विविध-विधा

प्रभातिय किरणमा मुहार रङ्ने लाली पाएँ
छातीभित्र छाल उठ्दा मुस्कुराउने माली पाएँ ।

दुवै शरिर एकै समान प्रेम – सागर भित्र
मायारुपी चुम्बनबाट मुस्कानको ताली पाएँ ।

यो देशमा बिजुली निकालिएको, आज सय वर्ष पार भो ।
सधै सधै आधा दिन बत्ती जान्छ, नेपालीलाई मार भो ।।

नबोलेरै टाढा भयो हात तान्दै पराइको !!
लत्याई मेरो माया मिठो मान्दै पराइको !!

मेरो भन्दा उसकै मुहार,सुन्दर लाग्यो रे !
घृणा गारेर मलाई राम्रो,भान्दै पराइको !!

मलाई देख्दा उस्को मुटु जल्यो अरे साथी
मैले गर्दा उस्को आस्था ढल्यो अरे साथी ॥

जीवन भरी नुछुट्टिने मित्रताको नाता पनि
चैत्र मासको हुरी बनि चल्यो अरे साथी ॥

कहिले सोधें शान्ति मैले कहिले युद्ध सोधें
मारामारी भयो सधैं अनि बुद्ध सोधें,

कति मरे निसान लगाई बुद्ध तिम्रै चेलाहरू
निर्ममता साथ मान्छे मर्ने को हो क्रुद्ध सोधें,

छाती मुटु छाडेर अन्तै मन चर्न थालेको छ !!
खोज्दै निहुँ मलाई दीग दर पर्न थालेको छ !!

प्रिय तिम्रो ख्याल राख्छ, हरपल यो मनले !
मलाई भन्दा धेरैमाया तिम्लाई गर्न थालेको छ !!

मन्दिरमा सजाउनका लागि म फूल हुन सकिन ।
दोबाटोको सुचनावाचक म तुल हुन सकिन ।।

कुरीति कुसंस्कार तोड्न सक्नुपर्छ नारी
आफ्नो बाटो आफैँ मोड्न सक्नुपर्छ नारी ।

तेरो मेरो उसको त्यसको नभनेर आजै
कुरा काट्ने प्रवृति नै छोड्न सक्नुपर्छ नारी ।

बादलभित्र लुक्छ घाम उजेली त्यो दिनमा पनि
जुनकिरी नै साथ हुन्छ अँघेरी त्यो रातमा पनि ।

बाँडिसकें जीवन अखिर छाँयाभित्र लुक्न खोज्छु
छाँया पनि नभेटिने औंसीको त्यो रातमा पनि ।

बिना गल्ती जरिवाना तिर्दैछु म कतारमा
किन असल मनबाट गिर्दैछु म कतारमा ॥

हजार ठक्कर खाए पनि हरेस नखाई रत्तिभरि
अन्धकार जिन्दगीको चिर्दैछु म कतारमा ॥

फेरि पनि साहित्यको चौतारीलाई पछ्याउन
नवोदितको नयाँ बिचार भिर्दैछु म कतारमा ॥

आँसुका धाराहरुले मेरो जीवन खाटो भयो
न बोल्ने न सुन्ने कानो अनी लाटो भयो

संघर्षको अंगालोमा, बाँची राख जिन्दगी !!
सुख-दुःख यस्तैरहेछा, हाँसी राख जिन्दगी !!

सृजनाको चौतारीमा, असन्तुष्टि थुप्र्याएर !
अतृप्तताको छहारीमा, बासी राख जिन्दगी !!

घाँस दाउरा गोठालामा सगै जाने सानी
भोक लाग्दा खानलाई सातु लाने सानी,

आफ्नाहरूकै तीरले आज मन दुख्न थाल्यो
थिलोथिलो भइकन तन दुख्न थाल्यो,

बाँच्नसम्म बाँचेको थिए ऋण खाई बिदेशमा
आज के भो के भो फेरि रन दुख्न थाल्यो,

मारेर इछ्या, बाँच्नु कसरी ?
झारेर आसुँ, हाँस्नु कसरी ?

झरेको फूल, मैले टिपेर
उस्लाइ भनि, गाँस्नु कसरी ?

प्यालामा नशा लिएर हाँसेकी छु |
आँसुका घुट्का पिएर हाँसेकी छु |

दिनमा हो कि रातमा हिंड्दैछु म
कसरी खोइ जिएर हाँसेकी छु ।।

चु्न्दिंन स्वर्ग जिउँदो लास हुँ म
सबै नै खुसी दिएर हाँसेकी छु ||

शान्ति जित्न युद्धमा बुद्ध पनि खटायौ रे
सुन्छु फेरि नचिनी शान्ति डाँडो कटायौ रे

उस्तै रंग, नचिन्नेलाई जे अर्थ लाए नि
खोइ के भो चिनी हो भनि नुन चटायौ रे