विविध-विधा

छिनोको चोट नखाई पत्थर मूर्ति बन्दैन
धारिलो कुटो नभए सुकेको माटो खन्दैन
कहिले छर फर्केको दर्पण छायाँ जिन्दगी
नपरी पिर मान्छेले अरुलाई मान्छे गन्दैन

बिछोडको पीडा नसकी खप्न रुँदैछिन बिचरी
आँसुले भिज्यो तकिया सबै धुँदैछिन बिचरी

वेदना उर्ल्यो श्रावणको बाढी उर्ले झैं गरेर
प्रियाको साथ सम्झेर दु:खी हुँदैछिन बिचरी

नसुनाऊ भो जिन्दगीका, दुखेका ती पलका कुरा
नगर भो ! नपाउने ती, आकाशका फलका कुरा
पीडकले पीडितको कुरा बुझेको कँहा छ र अचेल
भो अब फाइदा छैन गरेर, जवाफ सवालका कुरा ।

गरिबको दुख,कष्ट पीर देख्दा दुख्यो मन
भोको अनि नाङ्गो त्यो शरीर देख्दा दुख्यो मन

भारी बोक्दै उकाली चढ्नु पर्ने दिन भरि
चर्को घाममा अग्लो त्यो भीर देख्दा दुख्यो मन

सहनु पर्ने साहुको हप्कि ॠणको भाखा ननाघ्दै
अभाबले निहुरिएको शीर देख्दा दुख्यो मन

हली बसी भकारी भर्नु पर्छ अर्कैको
छाक टार्न नपुग्ने जागीर देख्दा दुख्यो मन

क को अक्षर नचिनी बित्ने भो जिन्दगी
भाग्यले ठगेको तक्दीर देख्दा दुख्यो मन

अहो ! कस्तो अनर्थ यो घरमा नैनी पसिरा’छ
मेरो मदन भड्काउँछु भनी कम्मर कसिरा’छ

नानाभाँती फलाकेर गोही आँशु झारिदिँदा
असत्यलाई सत्य भन्दै आकाशवाणी खसिरा’छ

शीतको थोपा उडिगयो बिहानीको घामसँगै
मेरो नाउँ जोडिएला फेरि तिम्रो नामसँगै

बोटहरू नाङगा भए बाग फेरि उजाड भयो
फुलेका ती फुलहरू झरी गए यामसँगै

भुलेको ती रातहरू किन याद आउँछ,
मिठा मिठा बातहरू किन याद आउँछ
नदीका झै दुई किनार भै बस्दा पनि,
बिताएका साथहरू किन याद आउँछ।

उकाली ओराली, गर्नै पर्छ भन्छन
बाँच्न चाहे पनि मर्नै पर्छ भन्छन

सार्थक जीवन बनाउनको लागि
उन्नतिको बिउ, छर्नै पर्छ भन्छन

फर्की फर्की हेर्नु किन? आँखा जुधाएर
जानु रैछ छोडी गयौ मलाई रुवाएर |१|

धुजा धुजा पारी दियौ मुटु भित्र राख्दा
फेर्दै छु म सास अँझै त्यही सिलाएर |२|

आजभोलि अन्तै कोठा खोजी सरेकी छ्यौ रे
तिम्लाई भेट्न आउदा तुरन्तै झरेकी छ्यौ रे

बाटोमा धुवा, धुलो टायर बालेको गन्ध छ
भेट्न मिल्दैन प्रिए, आज नेपाल बन्द छ

चर्को नारा सुनिदैछ उकुस् मुकुस् सास थुनिदैछ
कसैले पख पख्, कसैले हान हान भन्द छ
भेट्न मिल्दैन प्रिए, आज नेपाल बन्द छ

पाखा हाँसो भित्र पीडा, लुकाएर कहाँ हुन्छ ?
प्रतिष्ठाको हाम्रो सान, झुकाएर कहाँ हुन्छ ?

आँफै पुगौँ सीमानामा सीमा कोर्न रगतले
भाषणमा नेता मात्रै, भुकाएर कहाँ हुन्छ ?

प्रियसीको बिछोड मा नि, रमाई रमाई त मैले बाचेकै थिए
मुटु भित्र चोट लुकाई, बाहिरी हासो त मैले हासेकै थिए

तिम्रो गालिलाई ताली सम्झी, मन त मैले बुझाकै थिए
मेरो गल्ति नभाएनि अगाडी तिम्रो, सिर त मैले झुकाकै थिए

सात जन्मसम्म तिम्रैहु भन्ने, तिम्रो बाचा त मैले पाएकै थिए
अर्को जुनी म पाउछु पाउदिन , यो जन्ममा त मैले पर्खेकै थिए

दिनत अरु केनै थियो र,चोखो माया त मैले दिएकै थिए
अमृत खिलाई तिम्लाई , बिख त मैले पिएकै थिए

तिम्लाई कुनै गारो पर्दा, तिम्रो दुखमा त मैले रोएकै थिए
तिम्ले खुसि पाउछौ भनि ,संसार पनि त मैले छोडेकै थिए

निजाम आनाह
तनहुँ सम्जुर बाँके पसल

निजाम आनाह

हाल साउदी अरब
जुबेल जंगल

म पगाल्न उस्को मन, घाम लेर बसेकोथिएँ
अनि सम्हाल्न मेरो मन, जाम लेर बसेकोथिएँ

उ नजिक आएर, रंङ्गिएको सुपाडि दिएर गई
म हातमा प्रेमपत्र सहित, खाम लेर बसेकोथिएँ
अनि सम्हाल्न मेरो मन, जाम लेर बसेकोथिएँ

प्रतिक्षा त्यो लामो, जुनि बित्ला झै भकोथियो
सुम्पिदै जिबनलाई, उस्को नाम लेर बसेकोथिएँ
अनि सम्हाल्न मेरो मन, जाम लेर बसेकोथिएँ

सडकछेउ गुलाब हातमा, सबैको नजर ममाथि
उ त ईमान्दार भई म, बद्नाम लेर बसेकोथिएँ
म पगाल्न उस्को मन, घाम लेर बसेकोथिएँ
अनि सम्हाल्न मेरो मन, जाम लेर बसेकोथिएँ

अब मायामा ब्यापार हुनुपर्छ
किनबेच गर्ने अधिकार हुनुपर्छ

जो तिर्नतयार छ, ठुलो मूल्य
त्यसैको मात्र घरबार हुनुपर्छ