मधुपर्क २०६८ बैशाख

लाग्यो बादल अन्धकार हुन गो पूर्वीय आकाशमा
सारा वैभव, एकता सहमति स्वाहा भयो भासमा ।
गर्छौं नाटक संविधान रचना फोस्रा भए भाषण
कुर्सी खेलमहाँ बित्यो समय नै सिन्को नभाँचिकन ।।

बाँसुरीको धुनसँगै मादलुको ताल
मनको मैलो पखालेर साँझको बक्ती बाल ।
डरभर कसैको छैन कस्तो आयो काल
निष्ठुरीक्ो भरपर्दा बल्ल पाएँ चाल ।

उसले सधैँ
जूठो मुखले
मसँग शुद्धताको प्रमाण मागिरहृयो

धेरै छन् नीतिका उक्ति घोक्यौँ बुझ्यौँ भने ‘सुधा’
मौकामा काम लाग्नेछ के हो जीवन ? हो ‘क्षुधा’
यात्रा-सङ्घर्ष चुनौती स्वप्न सौन्दर्य प्रेम यो
हिँड्ने मनुष्यका बाटा मृत्यु जिवन्त घाट हो ।

डाँडा र पाखा छहरा र ताल
आकाश चुम्ने गिरि छन् विशाल
हावा सुगन्धी जलपात मीठो
यो देशको चित्र सधैँ अनौठो ।।

धेरै योग्य गुणी जगद्गुरु हुने होला कहाँ को भनी
विद्याको मुटु मुख्यकेन्द्र जुन हो कासी त्यहीँका पनि
खोज्दैथे सब प्राज्ञ पण्डितहरू जहीँतहीँ विश्वमा
यस्तै मानव एक भेटिनु भयो नेपालकै भूमिमा

आँखाले शासन गरेको सीमासम्म तैनाथ
बालुवाका सैनिकहरू
दिनभर यो मरुभूमिको रक्षार्थ
डटेर युद्ध गर्छन्

समयसँग सम्झौता हैन सङ्घर्ष गर सङ्घर्ष
आउँछन् हजार चुनौती स्वीकार गर सहर्ष ।

यहाँ मान्छेबाट मान्छे
दुख्न छाडेका छैनन्
सोझो चिताउनेको यहाँ

सर्वत्र कोलाहल सुनिन्छ
र आधा सूर्य कालो देखिन्छ
नेपालगञ्ज पसेपछि

मान्छे नजिकैबाट हिँडिरहेको प्रत्येक निमेषले
अविराम एउटा लय गाउदै हिँड्यो
मान्छेको नवगीत
वैशाखको नाममा ।

तिमी हिँड्ने बाटोभरि बिछ्याएको छु फूलपाति
विपनीमा त सधैँ टाढा, सपनीमा आइदेऊन प्रिया राति ।

नेत्रविहीनहरू कुनै
दृष्टिविहीन हुँदैनन्
दृष्टिविहीन कुनै
नेत्रविहीन हुँदैनन् ।

नयाँ वर्ष !
तिमीलाई मैले
पटकपटक भनेँ
धेरै पटक भनेँ
तिमी साँच्चै नयाँ भएर आऊ

झण्डै चार दशक नेपालको आमसञ्चारका क्षेत्रमा सेवा गरेर उमेरको हद पुगी निवृत्त भएका दुर्गानाथ शर्मा कुशल सञ्चारकर्मीका रूपमा प्रसिद्ध छन् ।

कोमल र हार्दिक मनको सुललीत अभिव्यक्ति हो गीत । मन छुने गीत गुन्गुनाउँदा बोझिलो मन पनि सजिलोको अनुभूत गर्छ । भोजपुर, दोभाने-४ सालेवामा जन्मेका बिमल गिरी चारपाने झापा हुँदै सीमा काटेर हुत्तिए ।

नेपाली साहित्यका वर्तमान कालखण्डका कुशल सर्जक बाबुराम लामिछानेको प्रशासनिक र साहित्यिक दुवै व्यक्तित्व सवल र सशक्त रहेको छ । उनी प्रशासक भएर विभिन्न जिल्लामा बस्दा अनुभूत व्यक्तिगत, सामाजिक र राष्ट्रिय जीवनका सत्यतथ्यहरू पाखाको कथासङ्ग्रहमा सहज र सम्प्रेष्यरूपमा उद्घाटित छन् ।

कविता कसका लागि लेख्ने भन्ने अझै बहसको विषय नै बन्ने गरेको छ । त्यसो त कवितामा कलापक्ष ठूलो कि विचार पक्ष भन्ने विवाद पनि उस्तै छ । यी विवादहरूकै बीचमा कवि अतृप्त पाण्डेको कवितासङ्ग्रह ‘समयसित रुमाल छैन’ बजारमा आएको छ ।

थुप्रै उपन्यासहरू प्रकाशन गरिसकेकी, थोरै गजलसङ्ग्रहबाटै गजलकारका रूपमा धेरै प्रसिद्धि कमाइसकेकी स्रष्टा श्रेष्ठ प्रिया ‘पत्थर’ को कथासङ्ग्रह ‘एउटा अर्कै बाटो’ प्रकाशित पश्चात् उनी कथाकार पनि भइसकेकी छन् । प्रस्तुतसङ्ग्रहमा विभिन्न शीर्षक र सन्दर्भका सत्रवटा कथाहरू समाविष्ट छन् ।

नेपाली भाषाको व्याकरण लेखन परम्पराको फेहरिस्तमा बलदेव अधिकारी ‘गाउँले’ को एउटा अनुसन्धानात्मक गहन कृति थपिएको छ ‘मध्यस्थ व्याकरण ।’