विविध-विधा

अनलाइनमा आएर खै गफगाफ नि हुन छाड्यो
भेट्छु भनि अल्झाएकोथें फुर्सद नि हुन छाड्यो।।१।।

के गर्नु खै समयले मन लागि के के गर्न थाल्यो
डेडलाइनमा धाएर खै भेटघाट नि हुन छाड्यो।।२।।

कस्तो रैछ उग्रविधी खै यो समयको चक्रव्यूउ
रेडलाइनमा पुग्दा पनि तमझाम नि हुन छाड्यो।।३।।

केचाँही भाको यस्तो सधै खै समगको खेल हो की
बिचलाइनमा आएर खै हाम्रो नजर नि हुन छाड्यो।।४।।

वदन तिम्रो वर्षातको झरीले निथ्रुक्कै भिजायो कि
जुनकिरीले औंसीको रातमा झैं चम्केर गिजायो कि ।।१।।

फक्रिन नपाई हाम्रो माया कोपिला मैं समाजले
ढुकुरझैं जोडी हाम्रो देखि सारा हल्ला फिजायो कि ।।२।।

असिना झैं आँशु ढिका नझरेको हैन
मैले जति तिमीले माया नगरेको हैन ।।

दुख्दा मुटु मेरो साथ दिएको नै थियौ
खुसी हुँदा सँग-सँगै नरमेको हैन ।।

खोलेर ताला दैलामा पाला जलाई बसेकी
भेट हुने बेला सुकिला लुगा लगाई बसेकी

आउँदैछ भन्दै पर्खेर बस्दै मूलबाटो हेरेर
हातमा माला हर्षका गाला हँसाई बसेकी

(१)
टाउकोमाथि कुल्चिँदा नि सहिरहेँ डाँस झैं भयौ
अत्याचारमा मौलाएर मलसाप्राको घाँस झैं भयौ
जे गरे नि हुन्छ भन्दै साँढे बनी डुक्री हिंड्दा
आकासिएको टुप्पो तान्दा पड्किएको बाँस झैं भयौ ।।

सपनी मा सधै तिमि, आउन मेरी सानु !
माया,पिरतीका गीत, गाउ न मेरी सानु !!

दु:खि तिम्लाई देख्न सक्दिन, तिम्लाई सधै साथ दिन्छु !
सबै पिडा अब म संग, बिसाउन मेरी सानु !!

साथ तिम्लाई सधै दिन्छु, कहिले कहिँ भुल होला !
सानोतिनो कुरा मा पनि, नरिसाउन मेरी सानु !!

तिमि पनि मलाई मन पराउछेउ कि सानु ?
मेरो समू भन्न लाई डराउछेउ कि सानु ?

बिपनी मा सम्झिएर सपनि मा देख्छ्यौ होला
मेरो नाम ली एकोहोरो बर बराउछेउ कि सानु ?

मा त सधै तिम्रो नै लिन्छु रे नाम रति
तिमि पनि मेरो ली कराउछेउ कि सानु ?

तिम्ले छाडी गएपछि, एक्लै जिउदै छु म सानु
सम्झिएर तिमीलाई आसु, पिउदै छु म सानु

आर्को साल लिन तिम्लाई, डोली लिई आऊँ कि ?
सिन्दुर, चुरा, पोते अनि, चोली लिई आऊँ कि ?

मन पर्छ भन्थ्यौ मलाई, तिम्रो बोली घरिघरि
तिम्लाई मन पर्ने मेरो, बोली लिई आऊँ कि ?

