विविध-विधा

नदी पल पल नया बनेर आफ्नो लक्ष्य बगिरहन्छ
समय पल पल नया बनेर आफ्नो अक्ष्य घुमिरहन्छ
परिवर्तन खोजिरहन्छन प्रकृतिका सम्बाहकहरू
तिम्रो बिचार नया बनाऊ समाज नया अवश्य बनिरहन्छ ।

लहरत चोटिया मे झुम रहा बरवा, की बड़ा नीक लागय
लेत ह्य जान तोहरे अखेंकै कजरवा, की बड़ा नीक लागय

बाजत ह्य पयालिया तोहर न करो तु ठिठोली ,
पुर्बी बयारिया न उडाय ले अचारवा , की बड़ा नीक लागय

सेना कै नौकरी है , हँ हमहू मजबुर बडा
लौट अइहैं फिर से सवानमे सजनवा, की बड़ा नीक लागय

न जव तु अकेले जंगल मे लकडी लेय
हंस हंस बरषे तुहैं देख के बदरवा, की बड़ा नीक लागय

होलियामे न रहब हम काव करी ,
हसिं खेलीहो न भिजैहो नयनवा , की बड़ा नीक लागय
#azzay #अवधी #awadhi

१
लाइनसँगै
लाइन बसेको छ
तिहारहरू

२
नाका नजिक
अर्को नाका खोज्दैछन्
सम्बृद्धिहरू

झुक्दैनन् नेपाली कसैसँग झुकाउने कोशिस नगर
समुद्रका अबिरल छाल हुन् सुकाउने कोशिस नगर

नाकाबन्दी गर्यौ किन गल्ती हाम्रो छैन कुनै
एउटा असल छिमेकीलाई दु:खाउने कोशिस नगर

अमरसिंह,भक्ति थापा वीरहरूका संतान हामी
हिमाल जस्तै अटल छौं नुघाउने कोशिस नगर

सधैँ झैं दुखाएर आयो तिहार
प्रवासी रुवाएर आयो तिहार

न बहिनी दिदी छन् न ता दाजुभाइ
हितैषी छुटाएर आयो तिहार

एक

तिमी जस्ती कन्या पाए घर बार बन्न सक्छ
तिम्रै मनको मझेरीमा दरबार बन्न सक्छ
आपसी विश्वासको खडेरीमा हाम्रो सम्बन्ध
एक अर्कालाई सिध्याउने तरवार बन्न सक्छ ।

सयपत्री र मखमली माला गाँसेर आऊ दिपावली
म रोएर केभो र तिमी हाँसेर आऊ दिपावली

निराशाले ढाकेको कालो बादल हटाउँदै
शत्रु बैरी दु:ख कष्ट मासेर आऊ दिपावली

कहर नपाएर खस्किएको अवस्था छ ।
नाम नपाएर झस्किएको अवस्था छ ।

यथास्थितिले नाप्पिएर डोर्याएकोले गर्दा,
पिरतीको खेलमा मस्किएको अवस्था छ ।

पवन मर्यै भन्छन उस्का झोक्का म कहाँ खोजुँ
चट्क्कै भुली तिम्रो स्पर्ष ती पीडा यी कसरी म भोगु
त्यो खोला त्यो बनको सुहाग मैले फेरि फर्काउन
भन ए प्रकृति!म को कस्को यहाँ शिर फेरि तोडुँ??

जब सडकमा तिम्रो चाल हुनेछ
तिमीलाई हेर्नेको सञ्जाल हुनेछ

ननिस्किनु यसरी खुलेआम बाहिर
देख्नेहरूबीच पक्कै बबाल हुनेछ

राष्ट्रको शीर बैरीसामु झुक्न नदेऊ नयाँ सरकार
देश प्रतिको जिम्मेवारी चुक्न नदेऊ नयाँ सरकार

शहिदले रगत बगाइ सिर्जिएको नेपाल हाम्रो
दुश्मनलाई वरिपरि ढुक्क नदेऊ नयाँ सरकार

यो साल पनि आयो तिहार परदेशमा हुँदै
भाइको निधार खाली सम्झी दिदी बस्लिन् रुँदै
मखमली सयपत्री फुले तिम्रो पर्खाइमा
भन्दै गर्लिन है दिदी मेरो तस्बिरमा छुदै

अर्कै भए त्यो दिलभित्र मरिदिउँला म
संसार छोडी स्वर्ग तिरै सरिदिउँला म

तिमी टाढा भएपछि नबोलाए कालले
बरु कसम आत्महत्या गरिदिउँला म

तिम्रो खुसी लुट्न कहाँ सक्छु र म जानी जानी
सिसा जस्तै फुट्न कहाँ सक्छु र म जानी जानी

उस्ले जस्तै मैले पनि गर्नु पर्छ भन्ने छैन
आफ्नै छाती चुट्न कहाँ सक्छु र म जानी जानी

तिम्रो याद आज गजल बन्दै छ
म होइन आज कलम बोल्दै छ

मनभित्र भरिएका पत्र पत्र भावनाहरू
कत्ति पनि लाज नमानी शब्द खोल्दैछ

१)
असोज तीन
अपरिभाषित रे
संबिधान त्यो

२)
आगो लगाई
दीपावली मनौ’छ
आक्रोशमा ऊ