आधुनिक जमानामा चल्न पर्ने भयो ।
बेमतलबी पारामा ढल्न पर्ने भयो ।
सोझा रुख नै काटिन्छन् सबैभन्दा पहिले
जिन्दगीमा बाँच्नलाई छल्न पर्ने भयो ।
अन्धकारमै हराइयो उज्यालो भेटिएन
ज्योतिको खोजिमा स्वयं जल्न पर्ने भयो ।
फूललाई मात्र पूच्छन् सबै झार-पातलाई होइन
सोधीखोजी हुनलाई फल्न पर्ने भयो ।
झुत्रेझाम्रे मान्छेलाई गन्छन् आज कसले
चिल्लोचाम्रो हुने रस दल्न पर्ने भयो ।
भन्थें आदर्श मै बाँचिन्छ आफ्नै मिजासले
चट्टानरूपी यो ‘कुमार’ गल्न पर्ने भयो ।