विविध-विधा

वेदनाको मात्रै गजल, किन गाउनु र खै
दुखै पाउने भए माया, किन लाउनु र खै

विपनीमा भेट्ने होइन, सताउनलाई मात्रै
सम्झनाका तरेलीमा, किन आउनु र खै

त्यै नजरको मात मीठो, पिएँ अलिकति
जुन नजरको प्यासी म, थिएँ अलिकति!

फाटेको मन सिलाउन सकिंदैन भन्थे-
धुजाधुजा यो, मन पनि सिएँ अलिकति!

मदेखि त टाढा हुन भाग्यौ भन्ने सुनेको छु
धेरै जनासँग तिमी लाग्यौ भन्ने सुनेको छु

आफ्ना चाह मेटाएर जोवन लुकाई राख्यौ अरे
थाहै नदिई सुटुक्क आई कहिले माया चाख्यौ अरे

माया दिने साहाराको यादमा पर्खि बसेकोथे
त्यो देउराली डाँडामुनि प्रस्ताव राख्न डाक्यौ अरे

तड्पिएरै बाटो पर्खी मेरै यादमा बस्दा तिमी
ढिलो आउदा, मेरो जीवन उत्तेजनभई माग्यौ अरे

कपटी प्यार तिमीले गरेर
दुख पाएँ यार तिमीले गरेर

गुलाफ फुल्ने मायाको बारीमा,
पलायो झार तिमीले गरेर

उग्र खेल खेल्यौ मायाको,
भयो मेरो हार तिमीले गरेर

तिमी छैनौ जिन्दगीमा, बाच्नुको के अर्थ भो र ?
मनभरि पीडा बोकी हाँस्नुको के अर्थ भो र ?

बैशालु यो हावा आयो, छाती कस्यो मेरो
थाहै नपाई दिलमा, कोही पस्यो मेरो

त्यहीं जन्मे, हुर्के, बढेँ, बैश चढेपछि
यही माटोसँग गाढा, प्रेम बस्यो मेरो

देश दुख्यो छातीभरि, टोलाएर गजल लेखें
के छ हाल देशको गाँउले बोलाएर गजल लेखें ।

रक्षक नै भक्षक भए भाला बोकी घुमेका छन
देश घोचे मुटुभरि लोलाएर गजल लेखें ।

साहित्यमा थोरै मोह दख्खल चाहिं छैन मेरो
उम्रिएको भाव आफ्नै नक्कल चाहिं छैन मेरो

कोरी-बाटी चिटिक्क ती नवरसले सिर्जनामा
धरै पाले परीहरू सक्कल चाहिं छैन मेरो

बाबा भन्थे ‘नलेख कान्छा! दु:खी हुन्छ कविहरू’
सोची हेर्दा साँचै देख्छु चप्पल चाहिं छैन मेरो

सर्टमाथि चट्ट कोट कलम् कापी भिरी दिंदा
भन्नेलाई भन्न देऊ झक्कल चाहिं छैन मेरो

अरुभन्दा राम्रो लेखी जीत लिन्छु मैले बरु
शास्त्र शिद्ध पछि पार्ने अक्कल चाहिं छैन मेरो

[झक्कल -देखावटीपन ,नक्कल झक्कल]
[अक्कल -धुर्त ,चलाखी ]

लहरो बोल्छ शान्ति!
छहरो बोल्छ शान्ति!!

मेरो अनन्त दु:खको
टहरो बोल्छ शान्ति!

तिम्ले हाम्ले बिताएका रातका कुरा गरौं
जिन्दगीमा हामी दुईका बातका कुरा गरौं

गुलाफको फूलसरि फुल्दै फुल्दै जान्छौ होला ?
मलाई एक्लै पारेर भुल्दै भुल्दै जान्छौ होला ?

मेरो यो चोखो माया आँसु भलमा डुबाएर,
इन्द्रेनीका रंगसँगै घुल्दै घुल्दै जान्छौ होला ?

नाकै खस्ने नाउँ भो हजुर,
आफैं गिर्ने भाउ भो हजुर ।

बिहेपछि कोकल-कण्ठी
कानै फुट्ने घाउ भो हजुर ।

ब्यथा पोखुँ लमी छैन
भागी बिहे झ्याउ भो हजुर ।

जुनकिरी बनी आऊ अधेरीमा पर्खी बस्छु
झरी वर्षा बनी आऊ खडेरीमा पर्खी बस्छु

याद बोकी डुली हिंड्दा कहीं कतै पाइनौ भने
मिठो स्वप्न बनी आऊ निदरीमा पर्खी बस्छु

विश्वास मेरो लाग्छ भने अजम्बरी साथ लिन
भमरा नै बनी आऊ मन्जरीमा पर्खी बस्छु

कोमल ती पाऊ चाल्दै आऊ
मनको दियालो बाल्दै आऊ

मनको बाँध टुटिसक्यो है
टुक्रिएको मुटु टाल्दै आऊ

जसरी उर्लिन्छ कर्णालीको त्यो छाल प्रिय
उसै गरी बढेको छ मुटुको चाल प्रिय

बेरोजगारले अस्त व्यस्त छ दिनचर्या
फाटेको छ टाउको लुकाउँने पाल प्रिय

आज राति सपनीमा देशै मरेको देखें मैले,
सीमानामा दशगजा वर सरेको देखें मैले!

बिपनामा त छ नै व्यथा सपनामा पनि उस्तै,
मेरो प्यारो देशलाई दुखः परेको देखें मैले!

सयौं थुंगा फूलका हामी एउटै माला नेपाली,
बोटबाट सुन्दर त्यो फूल झरेको देखें मैले!