Skip to content

विविध-विधा

JRAavas-03

“… “हरू वाद

शक्तिसत्तामा पुगेर भत्ता खान पल्केकाहरू
जनता पिल्स्याएर आफू टिलिक्क टल्केकाहरू

यही माटोमा पसिना बहाउनेलाई बिर्सिएर
नाता कृपाका लागि राजनीति गर्न तम्सेकाहरू

KalpanaPoudelJigyashu-03

आन्दोलन गर्न छोड

आन्दोलन गर्न छोड मधेसी हामी जनता बाँच्नु पर्छ
कालो बजार बढ्दै छ देशमा महंगी त्यो नाँस्नु पर्छ

जो मरे पनि नेपाली हुन् लड्न छोडी शोच यस्तो
हिमाल पहाड र तराई सबै युगौयुग हाँस्नु पर्छ

मुक्तक

मतिना
नुग: या खँ नुग: दुने: तया तसा: मतिना खोइ
तापा:क ह्याँथा वंसाँ मिखा: फुसी किपा: वइ
म्वांयत: जित: पाशा माल: नुपा: दुने रहर
लोमंके मफू मतिना झंग बोथें ह्याँबले बोइ ।

माया
मनको कुरा मनभित्र लुकाइ राख्दा माया रुँन्छ
टाढा जाँदा परेलीमा झल्को छाँया बनी आउँछ
बाँच्न मलाई साथी चाहिन्छ मनभित्र रहर
भूल्न सक्दिन मायालाई चरा उडे झैं उड्छ ।

Love
Having a love heart to heart conceals rumncha As magazines and a glimpse of the shadow comes from the remains
I need friends wanted to live heart Can not forget the disaster as love birds fly.

दुई ताङ्का

उषा किरण
अँध्यारो रातपछी
आश उज्यालो
मनभित्र सपना
मानवको चाहना !
२)
फुलेको फूल
फुलेर ओइलायो
जस्तै जिन्दगी
आज हाँसो साथमा
भोलि हुने माथमा !

झुटको खेती गर्दा

झुटको खेती गर्दा मुटु दुखेपछि रुनेछौ
आफ्नै शीर दुनियाँसामु झुकेपछि रुनेछौ

बल्झाएर अतित मेरो जतिसुकै हाँस तिमी
ओठमुख तिम्रो भोलि सुकेपछि रुनेछौ

के गर्दैछौ तिमी

सीमानाका जङ्गे खम्बा ढाल्दै छौ रे तिमी,
मान्छे माथि पेट्रोल खनाई बाल्दै छौ रे तिमी

औषधी छैन गाँऊमा तिम्रो बाटो हेर्छन गाउले,
कुर्सी मोहमा नयाँ कदम चाल्दै छौ रे तिमी

यहाँ नेपालको आफ्नै

यहाँ नेपालको आफ्नै, नाम चाहिएको छ
हरेक नागरिकलाई, काम चाहिएको छ

खै के बार्ता हुन्छ दिनहु, बन्द कोठाभित्र
कोहीलाई राज्य, कोहीलाई गाम चाहिएको छ

छाती चिरेकै थिएँ पीडा सहेकै थिएँ

छाती चिरेकै थिएँ पीडा सहेकै थिएँ
साेच्दै न साेची मिठाे माया गरेकै थिएँ ।।

माेडेर बाटाे गयाै गाली गला‌ैचा गरी
खाेलेर ढाेका यहीँ बासै दिएकै थिएँ ।।

धाेका दिनेकाे यहाँ ठूलै छ चर्चा पनि
दाेषी म अाफैँ भएँ अन्धाे बनेकै थिएँ ।।

मुर्दा सरी जिन्दगी बाँचेर संसारमा
हुन्छ्याै अकेला तिमी चाँडै भनेकै थिएँ ।।
*****
विक्रम पवन
बेथान-४- रामेछाप
बहर-बसीत
रुक्न :- २२१२-२१२-२२१२-२१२

बाँचुजेल जिन्दगीको

बाँचुजेल जिन्दगीको आश थियौ तिमी
हृदयमा धड्किरहने सास थियौ तिमी

छुट्नूनै थियौ भने किन रोज्यौ मेरो साथ
मेरो भोक मेटाउने गाँस थियौ तिमी

दुई मुक्तक (छरिएका मनहरू)

एक)

छरिएका मनहरू संगाल्नु पर्छ देशका लागि
चिसिएको रगत उमाल्नु पर्छ देशका लागि
साह्रै नै हेप्यो हेप्न पनि नाथे छिमेकीले
राष्ट्रिय झन्डा उचाल्नु पर्छ देशका लागि

गरेर आन्दोलन ए

गरेर आन्दोलन ए मधेशी,चल्छ कति दिन यसरी ?
महङगीले आकाश छोयो,हामी जनता बाँच्ने कसरी ?

हिमाल,पहाड,तराई एक हुनु छ,टुक्रने हैन हामी
जो मरे पनि नेपालीनै मर्छ,भन अरु हाँस्ने कसरी ?

नबोल्नेलाई बोलाउँदा पो

बोल्नेलाई त के नबोल्नेलाई बोलाउँदा पो
उसको नजरअन्दाजमा आफैंमा टोलाउँदा पो

जे सुकै होस् उनको भाव, सबै अब स्वीकार छन्
उनका ती भावहरू यी मनमा घोलाउँदा पो

बाचुन्जेल दुनियाँको


बाचुन्जेल दुनियाँको हाँसो भएँ सधैं म
स्वार्थीहरूको संसारमा खाँचो भएँ सधैं म

आफ्नो खुशी चाहना जति अरुकै निम्ति सुम्पे जब
बन्द त्यही पिंजडाको साँचो भएँ सधैं म

राम्रो बोली मिठो वचन जति बोल्दै गए पनि
त्यो घाँटीमा खस्खसाउने कासो भएँ सधैं म

दु:ख चिन्तामा परेकाछौ

दु:ख चिन्तामा परेकाछौ, हामीलाई हाँस्न देऊ
केही त अब गर सरकार, खुसीहरू साट्न देऊ

बरु हामी पानी मात्र खान्छौ, डटेर लड्छौ आफै
औषधीमा अभाव नदेउ, जनतालाई बाँच्न देऊ