विविध-विधा

तिम्रो चर्चा चल्दा मनमा जलन किन हो
दिलको बदला दिल नपाइने चलन किन हो

नजिक नि छैनौ तिमी पर पनि हैनौ
तिमी नै घाउ तिमी नै मलम किन हो

मान्छेको जीवननै कुहाउँदैछ
अनगिन्ती सपना तुवाउँदैछ

लगाई नयाँ सुत्र पसेछ बस्ती
त्यो मान्छे सबैलाई रुवाउँदैछ

१)
छातीमा दम छ तिमीलाई आँट्नलाई
सरकारी जागिर छ सुखले राख्नलाई
मन बलियो बनाए हुन्छ डराउनु पर्दैन
तयारी गर भागेर नौ डाँडा काट्नलाई

लासको थुप्रो टेक्दै विश्व सएर कति गर्छस कोरोना ?
फूलै फूलको बगैंचामा विष कति छर्छस् कोरोना ?

एसियाबाट युरोप हुँदै पुगिसकिस् अमेरिका पनि
लागे हुन्छ आफ्नै बाटो पिछा कति पर्छस् कोरोना

बढ्दैछ त्यो जवानी देखिदैछ
कहाँ हुँदैछ लगानी देखिदैछ

खाडीको माटो पसिनाले भिज्दा
गाउँको आँखामा पानी देखिदैछ

सिसाको भाडोको के काम जब फुटिसकेपछि
मायाको सम्बन्ध के अर्थ नाता टुटिसकेपछि
अन्त्यमा बेकार ठरिने रैछ बरै जिन्दगी यो
पल पलको जोसमा जवानी लुटिसकेपछि

(थाकुहाङ् मेरीङ्)

भन माइली पर्या छु म कति नम्बरमा
छैन रिस राग परे पनि जति नम्बरमा

जोड घटाउ राम्रै होला आउने जानेको
गर्नसम्म गर्या छौ रे प्रगति नम्बरमा

गजलः

मलाई थाहा छ गजल भनेको नारीकेन्द्रित र प्रेम विरह प्रेमजन्य छटपटी आदिमा लेखिने लययुक्त वा गेयात्मक बहरबद्ध रचना हो । तर अहिले जेसुकैमा गजल भन्यो अनि स्वतन्त्र गजल भनिदियो । टन्टै खलास । भाषाको हुर्मत लियो । वाह वाह भन्यो अनि उत्ताउला फोटाहरु हाल्यो वस ।

तलको पनि गजल भएन र ।

महामारी सुनामी र कोरोनाले काल ल्यायो

भूकम्पले समुद्रमा मान्छे मार्ने छाल ल्यायो ।।

भोक भोकै संसार आज मर्न लाग्ला जस्तो हुँदा

सरकारले खाना बाँड्न छिँड् परेको थाल ल्यायो ।।

सबैतिर भोक मरी सबैतिर महामारी

सरकारले झुप्रो छाउन टाल्टुल् गरी पाल ल्यायो ।।

घुस खाने लेनदेनैमा कुनै मन्त्री थला परे

बाहिर बसी पर्खिरहे छ मृत्यु त्यसैले हाल लकडाउन छ
आफै फैलिएको छैन भाइरस त्यसैले हाल लकडाउन छ

कृपया फेरि सोच्नुस् जसलाई लाग्छ सामान्य भाइरस हो
जिन्दगी नै खोस्छ आफन्तको त्यसैले हाल लकडाउन छ

साथ हुँदा त खुसी हो नत्र अति नै पिडादायी बनेर जान्छ
बसौं एकान्तमै ननिस्की बाहिर त्यसैले हाल लकडाउन छ

कहर छ त्रास छ है कोराना संक्रमण अति नै खराब छ
लिएर गम्भिर यो संक्रमणलाई त्यसैले हाल लकडाउन छ

हुर्किएको यो जिन्दगी संसारकै लागि जोडौं है मानवता
आफू बाँचौं अरुलाई बचाऔं त्यसैले हाल लकडाउन छ

कोरोनाले महाशक्ति जलाउने भो
तिनका पनि नौनाडी गलाउने भो ।।

हिजोसम्म तिमी रजाइँ गरि बस्थ्यौ
कोरोनाले अब संसार चलाउने भो ।।

चन्द्र जित्यौं भन्ने सधैं धाक लाउँथ्यौ
तिम्रो सेखी कोरोनाले ढलाउने भो ।।

फुर्ती ढले कीरो मार्न नसक्नेका
बेइज्जतीको सिङ अब पलाउने भो ।।

आफू ठुलो अर्कोलाई सानो भन्थ्यौ
कीटाणुले अब तहलाउने भो ।।

जतासुकै बमबारी गर्दै हिंड्थ्यौ
अब तिम्रै मृत्यु घन्ट बजाउने भो ।।

मनले अलिकति अमृत रस, मागेपछि के भो ?
लुकेको त्यो भित्री तृष्णा, जागेपछि के भो ?

पहिलो पेग पानीसँग, दोस्रो पेग बिना पानी,
झुम्म-झुम्म बेहोस जस्तै, लागेपछि के भो ?

ईश्वरले सृष्टिमै, छरेको बिज हुँ
शरीर मरे पनि, नमर्ने चिज हुँ
मेरो धर्म भन्छ, यो आत्मा अमर छ
जे गर्छ ईश्वर, उसकै तजबीज हुँ

अरुलाई जति श्राप बोले पनि मुख त आफैसँग हुन्छ
अकुत भए नि बाँडिन्न आखिर सुख त आफैसँग हुन्छ
भन्नको लागि कसैसँग कुरा गरे बाँडिन्छ भन्छन्
तर कहिल्यै बाँडिंदैन किनकि दुख त आफैसँग हुन्छ

नेपोलियन बोनापार्ट हु
अलक्जेण्डर महान हु म