kbs

हरेक बिहान अफिस जान माइक्रोबस चढ्नुपर्छ भित्ते गणेशबाट। भाडा तिर्ने बेलामा खलासीले सोध्छ― “कहाँबाट चढ्नुभएको?” उत्तर दिन्छु― “भित्ते गणेश।” शायद गणेशको यो नाम काठमाडौंका थुप्रै गणेशभक्तहरूलाई थाह छैन। कस्ता भव्य-भव्य विनायकहरूका अघि यो फुच्चे भित्तेको के मूल्य?

वटुटोलको एउटा अँध्यारो कोठामा एक युवक पल्टिरहेको थियो। मेरा एक दाइ वटुकचन्द्र गौतमका साथमा म गएको थिएँ। धेरै अघिको घटना भएकाले सालको सम्झ्ना भएन। केहीबेर कुरा गरेपछि हामी दुवै निस्कियौँ। बाहिर आएपछि दाइले भन्नुभयो, “त्यो मान्छे कवि हो, भुपेन्द्रमान शेरचन सर्वहारा। वामपन्थी स्वभावले गर्दा उसले आफ्नो उपनाम सर्वहारा राखेको हो।”

बगैंचामा लास… लौ न, बगैंचामा स्वास्नीमान्छेको लास…

एकाएक माली चिच्याएपछि दरबारभरि सनसनी फैलियो। अनुहार घोप्टो परेकोले तत्काल चिन्न कसैले सकेन। मानिसहरू जम्मा हुँदै गएपछि भीडबाट कसैले भन्यो― सम्पदा सरकार! लौन सरकारलाई के भयो?

अमेरिकाको इस्ट-कोस्टमा रातको १२ बजिसकेको छ। ब्रेनट्री शहरका सडकमा कारको गति घट्न थालिसकेको छ। उता नेपालमा मथुराको बाउ श्रीनाथ कट्टेल पढाइ सिध्याएकी छोरीले लाखौँ डलर कमाइ हुने काम पाएर अमेरिकी वैभव भोगिरहेकी अनेकन् दृश्य रातभर सपनामा उतारेर बिउँझिएको छ।

प्रेसर कुकर बमले ध्वस्त बनेका
टेलिफोनका टावरहरू
सकेट बम र एम्बुसमा परेका
सरकारी कार्यालय र गाडीहरू
अहिलेसम्म
खण्डहर र अवशेष बा“चेका छन्

छाती पोल्यो भत्भती ।
त्यस वेदनाले पोलेको थियो छाती, जुन कुरा मार्मिक थियो एकदमै । ती आ“खाले रुवाउन खोजे मलाई । ती कुराले अत्याउन खोजे मलाई । कस्तो नरमाइलो भइरहेको दिन र हरेक छिन ।
पहिरोले बगाउन आ“टेको पि“ढीजस्तो । बाढीले बर्ढार्न आटेको आ“गनजस्तो ।
स्वयम्भूका दर्ुइ आ“खा ।

धेरै दिन भो तिम्रो झझल्को
यो मनमा आउन छोडेको
कतै तिमीले माया मार्यौ कि
मलाई साँच्चै नै भुलिदियौ कि

यस्तै रहेछ यहाँको चलन
हार्नेको आँसु जित्नेको हाँसो
मेरो छैन केही तिमीलाई गुनासो

समय पन्छी हो खुल्ला यसको बन्धन
बाँधेर बाँधिदैन हिंड्छ हरप्रहर
दिनरातको पंख सेतो कालो
चालेर आकासैमा उँड्छ हरप्रहर

यो कथा हो तृष्णा मेरो
मुटुको पाना भरि-भरि लेखेको
सम्झाउँदैछु तिमीलाई

केटा-
हेर मर्दले आँटे नि वर्ष दिन भन्छन
आइमाइले आँटे नि एकै छिन
म धाउन लागेको दुई वर्ष पुग्यो नि
तिमीले आँट्ने कुन दिन रे
कान्छी हे कान्छी!
कान्छी केही त बोलन हे मनको कुरा खोलन
म मादल घनघन घनकाउँला तिमी जुरेली जस्तै नाचन

सफल तिम्रो त्यो जिन्दगीलाई
यो दुखीको बधाइ छ
परिवर्तन भयौ के कारण तिमी
यही नै मेरो सोधाइ छ

तिमीलाई अचेल कहॉ भेटुँ
पहरामा भेटुँ या छहरामा भेटुँ
कि दिल हर्ने त्यो फूलको लहरामा भेटुँ

बादल बनाइदेऊ आकार बदल्न सकुँ
क्षमता दिलाइदेऊ जिउँदै म जल्न सकुँ

तिम्रो हर प्रश्नको जवाफ
मेरो चिठीहरुमा खोज्नू
यदि चित्त तिमीलाई बुझ्दैन भने
मेरो सामुन्ने आएर सोध्नू

गरुँ कि मिठो भूल छोउँ छोउँ लाग्यो मलाई
अँगालोमा बाधिराखुँ कि
यो बैँसको फूल टिपुँ टिपुँ लाग्यो मलाई
मनको फुलदानीमा सजाउँ कि

पूर्णिमाको रात पनि औंसीको झैं लाग्न थाल्यो
मेरो जीवन तिम्रो सिउँदो कुन पापीले रगांइहाल्यो

प्रतीक्षा गर मेरी मायालु
समयले मानिसलाई कहाँ कहाँ पुराउँछ
कहिले हसाँउछ कहिले रुवाउँछ
आँसु र हाँसोको संगम पनि गराउँछ