देश (गजल)

अजब हुन खोज्दैछ मेरो देश
अताली रुन खोज्दैछ मेरो देश

फैलियो पापै पाप यहाँ निरन्तर
पुण्य धुन खोज्दैछ मेरो देश

जन्मिदै दुस्कर्म को पाठ पढी
अखडा छुन खोज्दैछ मेरो देश

गजल

जित्छु भन्दै सच्चा प्रेम हारीरहे सदा मैले
थोपा थोपा खुन झिक्दै मारीरहे सदा मैले

बल्ल बल्ल रोज्या माया पराईले खोसिदिदा
दिनरात उनकै बस्ति चारीरहे सदा मैले

“हिजो तिर भन्थ्यौ सानी”

हिजो तिर भन्थ्यौ सानी तिमीले
ढिलो आएँ भन्थ्यौ रानी तिमीले

आज कता तिर लाग्यौ मायाँलु
पार्न पायौं आतेस् जानी तिमीले

तिमीले कठपुतली संझेउ क्यारे
प्रियवर नगर मनमानी तिमीले

उ निकै सरिफ थियो

सबै सँग हास्ने बोल्ने उ निकै सरिफ थियो
आफ्नो ब्यथा बुझ्ने सँग सधैं उ करिब थियो

लक्ष्य थिए धेरै उस्का चन्द्र छुने आट पनि
मनले मात्र के गर्नु र धनको उ गरीब थियो

तिम्रो उपहार

थाहा थियो मैले पिउदिन बोतल किन थमाएर गयौ
सम्झौता को सङ्हार मा लगी आज सराबी बनएर गयौ

पहिलो चोटि भएर शायद अली धेरै बिहोश भएछु
मलाई हेरी तिमी शायद भित्र भित्रै रमाएर गयौ

हुन्न भनी टार बरु किन दिन्छ्यौ पीडा

हुन्न भनी टार बरु किन दिन्छ्यौ पीडा
चट्टै चुँडी मार बरु किन दिन्छ्यौ पीडा

धेरै जित्यौ होला तिम्ले पिरतीका खेलहरू
मै लिनेछु हार बरु किन दिन्छ्यौ पीडा

सबै मिली पाइला चाल्नुपर्छ देशका लागि

सबै मिली पाइला चाल्नुपर्छ देशका लागि
एउटा नौलो यात्रा थाल्नुपर्छ देशका लागि

यही माटोमा सधैं रमाउनुपर्छ हामी
विगतका पीडा गाल्नुपर्छ देशका लागि

फुकाइदेउ गाठो अब

कति राख्छौ मन बाधि फुकाइदेउ गाठो अब
तिम्रो मेरो सिमाना को भत्काइदेउ आठो अब

तिम्रो आस कल्पना मा कैले सम्म तद्पिनेमा
सुटुक्क त्यो मन मा पस्ने देखाई देउ बाटो अब

गजल

टाढा हुन जति खोज्छु उति समिप पाउछु उसको
मनैभरि राखिसके सजाएर तस्बिर जसको
अलग थिए पाइला पनि एकै बाटो लग्यो अब
नचाहेरै माया बस्यो दोष मानौ यसलाई कसको

अखाहरु पछ्याउछन आउने बाटो हेरी उसको

बस्न खोज्छ प्रित यहाँ

मन मुटुको धोका बाट पस्न खोज्छ प्रित यहाँ
ठाउँ छैन मनमा भन्दा बस्न खोज्छ प्रित यहाँ

एकान्तमा युगल जोडी हुनु छैन भन्दा भन्दै
एकोहोरो अंगालोमा कस्न खोज्छ प्रित यहाँ

… आयौ भन केका लागि

पिरतीको भाका छोपी गायौ भन केका लागि
हृदयको बाटो गरी आयौ भन केका लागि

लजाउदै घरि घरि लालुपाते ओठ भरि
मन्द मुस्कानको लाली लायौ भन केका लागि

मन भित्र लुकाउदै छु भन्यौ र पो माया बस्यो

मन भित्र लुकाउदै छु भन्यौ र पो माया बस्यो
चोखो मन फुकाउदै छु भन्यौ र पो माया बस्यो

जसो छौ ठिकै छौ त्येही भनाइमा अल्झिएछु
खाली शिर झुकाउदै छु भन्यौ र पो माया बस्यो

दुइ मुक्तक

सबै मिली पाइला चाल्नुपर्छ देशका लागि
एउटा नौलो यात्रा थाल्नुपर्छ देशका लागि
यही माटोमा सधै रमाउनु पर्छ हामी
उज्यालो दिने ज्योती बाल्नु पर्छ देशका लागि

हासिदिनु

साईनो हाम्रो टुटेपनी भेट हुँदा हासिदिनु
मेरा सबै सम्झना लाई उस्कै सामु फासी दिनु

आउचित्यनै के रह्योर बिगत का ती सङ्कल्पको
हामिबिचको सम्बन्धको प्रमाण सबै मासिदिनु

भाग्यमा नलेखेको माया

भाग्यमा नलेखेको माया मागेर पाइदैन नानु
माया त आँफै हुन्छ त्यो लाएर लाइदैन नानु

टिकेट काटेरहेर्ने दुईघण्टाको रमिता होइन माया
साँच्चो माया अरुको करले दायेर दाइदैन नानु

चोट देऊ यो मुटुमा (गजल)

चोट देऊ यो मुटुमा ठाउँ अँझै बाँकी छ
तिम्रै हातले लेखिएको नाउ अँझै बाँकी छ ।

निस्फिक्री खेले हुन्छ खुशी छु म पराजय मै
तिम्रो पक्षको आखिरी एक दाउ अँझै बाँकी छ ।