विविध-विधा
नि:शब्द मन
एक्कासी तिमीमा सिन्दुर देखें
तिमीसँगै पञ्चे बाजा बजाउने रहर छ
सपना देखाइन्छ र हतियार बोकाइन्छ
दमनको अभ्यास थाल्न नखोज
जननी नारीलाई सम्झनछ जुत्ता
संसारैभरि सुशान्ति छर्यौ तिमीलाई प्रणाम छयसै भन्थी उसले
संगै बाचौ संगै मरौ यसै भन्थी उसले,
सयौ खोला संगै तरौ यसै भन्थी उसले ।
मेरो हात समाउथी गाला सुम्सुम्याउथी,
जुनी भरी माया गरौ यसै भन्थी उसले ।
उत्ताउली हुन्थी कहिले मधहोशी बन्थी,
अगाँल लौ प्यास भरौ यसै भन्थी उसले ।
मुनामदन बनौ भन्थी कहिले जुनतारा,
फुल बनि बास्ना छरौ यसै भन्थी उसले ।
दुवै मिलि एउटा सुन्दर संसार बनाएर ,
झट्टै त्यतै बसाइ सरौ यसै भन्थी उसले ।
– सर्वाधिकार नवराज पोखरेल “पाखेली”
१६ जेठ २०७० (बालुवाटार-काठमाडौँ)
सुन राम्रो हुन्छ अ’रे
पुर्णिमा मा जुनेली को जुन राम्रो हुन्छ अ’रे ,
मनमा बज्ने बासुरी को धुन राम्रो हुन्छ अ’रे !!
तर मेरी उनि भने अलिक फरक कुरा गर्छिन,
जुन भन्दा शरीर को खुन राम्रो हुन्छ अ’रे !!
सबै को मन जित्नलाइ असल काम गर्यो भने,
जीवन भर अरुले गाउने गुन राम्रो हुन्छ अ’रे !!
तर आज भोलि मित्र जमानानै बद्लिसक्यो,
जुन धुन खुन भन्दा नि सुन राम्रो हुन्छ अ’रे !!
– सर्वाधिकार @ नवराज पोखरेल “पाखेली”
सुन नानी कलम भन्दा, तरबार बलियो हुदैन नि,हरामी लाग्छ मलाइ ।
अचेल मौसम पनि बेइमानी लाग्छ मलाइ,
पढ्न खोज्छु दुनिया अज्ञानी लाग्छ मलाइ ।
फुलमा सुगन्ध छैन अनि तारा चमक्दैनन्,
बसन्त र बाहार पनि नादानी लाग्छ मलाइ ।
सबै चिज स्वार्थी लाग्छन प्रकृति र सरोबर,
मन्द मन्द हावा पनि सुनामी लाग्छ मलाइ ।
बुद्ध थिए रे यो देशमा अनि सिता र भृकुटी,
सुन्दा आजभोली सब काहानी लाग्छ मलाइ ।
सब बकवास हुन् बोल्छन अनि बोलि फेर्छन् ,
नेता जति सबै यो देशका हरामी लाग्छ मलाइ ।
– सर्वाधिकार @ नवराज पोखरेल “पाखेली”
२० जेठ २०७० (मैतीदेवी मन्दिर परिसर)
संबिधान लेखनलाई धकेल्ने, तारिख कहिलेसम्म
अदक्षलाई पुरस्कार गलत भैरा’छ नि
रुनेलाई सक्छौँ त ? हाँस्न सिकाई देऊ ।