ks

असार महिनामा हरियाली भरिएका यी रोपाईंका खेतबारीहरू
वर्षा ऋतुमा भिजेका निश्चल हरिया पाखाहरू
बदलिदो नेपाली माटोमा अंकुरित नया आशाहरू

आशाहरू
देश विकास र शान्तिका आशाहरू
आशाहरू
आपासी समन्वय र सदभावका सुन्दर आशाहरू

तिमी खेल्छौ जुवातास मेरो के लाग्छ र ?
भैइसक्यौ पाटीबास मेरो के लाग्छ र ?

तन्तनी तान्यौ चुरोट्, मुटु जल्दै गैइ
खरानीको भयो ह्रास मेरो के लाग्छ र ?

म कहाँ हराउनु र ? नेपथ्य्यमा हेर्दै थिएँ
गजब लाग्यो तिम्रो नाटक र त दिलमा कोर्दै थिएँ

चिन्नु थियो तिम्रो रंग जहाँ म घोल्नु थियो
विश्वासको पर्खाल देखे मनको कुरा खोल्नु थियो
मुखै मात्रै रहेछ तिम्रो र त यो मन सेर्दै थिएँ
गजब लाग्यो तिम्रो नाटक र त दिलमा कोर्दै थिएँ

पटुकीले कस्नु गुन्यू लाज छोप्न फाटे सिउनु
आफ्नै भेषमा हुन्छ इज्जेत गर्व गरि पर्छ जिउनु

सबै जाति मिलीजुली सँगै बस्ने शहर त्यो
टुक्राएर रमाउने कस्तो होला रहर त्यो

संबिधान देउ भन्दै माग्दै थिए जनताले
छाल जस्तै उर्लिदैथ्यो जनताको लहर त्यो

परिचय

आमा जानुहोस् कथासङ्ग्रहकी कृतिकार हुन् माया ठकुरी । माया ठकुरीको जन्म सन् १९४६ जुलाई २मा भएको र उनका हालसम्म ६बटा कथाका कृतिहरू प्रकाशनमा आएका छन् । इन्द्रधनुष (२०६१) उनको गीतसङ्ग्रह हो । माया ठथकुरी एउटा कथाकारमात्र नभएर सङ्गीतकार पनि हो । उहाँको नाम मैले अल इन्डिया रेडियोबाट सुन्न पाएको थिएँ भने २०६१ सालमा एक पटक जाउलाखेलमा सात्क्षातकार भएको थियो । उहाँको जीवनीको अध्ययन गर्दा जीवन संघर्षमा वितेको देखिन्छ । त्यो संघर्षको उपलब्धी आज उनका कथाहरू त्रिभुवन विश्वविद्यालयदेखि भारतको नर्थ बंगाल युनिभर्रिटीसम्मको पाठ्यक्रममा समावेश भएको पाइन्छ भने उनका केही कथाहरू हिन्दी अंग्रेजी, तमिल र जापानी भाषामा समेत अनुदित भएका छन् ।

ईमान धर्म जोवनीलाई पैसासँग दाँज्दी रैछौ
जस्ले बढी दाम तिर्छ उसै सँग नाच्दी रैछौ ।

साँचो माया गर्नेको दिल, दुखाएर आज भोलि
गाँजा रक्सी पिउनेसँग, नाता आखिर गाँस्दी रैछौ ।

सम्झनामा जलाउँदै मुटु माझ बत्ती
आउँदैछु बाली राख्नु तिमी साँझ बत्ती

नफुटाए आँखाबाट बेदनाको मुल
फुलाएर ल्याउँदैछु म पिरतीको फूल
तिम्रै निम्ति मन्दिरमा बाल्दै लाख बत्ती
आउँदैछु बाली राख्नु तिमी साँझ बत्ती

यो निबृत्त समय
पुरातनको लौरो टेकेर
मान्छेका खुशीका बलेशीहरूमा
आफ्नो दोशी आँखा लगाउदैछ
यो नौटङ्गी समय
आफ्नो पुरानो इतिहासलाई

आफ्नै मनको चित्ता, जलाएर मुटु
फर्कँदैछु आज गलाएर मुटु ।

झोसेर दागबत्ती, उठाएर कफन
ताप्दैछु म आगो, डडाएर मुटु ।

तीर बन्यो तिम्रो हाँसो उपहास किन गर्यौ
मेरो चर्चा नाना भाँती बकबास किन गर्यौ ।

मेरै नाम बेची तिम्ले इज्जतको ताज पायौ
बदनाम आज मेरै नामको खासाखास किन गर्यौ ।