विविध-विधा

अरु होच्याई महान् आफू बन्नेको होड छ समाजमा
ठहर्याई दोषी खोइरो खन्नेको होड छ समाजमा

जान्न अवगुण आफ्नो नजिकका विरोधी खोजे पुग्छ
देख्दा दुर्गति गाँस रुच्छ भन्नेको होड छ समाजमा

काली होस् या गोरी होस् दिलवाली होस्
मेरै लागि त्यो मनको कुनाकुना खाली होस्

मान्दै नमानी मोरी मलाई नै सताउने
अलिअलि चञ्चले होस् अलिअलि जाली होस्

एक
**
देख्न पाइन जान्न पाइन देश कस्तो भाको होला
शत्रु पनि मेरै देशको थाप्लोमाथि गाको होला
आफू भने बेचिएर अर्कै देशमा आइएछ
आमा कता भन्दै मेरो काले रोइराको होला ।

#१
मैले बाबाको ऋण तिर्नु थियो
त्यसैले म परदेश छिर्नु थियो
कुनै दिन फर्किएर आफ्नै देशको
वर्षौदेखिको अँध्यारोलाई चिर्नु थियो ।

म बुटवल पुग्छु भन्दा, भन्छ्यौ पाल्पा गै’छु
थाहा थिएन त्यो नजरमा, खेलौना पो रै’छु

मुटु झिकी मान्छे बेच्ने, व्यापार गर्छौ र कि ?
भन्छ्यौ अरे दुनियालाई, ऊ गलत म सै’छु

त्यो क्षितिजले प्रेम बोल्छ म कहाँ भेट्न सक्छु
एकपछि पीडा अर्को न त म घचेट्न सक्छु

जिन्दगी दौड यो भिरको साँघुरो गोरेटोमा
लाग्छ ईश्वरीय जाँचमा छु न लखेट्न सक्छु

जिन्दगी एउटा विश्वास हो
हृदय त्यसको आभास हो

हरदम यहीं सोच आउँछ,
त्यो उनको सुवास हो

१
जब सँगै हुन्थ्यौं रातहरू पनि रंङ्गिन हुन्थ्यो
अनि छुटिने बेला आउदा निकै कठिन हुन्थ्यो
हराउथ्यौं एक अर्कामा भुलथ्यौ सारा संसार पनि
त्यसैले त पत्तै हुदैन्थ्यो कति बेला दिन हुन्थ्यो

मान्छेबाटै मान्छकै लागि अनेक जाल रचिन्छ
दुई पैसा झर्छ भने शिरदेखि पाउसम्म घसिन्छ
जति थुपारे नि नपुग्ने भो अब धनको राश
हेर, जमाना आयो कस्तो यहाँ आमाको दुध बेचिन्छ ।

के भन्ने हो, हजुर? के भन्ने? सोध्नुहुन्छ? म को?

तपाईं जे पड्दै हुनुहुन्छ, तपाईंसँगै एउटा मधुर आवाज बोलिरहेको छ, म त्यही आवाज हुँ, हजुर !

१
चपाउँदैछ
बोक्रा सहित केरा
नपाउनेले

२
छैन खबर
न फोन गर्छ छोरो
माया मारेछ

हाँस्नु मात्र हैन जीवन, रूनु पनि पर्छ एक दिन
फक्रिएको फूल पनि त, ओइलिएर झर्छ एक दिन

धनी-गरिब जे भए नि, सबै उस्को खेल हो यो,
धैर्य राख ईश्वरले नि तिम्रो दु:ख हर्छ एक दिन

संसारमा दुक्ख विशाल रैछ
हाँसो खुसीको अनिकाल रैछ

पाइन्न चाँडै हल वेदनाको
लाखौंथरी क्लिष्ट सवाल रैछ

यो शहरमा गाली नै गाली भो अचेल
बिना मेसोको ताली नै ताली भो अचेल

जसले जे गरे पनि मौन छ सरकार
गरिब जनता खालि नै खालि भो अचेल

मेरै जस्ताे अाँसु केही झारेर र त हेर
अाफ्नाे मनकाे ढिपीलाइ टारेर त हेर ।।

सजिलै छ अाफू एक्लै पारी तिर तर्न
तर डुब्न लागेकाेलाइ तारेर त हेर ।।

जहिलेसुकै जित्नै पर्ने सिद्धान्त छ तिम्राे
एक पल्रट जिन्दगीमा हारेर त हेर ।।

भाग्यलाइ दाउ थाप्ने कस्ताे तिम्राे चाला
हामी पनी हेर्छाैं दाउ पारेर त हेर ।।

भैंचालाेले भत्काएकाे बस्ती उस्तै देख्छु
धुर्मुसले जस्तै बस्ती सारेर त हेर ।।

बहानाले मेरा छेउमा नआएकै भए हुन्थ्यो
यता आई मिठो माया नलाएकै भए हुन्थ्यो ।।

हजारौं छन् कुरा मनमा लुकाइराख्नै भयो मुस्किल
ढिपी गर्दै कसम बाचा नखाएकै भए हुन्थ्यो ।।

बडो आनन्दले हामी परस्परमा चिठी लेख्थ्यौं
बरु चिठ्ठी कि हावाले उडाएकै भए हुन्थ्यो ।।

परस्परमा मिली माला प्रीतिको एक गाँसेथ्यौंं
बरु त्यो प्रीतिको माला चुँडाएकै भए हुन्थ्यो ।।

मिठा भाका सुसेलीमा लगाई नाच्दथ्यौं हामी
बरु त्यो गीतमा भाका नहालेकै भए हुन्थ्यो ।।

नभनूँ भन्यो भन्न मन हुने
नगनूँ भन्यो गन्न मन हुने
नभनेर नगरेर नसिकने रहेछ जिन्दगी
जिन्दगीमा कहिलेहास्न मन हुने कहिले रुन मन हुने ।

प्राणभन्दा धेरै चाहन्छु अँझै पनि तिमीलाई
ढुक्ढुकी नै हृदयको मान्छु अँझै पनि तिमीलाई

हरपल तिमी प्यार बनेर छाउँछ्यौ यी नयनभरि,
साच्नै जिन्दगी नै ठान्छु अँझै पनि तिमीलाई