विविध-विधा

हेर यो दशैंमा म मान्छेको मासु खान्छु
डलर आउँछ टीका लाउन परदेश जान्छु

केही जर्खरिँदा सिलोक बटुली सञ्जालमा फाल्नु छ
जस्मा भाव र दोषका छिँड परे भिक्षा लिई टाल्नु छ
अहिले वाचनको छ भव्य महिमा चाहिन्न सद् लेखन
खोजी आज यता छ एक भरिया जस्ले गरोस् वाचन ।।

दशैंतिहार फेरि पनि फर्किएर आयो
फेरि गरिबलाई पिँडालु लिएर आयो

जब जब मेरो देशमा बडादशैं आइरहन्छ
तब मेरो घर मलाई परदेशबाट बोलाइरहन्छ

कुकुर झै सडककिनार दौडिरहेको फकिर हु म
दूर सफर हराइरहेको यो सहरको मुसाफिर हु म

हामीसँगै आकाश उडेका
बचेराहरू पनि बाज भए
कास शौचालयका किराहरू
अनि भमराज भए

यो मौसम मदहोस छ
वा वातावरण बेहोस छ

उता-उता पानी परिरहेछ
यता-यता आँसु झरिरहेछ

मेरो चलचित्रमा नायिकाले नायकलाई रुवाउँछ
अरे यार यहाँ नालायकले लायकलाई रुवाउँछ

बिचरा यी धर्तीका झुपडीहरुबाट
चरो चेपेर उढेका
ती चराका बचेराहरू थिए नि

नपाउने मायाले त मारेको छ यहाँ
ज्युनु न मर्नु त्यसैले पारेको छ यहाँ
उही धन सम्पतीको पछि छ जवानी
चोखो पिरतीले सधैं हारेको छ यहाँ

औंशी देला रश्मी बरु, पूर्णिमाले रात दियो
पराईले काँध थाप्दा,आफन्तले घात दियो

खुशी छैन मन यहाँ, रुष्ट भए सारा खुशी
यो जीवन पहेली भो, पीडाहरू खात दियो

कुकुर भुकेका छन् बिस्तारै आउनु
नजर झुकेका छन् बिस्तारै आउनु
सास रोकेर तिमीलाई कुरिरहेको छु
यमदूत ढुकेका छन् बिस्तारै आउनु

भुल्न खोज्दा मिलनका साथहरू अचेल
सम्झिएर रुँदै बित्छन रातहरू अचेल

रित्तिएका म झै उजाड देख्छु बनपाखा
शिसिरमा रुखसँगै पातहरू अचेल

आज म एउटा मुक्तक, कहरमा लेख्दैछु
स्वदेशमा होइन प्रवासी, शहरमा लेख्दैछु
मेरो पनि सारै मनथियो दशैँमा टीका थाप्ने,
बिडम्बना टीका सपनाकै बहरमा लेख्दैछु!

खै सुर न ताल तिमीविना जञ्जाल सञ्जाल भो
लाहा खुस्केको खुकुरीझैँ निम्जो मन बेहाल भो

चम्केको सूर्य फुस्रो, रात्रिको चाँदनी फुङ्ग झुर
तिम्रो अभाव क्रोध या प्यार बेचैन बेताल भो

जेमराजलाई ओखतीका डोजले डस्तै गर्नुपर्छ
जिन्दगी हो माथि चढ्दै तल खस्तै गर्नु पर्छ ।।

बाँचुञ्जेल सम्बन्धका सूत्र टुट्लान् भन्ने डरले
कैले काहीं कार्यालयै भित्र पस्तै गर्नुपर्छ ।।