मेरै निम्ति सोमबारको बर्त गरे सानू साउनमा
नपाउछौ कि वर मनै शिव भाके सानू साउनमा।।१।।

परिरहन्छ रिमझिम वर्षा रमाइलो लाग्छ अति नै
रुपरङ्ग देखेर म कस्तो दङ्गै परे सानू साउनमा।।२।।

इन्द्रधनुषसरी सप्तरङ्गी रहरहरु मनमा सजाएर
बादलूको बुँद बनी मन भरे है सानू साउनमा।।३।।

लुके तारा बादलभित्र आउ लुकाउ हाम्रो नि माया
मल्मल्किरी जूनकिरीले प्रकास छरे सानू साउनमा।।४।।

विशाल छ धर्ति यो देखभेट नै गर्न गाह्रो भाछ
तिर्सना लाग्छ भने सानू वर्षा बनि झरे साउनमा।।५।।

वर्षेको छ रिमझिम वर्षा छेकेको छ भेट्न भेलले
पन्डुबी बनेर त्रिशुलीको भेल तरे सानू साउनमा।।६।।

सँगै खेल्ने साथीभाइले बाते भन्छन् मलाई
धनीहरुले देखे भने खाते भन्छन् मलाई
ठूलाबडाले फालेको फोहोर खाई बाँच्छु
राम्रोसँग एक पेट खाइन भाते भन्छन् मलाई

आफ्नाले पराईले मित्र बन्धुले, धेरैले जालमा पारेको मान्छे
लड्ने कुरा अब भो नगर, आफैँ देखि म त हारेको मान्छे ।।

दुनियाँ त सबै स्वार्थी नै थियो, आफ्नैले पनि स्वार्थै हेरे
कसैले त साथ देलानी भनि, झिनो आश पनि मारेको मान्छे
लड्ने कुरा अब भो नगर,…………………………….।।

सबैले एक्ल्याई गए मलाई, सायद तिम्रो नी साथ पाउन्न
दुनियाँले हेला गरी आखिर, समाजबाट पर सारेको मान्छे
लड्ने कुरा अब भो नगर,…………………………….।।

मर्न पनि सकिन,सास पनि गएन, काल पनि मलाई आउन्न की कसो ?
आउँछु–आउँछु भनि भोली–भोली, कालले पनि त टारेको मान्छे

चुहिने घर खरको छानो खाने गास छैन आज
बर्खा लाग्यो आङ ढाक्ने बस्ने बास छैन आज ।

कैले आउछन् ठुलेका बा अनि मीठो खाउँला भन्दै
पर्खिबस्दा खोला बढेँ आउने आश छैन आज ।

बानी उस्तै नानी उस्तै चकचकेको पायौ विल्ला,
मानिसहरू आजभोलि गर्ने गर्छन् तिम्रो गिल्ला ।

सुनसान थियो जङ्गल् अनि नजिकैमा गिरी
निर्जन् सुन्दर् वनैभरि हावा सिरी सिरी

राजा थियौं रानी थियौं प्रकृतिका हामी
वरिपरि हाम्रो गर्थ्यो चरी चिरीबिरी

विश्वमानचित्रभित्र एउटा देश नेपाल छ
सधैँभरि आपसमा कलहले बेहाल छ

गरी खाने भन्दा पनि चन्दा मागी खाने धेरै
जताततै डर धम्की आतंकको सन्जाल छ

आफ्नाले पराईले मित्र बन्धुले, धेरैले जालमा पारेको मान्छे
लड्ने कुरा अब भो नगर, आफैँ देखि म त हारेको मान्छे ।।

दुनियाँ त सबै स्वार्थी नै थियो, आफ्नैले पनि स्वार्थै हेरे
कसैले त साथ देलानी भनि, झिनो आश पनि मारेको मान्छे
लड्ने कुरा अब भो नगर,…………………………….।।

सबैले एक्ल्याई गए मलाई, सायद तिम्रो नी साथ पाउन्न
दुनियाँले हेला गरी आखिर, समाजबाट पर सारेको मान्छे
लड्ने कुरा अब भो नगर,…………………………….।।

मर्न पनि सकिन,सास पनि गएन, काल पनि मलाई आउन्न की कसो ?
आउँछु–आउँछु भनि भोली–भोली, कालले पनि त टारेको मान्छे

ओकलेर मनको पीडा नपोख्दछिन् मेरी आमा
लुकाएर मनका काँडा नखोल्दछिन् मेरी आमा ।।१।।

नजाऊ बाबु नखाएर भोकले पेट काट्छ भन्दै
नखाएर आफू बरु मलाई खुवाउँछिन् मेरी आमा ।।२।।