विविध-विधा
“अल बिदा राष्ट्रकवि माधव प्रसाद घिमिरे”
जुगौंजुग देशको माटो सजाएर गयौ तिमी
नेपाली भै गर्व गर्ने बनाएर गयौ तिमी ।
आँशु सबै रित्तिएछ तिम्रै शोकमा मग्न हुँदा
हाँस्दाहाँस्दै क्षितिज पारी हराएर गयौ तिमी ।
कसरी म सहुँला यी बिछोडका पलहरु
सम्झनाको महासागर खनाएर गयौ तिमी ।
आज एक्लो भएको छु राष्ट्रकवि विदा हुँदा
दिलको माया मनका भाव दबाएर गयौ तिमी ।
नेपालीको मन मन्दिरमा सधै भरी बास गर्दै
शब्दमाला अरबौंको लगाएर गयौ तिमी ।
लिला बल्लभ नेपाल, बिराटनगर
१.
छोरो आउने बाटो कुर्ने बुबाका आशै मिठो लाग्छ
चल्न त सुख दुःख जसोतसो चल्छ जिन्दगी
चुट्नसम्म चुट्यो अनि, लुटेर गयो
आफूले आफैँलाई अवसरमा राख्योतिन मुक्तक
तिन मुक्तकहरू
मुक्तकः एक
माया गर्न पनि जान्नु पर्छ भन्छन्
सुन र पित्तल पनि चिनेर छान्नु पर्छ भन्छन्
कसलाई के थाहा भोलि के हुन्छ हुन्छ
जिन्दगीलाई पनि जसो तसो धान्नु पर्छ भन्छन् ।।
मुक्तकः दुई
हिजोसम्म काँच थिइन् आज सुनको चुरा भइहछिन्
सुन्दरी मात्र कहाँ हो र अब ता सुरा पनि भइछिन्
एउटा वाक्य राम्रो लेख्न नाजनेर के भो र
बाबैको राम्रो मेहनत र तालिमले छुरा भइछिन् ।।
मुक्तकः दुई
लौ जा कवितो लेख्न चटक्क छोडिदिएँ
अबलाई लेखकको नातो मुक्तकतिर जोडिदिएँ
जे लेखे पनि अरूले मन पराउने हैनन् क्यारे
यसैले आफ्नै मुक्तकमा आफैं लाइक तोडिदिएँ ।।
दामी हुन मन छ मलाई नामी हुन मन छ
एउटा फूल के मागेँ नाइँ भन्यो है
यो वर्षा र झरी साथै, बादल छ आकाशमा ।
आजकाल कसैको पहिलेझैं, रवाफ रहेन
१.
अज्ञानको छ निद्रा निद्रा टुटाउने छन्