Skip to content

विविध-विधा

खुल्ला देखेँ ढोका, भित्र, पस्न मन लाग्यो

खुल्ला देखेँ ढोका, भित्र, पस्न मन लाग्यो
खिस्स हाँसी बस भन्यौ, बस्न मन लाग्यो

थाहा भयो गहिराई, तिम्रो मुस्कानको
जति फस्यो उति उति, फस्न मन लाग्यो

मनमा छ खहरे, पानी छैन

मनमा छ खहरे, पानी छैन
जान्थें म बगेर, बानी छैन !

यहाँ मान्छे सबै ढुंगा भए कि
कसैभित्र मायाँको खानी छैन !

छन् फूल यहाँ सबै फुलेका
तर त्यो रातकी रानी छैन !

नेपाली नै बनेको छ दास नेपालीको

  • by

नेपाली नै बनेको छ दास नेपालीको
यही हो कि परिचय खास नेपालीको

स्वतन्त्र भै बाँच्न पाउनु मौलिक हक हो भन्दै
भर्दा रै’छन् बन्दूकमा सास नेपालीको

पराई भूमि

बिदेशको दु:ख ब्याथा गजलमा कोर्दछु म
देखेका ती सपनाहरू आफैंभित्र तोड्दै छु म

आफ्नै खेत बाँझो राखी मिठो खाने लालचमा
पराई देशको जंगलमा झारपात गोड्दै छु म

आँशु झारी तिमी जाँदा

आँशु झारी तिमी जाँदा बाटो हेरें मैले
सोसिँदैथें मेरै सामु, माटो हेरें मैले ।

अन्तिम पल हात चुमी टाढा भएपछि
बसेका ती डामहरू, टाटो हेरें मैले ।

अचेल जमाना खराब छ

अचेल जमाना खराब छ गर्नु हुन्न भलाई यहाँ
बिगार गर्नेको जमात ठूलो भन्नु कल्लाई यहाँ?

न त भोक टर्छ, न त दु:ख ह,र्छ नारा र जुलुसले
बन्दैन संबिधान टायर बाली सडक गलाई यहाँ

झुटो हुन्न काली

पिरतीमा जे बोले नि झुटो हुन्न काली
ठुलो ठुलो मौलाएको, बुटो हुन्न काली
विचार गर चोखो माया मनमा हुन्छ हेर,
घाँसको जस्तो बाँध्न मिल्ने मुठो हुन्न काली

JRAvas-02

जुन बन तिमी

  • by

झुपडीका अँधेरी रात चिर्ने जुन बन तिमी
गरीबका भाषा बोल्ने सारंगी धुन बन तिमी

पलपल आफ्नो छाक अलिनो खानेका निम्ति
निमुखाको शरीर तन्ग्र्याऊने नुन बन तिमी

दिन रात नभनी पसिना बगाउनेका लागि
तिनकै रोमरोममा सल्बलाउने खुन बन तिमी

दुखैमा बाच्छौ भने बाचि देउ के छ र ?

दुखैमा बाच्छौ भने बाचि देउ के छ र ?
सुन्दर जिबन लौ भाची देउ के छ र ?

पिडा तिमीलाई चाहिन्छ भने संगाल
खुशी अर्को जुनिलाइ साचिदेउ के छ र ?

खरानी नै बन्नु छ भने मै बनी दिन्छु
भाग्यमानी बनी हासिदेउ के छ र ?

दु:खमा साथ दिन्छु मेरै गल्ती हो भने
काख दिनेलाई मासिदेउ के छ र ?

मेरो साथ आसु झार्ने पल भएपछी
जवानी अन्तै तिर गासिदेउ के छ र ?

सम्झना ताजा राख्दा गहारो पर्छ भने
मन बाट टाढा भासिदेउ के छ र ?

माया दियौ साथ दियौ प्रसम्सा गरौ कसरी

माया दियौ साथ दियौ प्रशंसा गरौं कसरी
फराकिलो प्रेमको खाडल म भरौं कसरी ।।

यति धेरै प्रेमको मुल्य कसैले सोध्यो भने
धमिलो यो जीवनको भेल म तरौं कसरी ।।