पद्य कविता

फुर्ति नलाऊ तिमी धेर नानी
पानी सरी लाग्दछ जिन्दगानी
चिप्लेर भौडीतिर पर्न सक्छौ
चुर्लुम्म खाडीतिर डुब्न सक्छौ ।।

सग्लो छु भन्ने जब पर्छ भान
आफै‌ हरायौ तिमी आफू जान
सम्पूर्णताको भ्रम पाल्नु हुन्न
यो जिन्दगानी परिपूर्ण हुन्न ।।

हावा छ तातो छ जमीन तातो
उडाउला झै‌ हुन थाल्छ सातो
आकाशमा बादल फर्किआओस्
यो चैत पापी कहिल्यै नआओस् ।।

के पापको भोग्नु पर्यो कि दण्ड
हुँदै गए सूर्य अँझै प्रचण्ड
वर्षा ऋतु लौ बरु शीघ्र आओस्
यो चैत पापी कहिल्यै नआओस् ।।

कम गर्दछ जसले सत्कर्मको भावले
रमरमाउँछ सबको मनमा निस्वार्थको भावले

मर्म बुझ्दछ कर्मकर्म सेवक भै समनताको भावना
चरित्र निर्माण हो त्योसबको सत्चरित्र धारना

कुर्लन्छन् ती मित्र अहिले स्वार्थी रहिछस् भनि ।
म भन्दछु ती मित्रहरूलाई तिमी कहाँको कमी ।।

चल्यो हाम्रो सम्वाद हेर लौ आँफै ठूलो हौं भनि ।
स्वार्थै स्वार्थको यो संसारमा म कहाँ हुन्थे कमी ।।

बहुत राजमा उल्झिँदो अजीव मनोहर
बृहत् अाहटमा बोलावट रह्यो निरन्तर

पण्डित्याइँ प्रहशनले श्री गणेश जो गर्दो
पुलकित सासमा कण्टिकाको हवन भर्दो

जसै तलाउ छल्की छल्की किनार लागि उफ्र्यो
               चिजवस्तु छालका देखिकन भित्री मौन फुर्क्यो
बितिकन किनारा मौनले सिमाना बनाथ्यो
               निर्जनमा पिर्लिक्क पिर्लिक्क रोशनी सजाथ्यो ।।

अहो यो विचित्र समाबीच अाहाट सुनौलो
               मलिन दिलका कुनाबीच बनोट ठट्यौलो
अश्रुधारा चम्की मुस्कान बम्की अाश जगायो
               खोली गुप्त चिजबिज हलुका राग बसायो ।।

विलिन मस्तिष्कमा विलिन हर ज्योति प्याला
               तानाबाना मिठा सुनी नसुनि द्वार उज्याला
अजिब लोकबिषे जनम सुन्दर मिठो भो
               लुटुपुटी कसकसमा दुई दिन छिटो भो ।।

सिङ्गो बस्ती सरल मनको चेतना शून्य राखी
चुस्थे केही घरहरू मिली न्याय च्यापेर काखी ।
सोझा झुप्रा अति कलबिसे कानुनी त्रास झेल्दै
बाँचेका ती दिन कठिनले आँसुका गाँस निल्दै ।।
१

अभावै अभावको दशै २०७२ को छ शुभ कामना
छैन इन्धन, वर पर आफन्तहरूकहाँ, गइ रमाउन
भाउ बेसा दोब्बर भयो, यहाँ सकिएन दशै मनाउन
उता भूकम्प गयो, यता तराइ बन्द, सकिएन चलाउन
अभावै अभावको दशै २०७२ को छ शुभ कामना

तर्क र आशा सवले गरे, खै त आपूर्ती टरेको
परार गयो, पोहोर गयो दशै, योपाली जाने नै भो
न खसी- भेडा, च्याग्रां आयो, न खुले सुपथ पसल
न चले सवारीहरू, न खेती पाती भए सफल

धेरै कुरा गर्यौ तिम्ले
अब नयाँ काम गर ।
जनजनका हृदयमा
विश्वासका वीउ छर ।

दीगो संविधान बनाएर
लोकतन्त्रलाई उपहार देऊ ।
ह्रास भएको आफ्नो पुरानो
बाँकी इज्जत अब फिर्ता लेऊ ।