Skip to content

विविध-विधा

बाँकी अब रहेन केही

बाँकी अब रहेन केही मरिसक्यो आश,
मायाको यो कुटाइमा भएँ जिउदो लास!

कोमल पुकार गरेकोथे थिएन कुनै सर्त
उस्को दिल्मा मागेकोथे आजीवन बास!

काल बनी आयौ

गजल

साच्चै आयौ,तीमी तर मचाल बनेर आयौ,
लछापत्र च्यातीयको पाल बनेरआयौ!

निर्णय लिन कठीन भो तिम्रो आगमनले,
हरेक यी कदमहरुको पर्खाल बनेर आयौ!

जिन्दगीका सारा सपना भय छताछुल,
जब तिमी समुन्द्री छाल बनेर आयौ !

कटीरहेका हरेक पल आश्च्र्यजनक भय,
जिउन मुस्कील पारीदीने,काल बनेर आयौ!

सन्दीप,आचार्य
नवलपरासी

ghayal

सादा कागज झैं

सादा कागज झैं भो जीवन कर्म रहेन
पापीहरू बढ्दै जादा धर्म रहेन ।।

अर्धनग्न हुँदै छन् फेसनको आडमा
जे गरे नि भाकै छ शर्म रहेन।।

मानव स्वरुप उस्तै अनि रगत रातै भए पनि
घमण्डले मेटिए तर नर्म रहेन।।

आँखाभरी आसुको ताल

आँखाभरी आँसुको ‘ताल’ बन्दैछ
कल्पनाको महल पनि ‘पाल’ बन्दैछ

जिवन को आधार रोजेको थे उसैलाइ
घात को चोटले मुटु यो” खाल “बन्दैछ

घरी घरी झस्काउछ अतितको यादले
अनियन्त्रीत यादहरुको ‘मिसाल’ बन्दैछ

अब हाम्रो मायाँको…..

अब हाम्रो मायाँको, बिमा गर्नुपर्छ।
जसले दु:ख दिन्छ उसले, क्षति भर्नुपर्छ।।1।।

मुनामदन, राधाकृष्ण, भन्दा प्यारा भयौँ।
यता ठेस लाग्दा त्यता, चोट पर्नुपर्छ।।2।।

DeepakBhattarai

यहाँ कसले बनायो शान्ति शराबमा

यहाँ कसले बनायो शान्ति शराबमा
उस्तै दुरुस्तै देखायो शान्ति शराबमा

म पिउछु बिर्सिन ऊ घुम्छे आँखाभरि
कोही आएर मिसायो शान्ति शराबमा

नहिंड भो

नहिंड भो प्रिया तिमी टढा टाढा तर्किएर
लाखौं बार बिन्ती मेरो यता हेर फर्किएर

मानिस चोला अमूल्य छ बुझ्नु पर्छ सबैले
केही कर्म गर्नु पर्छ हिड्नु हुन्न मर्किएर

तोडेर त्यो बन्धन सारा

तोडेर त्यो बन्धन सारा बसाई सरि आऊ न प्रिय
मलाई छोडी फेरि कतै नजाने गरी आऊ न प्रिय

किनारमा नै बित्यो जीवन पर्खी बस्दा तिमीलाई
बाध्यताको गहिरो सागर छिट्टै तरी आऊ न प्रिय

JubhamaKavreli

बाँच्नै पनि मुस्किल भो

बाँच्नै पनि मुस्किल भो जीवन अस्थिर देखें
जिन्दगीको गोरेटोमा जताततै भीर देखें

अभावहरू कतिकति व्यथाहरू अनगिन्ती
कसरी यो जुनी काट्ने पीर माथि पीर देखें

बाङ्गो हुन जानिएन सोझो बन्नु भूल होइन र
जताततै मतिर नै सोझिएका तीर देखें

जून बनी …

जून बनी आउदिँन म, रातमा नखोज्नु !
शीत भई छाउदिँन म, पातमा नखोज्नु !!
मेरो आत्मा जलाएर, खरानी पार्यौ जब,
केही छैन बाँकी मसानघाटमा नखोज्नु !!!

©यल्जी विवश/अप्रिल-१५
२०१६

भनी दौडी रहे

(गजल)
सबैको मन मा खुशी दिन्छु भनी
दौडि रहे २
निस्वार्थ माया लिन्छु भनी
दौडि रहे २

भनेको जस्तो जीवनमा कहाँ
हुदो रैछ र २
हजारौं को भिड्मा चिन्छु भनी
दौडि रहे २

अनुहार हेरि नहुदो रैछ भाग्य
मा कोर्न पर्ने २
नसाको तालमा पिन्छु भनी
दौडि रहे २

कहाँ होलिन मनको पुजा
गर्ने काली २
मिलनका दिन गिन्छु भनी
दौडि रहे २

भेट्नै पर्छ भन्न पनि
कहाँ सकिन्छ २
धेरै देखे कालीहरु बिन्छु भनी
दौडि रहे २

दिपक घर्ती मगर
( दाङ )

लिपी बुझ्न नसकिने किताब हो जिन्दगी

लिपि बुझ्न नसकिने किताब हो जिन्दगी
बिना शुत्र सिक्नुपर्ने हिसाब हो जिन्दगी

जोगाउनु छ बासना, निस्सासिन नि सक्छ
काँडा बीच फुल्ने फूल गुलाब हो जिन्दगी

तड्पिएर बाँच्नुभन्दा

तड्पिएर बाँच्नुभन्दा मरे निको हुन्थ्यो कि खै
धर्ती छोडी अन्तै बास सरे निको हुन्थ्यो कि खै

कति बसुँ किनारमा पर्खिएर तिमीलाई
बस्नुभन्दा अब खोली तरे निको हुन्थ्यो कि खै

मुक्तक

मलाई हाथ देउ बाचुन्जेल
छोर्डिन म
तिमी बाहेक अन्त मन
मोर्डिन म

हजारौं मा एक म जस्तो
पाउने छैउ
बाचुन्जेल सम्म यो नाता
तोर्डिन म

दिपक घर्ति मगर
(दाङ)
हाल:- ईन्डिया