विविध-विधा

म रुँदा सधैँ भावुक बनी भन्नु भयो स्वामीज्यूले
नरोऊ प्यारी रुन्छु म नि भन्नु भयो स्वामीज्यूले

कैले आउने प्रिय तिमी गहारो भयो जिउन मलाई
कति बसौ त्यो दिन गनी भन्नु भयो स्वामीज्यूले

नखाऊँ कसरी आफ्नो त दिनभरिको शिकार हजुर
खाऊँ त के खाऊँ कान्छा बाको अनुहार हजुर

पुच्छर समातेर गधाको, बैतर्नी यहाँ तर्न खोजेँ
जिन्दगीमा यही गल्ती गरिरहेँ बार बार हजुर

न्याय नपाए गोर्खा नजानू यो रामशाहको पाला हैन
अचेल त अन्धो छ कानून लाटो छ अख्तियार हजुर

कता जाने कहाँ पुग्ने होला यो बाटो
सोचिरहेछु बिसाएर झोला यो बाटो

सायद आफ्नै श्रद्धाञ्जलीको फूल तारेर
तर्दै जानु पर्छ धेरै खोला यो बाटो

कति राम्रो धून तिम्रो भावनाले मन छोयो
आँखा छली हिंडेपछि भावनाले मन रोयो

हीरा मोती सुना चाँदीभन्दा माथि दिल हुन्छ
दिलै छोडी हिंडेपछि आँसुले नै मन धोयो

एक

मनभित्रको चाहना फोरुँ फोरुँ लाग्छ
त्यो नयनको गाजल चोरुँ चोरुँ लाग्छ
लाग्छ धेरै – धेरै रहर अचेल मलाई यो
तस्विर तिम्रो मुटूमा कोरुँ कोरुँ लाग्छ

कुकुर भुक्दा
रातको प्रहरमा
निंद्रा लुकेको
मनभित्र सपना
तितोमिठो कल्पना !

बुझ्ने कुरा अलग जस्तो छ
मन कोमल नौनी जस्तो छ
चाहना मनमा सजाउने होस्
दुई शरीर एक हुन्छ जस्तो छ ।

१)
जिन्दगीमा कोही, खास नहुँदा
बस्ने कही आफ्नो, बास नहुँदा
बाँच्नै मुस्किल भइरहेकोछ यहाँ,
अँझै उसको याद, विनास नहुँदा ।

आक्रान्त भो देश पिलाहरूले
घोचे सधैँ तीक्ष्ण किलाहरूले ।।

चासो कुनै छैन सिवा भुँडीको
नेता भुलाए कचिलाहरूले ।।

१)
अँध्यारो रात
भुक्ने कुकुर धेरै
कट्ने समय !

२)
मध्येरातमा
शान्त मौन यो धर्ती
कट्ने समय !

१)
यति धेरै माया तिम्रो लाग्छ होला किन ?
अँझै यो मन, माया माग्छ होला किन ?
छुट्टिएसि गाह्रो हुने, भेट्टिएसि झगडा
तर पनि तिमीलाई नै डाक्छ होला किन ?

लाचार ती हातहरूमा बलदेऊ थोरै
हिजो जस्तै रमाइलो पल देऊ थोरै

प्राकृतिकको संरक्षक हे जगत पिता
भोकालाई गाँससँगै जल देऊ थोरै

पुष माघको शित लहर अनि बर्खेझरीमा
ढाक्ने न्यानो लुगा-छाउने नल देऊ थोरै

यो सरकार

यो सरकारलाई कसैले ढाल्दैन आफै ढल्छ
अर्को सरकार बनेपछि लैकामा फर्सी फल्छ
सुशासनमा सरकार अति कटीवद्ध छ हजुर
त्यसैले देशमा कालो बजारी खुलेयाम चल्छ ।

एक
धेरै अभाव सहियो यताको न उताको भइयो
कत्ती देशमा गइयो यताको न उताको भइयो
प्रगतिको शिखर चढे बरू देशमा बस्नेहरूले
जहाँको त्यहिरहियो यताको न उताको भइयो

दुई
मान्छेहरू यहाँ रत्तिरागका पछि हुन्छन्
दानी भनाउदा पनि भागका पछि हुन्छन्
आफूलाई पर्दा भित्रै राख्नु जून किनकि
सुन्दरताभन्दा धेरै दागका पछि हुन्छन्

म आफ्नो जिन्दगीलाई, खास बनाउछु
हृदयमा सधैं सत्यताको, बास बनाउछु

सक्छौ साथ देऊ, नसके कुरा नकाट
आफ्ना हरेक कमजोरिलाई, नास बनाउछु

आफ्ना सधैं आफ्ना हुन्छन्, जादैनन् टाढा
दिन्छु माया पराईलाई, आसपास बनाउछु

चाँदनी झैं थियौ मेरी आमा
माधवी झैं थियौ मेरी आमा ।।१।।

दर्द सारा हर्यौ माया गर्दै
औषधी झैं थियौ मेरी आमा ।।२।।

१.
हिमालमा हिउँ फुल्दा सुवास लिन्छ तराई
पहाडमा पैरो जाँदा निवास दिन्छ तराई ।
अराजक नीतिभित्र विकास भज्ने हो भने
सक्दिनँ म भन्न फेरि कहाँ पुग्छ तराई ।

रुन हुन्न थाहा छ तर रुन कर लाग्छ
मनको मैलो आंशुले धुन कर लाग्छ ।।

अन्जानमा कुनैबेला बोल्दा तीखो बोली
बाचुन्जेल तितो बोकि जिउन कर लाग्छ ।।

व्यबहार र बोली बिच फरक परे साथी
आफ्ना बाटै अपशब्द सुन्न कर लाग्छ ।।

समयले नचाएर बाध्य पारे पछि
गधाको नि खुट्टा साच्चै छुन कर लाग्छ ।।