गजल (गीत)

तिमी मुस्कुरायौ जून लजायो
बैंशालु मेरो खून लजायो ।

गीत गजल सब किनारा भएछन्
संगीतको सुमधुर धून लजायो ।

स्वार्थी छ संसार बैगुनी मान्छे
मधुर बोल्यौ बैगुन लजायो ।

सौन्दर्य सृंगार चाहिन्न केही
बहुमुल्य हीरा र सुन लजायो ।

मलाइ तिम्ले दिनै न सक्ने संबिधान किन चाहियो
मलाइ क्रिस्पी र पिज्जा जस्तो खानपान किन चाहियो
मैले त घाँस बोकी आमालाई खुसि पारे पुग्छ
कामै न गरि सिउरिने त्यस्तो सम्मान किन चाहियो

विदेशको भन्दा बढि स्वदेशकै भर लाग्छ,
त्यै भर पनि तोडी दिन्छौ मलाई तिम्रो डर लाग्छ ।

अन्धकारदेखि बिरक्तिएर ज्योति खोजी गर्दा,
किनबेचको बस्तु ठान्छौ विरोध गर्न कर लाग्छ ।

स्वाभिमानलाई थोक बजारमा बेच्न नसके पनि,
छानो चुहुने, ढल्न लागेको प्यारो मेरै घर लाग्छ ।

छद्म नाम र भेषमा विदेशको सयर भन्दा,
देशको सुगन्ध मिसिएको प्यारो मेरै थर लाग्छ ।

विदेशको भन्दा बढि मलाई स्वदेशकै भर लाग्छ,
त्यै भर पनि तोडी दिन्छौ मलाई तिम्रो डर लाग्छ ।

भेटै नहोला कि भन्ने त्रास लाग्थ्यो सधैँभरि
आँखा भरीभरी हुने प्यास लाग्थ्यो सधैँभरि ।

बाटोभरि फुले कति हजार ती फूलहरू
तिमीमात्र हौ एक गुराँस लाग्छ सधैँभरि ।

मलाई रुच्दैन तिम्रो बारेमा अरुले कुरा गरेको
तिमी त्यस्ती फूल हौ बगैचाकी केबल मलाई मन परेको

तिमीलाई भुलीसके म भन्दै नआऊ अब
घरि घरि मेरो दैलो येसरी न धाउ अब
तिमीलाई भुलीसके म भन्दै नआऊ अब

स्वार्थी यो दुनिया रे ,तिमि पनि येसकै अंस
झुटो आसु देखाउन ति नयन नभिजाउ अब
तिमीलाई भुलीसके म भन्दै नआऊ अब

भन्छौ तिदिन भुली फेरि नया सुरुवात गरौ
भरिएको यो घाउमा भो मलम नदेखाऊ अब
घरि घरि मेरो दैलो येसरी न धाउ अब

मै भन्दै रुदै आयेउ तिम्रो छ कि कुनै जाल
चर्को तिम्रो मायाको तापले नसेकाउ अब
घरि घरि मेरो दैलो येसरी न धाउ अब
तिमीलाई भुलीसके म भन्दै नआऊ अब

झरी पर्दा सधै लग्छ तिमि छेउ त्यो झरी भरि
रुझेको त्यो तिम्रो तश्बीर खेल्छ मेरो वोरीपरि

घामका ति पोल्ने किरण एकाएक लोप हुदा
त्यो नीलो गगन ढाक्ने कालो बादल सरिबरी
रमाउदै हेर्थेउ तिमि माथि आकाशमै घरि घरि
काला बादल थोपा बनि धरतीमा खसेपछि
पानीको थोपा संग तिम्रो यॊउवनको लडीबढी
सुन्दर नृत्य देखौथ्योउ आगनको डीलमा सरि

मयल फाली धरतीको कालो बादल बिलाई जादा
रिसाए झैँ नाटक गरि जन्थ्येउ अलि टाडा सरि
मैले बादल पठाए झैँ हेर्नेगर्थेउ आखा तरी
झरी पर्दा सधै लग्छ तिमि छेउ त्यो झरी झरी
रुझेको त्यो तिम्रो तश्बीर खेल्छ मेरो वोरीपरि

वोल्लो छेउ पल्लो कुना नजरैको हाना हान
मनको कुरा भन्नलाई कोइ अघि सरेनन् नि
तस्बिर नि साथ राखे तर मुख फोरेनन् नि

आज पनि त्येही कुरा भोलि पनि उस्तै उस्तै
अघि बढ्न भेटघाटमा कसैले आँट गरेनन नि
आखा आखा मात्र जुधे मुटुमा कोइ झरेनन नि

मनकोकुरा गर्ला उसले भन्दै बाटो हेर्दा हेर्दै
दोबाटो आइ छुटिएछन् एउटई बाटो परेनन् नि
तै नि मुटु साटम भन्ने आँट कसैले गरेनन नि

बाणले झैँ मुटु छेड्ने तिम्रो नजरको तिर
दोष लग्यो मलाई प्रिय तिम्रो त्यो नजरको
तिम्रो त्यो यौवन अनि गुलाबी त्यो अधरको

डुइपल नजर के जुधेथे कुरा काट्ने बाटो भयो
चर्चा सिखर चढाईदिए यो सिङ्गै सहरको
सारा सहर दिवाना भो झुटो प्रेम लहरको

कल्पनामै भए पनि दुइ दिन त रमायेछु
अमृतझैँ पिई हिडें प्याला त्यो जहरको
छिटो पनि परेननि त्यो तिम्रो प्रेम नहरको

हल्ला संगै बिलाई गयो तिम्रो मेरो साथपनि
साथी तिम्ले अर्कै रोज्दा हाँसो हाँसे यो रहरको
आखिरमा ढुंगा भए म यो प्रेम बगरको

लाएर यो प्रित/ कतै तिमी/ कतै म रुने भो
यस्तै हो भने /माया जाल/आब न बुने भो

चल्छ भने/यसै गरि /सम्झौता बिना सँधै
तिम्रो मेरो /सम्बन्धको /केअर्थ ? रहने भो
लाएर यो प्रित/ कतै तिमी/ कतै म रुने भो

साथ् संग/ छुट्यो आज /दुरीहाम्रो टाढा भो
प्रवासभो /क्षितिज भो /छुनखोजि न छुने भो
लाएर यो प्रित/ कतै तिमी/ कतै म रुने भो

कस्तो यो/मिलन हाम्रो/ घाम र जूनजस्तो
बिछोड को/बिछोड रह्यो/संगम हुँदै न हुने भो
लाएर यो प्रित/ कतै तिमी/ कतै म रुने भो

बिरही लामा
लम्जुङ्ग-सिम्पानी-९
बगैचा
हाल-साउदी हाईल

आफ्नो कथा आफै भित्र,लुकाएर बाँचेको छु
प्रेमको चीनो आँखाबाट,बगाएर बाँचेको छु

हृदयभरी चोटै चोट,ओठभरी मुस्कान बोकी
बाध्यतामा दुनियांलाइ,झुक्काएर बाँचेको छु

फूल देख्दा टोलाउछु,जून देख्दा टोलाउछु
यसरी नै पागल मन,टोलाएर बाँचेको छु

हाँसोख़ुशी दुर भयो,भाग्य खोटो भए पछि
आँसुले नै जीन्दगी यो,नुहाएर बाँचेको छु

आशा अनि भरोसाको,दीयो निभेपछि यहाँ
जीन्दगीको सपनाहरु,तुहाएर बाँचेको छु