विविध-विधा

बन्दीमा देश
खोसिदो अधिकार
रक्ताम्य बाटो

मैनको थुप्रो
अध्यारो शहरमा
जलिरहेछ

लजालु अधरको बहार अनौठो
नसालु नजरको प्रहार अनौठो

जूनलाई चुनौती दिने त्यो चेहरा
मुसुक्क मुस्कानको उपहार अनौठो

देउतै बसेका छन कि त्यो बोलीमा
जे बोल्यो हो लाग्ने पत्त्यार अनौठो

संगीतमय छ उसैको आगमन
झन्किन्छ दिलमा गितार अनौठो

ऊ बिना ज्युनुको के अर्थ जिन्दगी
लाग्छ यो जीवनको आधार अनौठो

झिंगा मरे जत्ति नि पिर्, पर्ला र सानु ?
म मरेमा तिम्रा आशु, झर्ला र सानु ?

मृत्यु शैय्या तिम्रै नाम, लि र’दा मैले
तिम्रो मनले देख्ने मन, गर्ला र सानु ?

एकै पल्ट मेरो छेउ, आई बस्दैमा
मेरो व्यथा तिमीलाई, सर्ला र सानु ?

कति दियौ पीडाहरू गन्न बाँकी थियो
तिमी हिँडिहाल्यौ केही भन्न बाँकी थियो ।

तिमीसम्म पुग्न मैले नखोजेको कहाँ हो र ?
यौटा बाटो भत्क्यो अर्को खन्न बाँकी थियो ।

संसार का सारा खुसि तिमीलाई नै दिन्थे आमा
मिल्नेभए दुःख कस्ट,जातो बनि पिन्थे आमा

तिम्रो हातको गुन्द्रुक ढिडो दुइगास खान पाको भए
एक्लै तिम्लाई छोडी म,परदेस किन हिन्थे आमा

आँसुलाई लुकाएर बाच्न त मैले जाने तर
तिम्रो ओठमा हासो देखे,स्वर्ग पनि चिन्थे आमा

मलाइ हाँस्न लगाएर सँधै तिमीले आँशु पियौ
अहिले भए तिम्रो दुख सबै म नै लिन्थे आमा

निजाम आनाह
तनहुँ बाँके पसल
हाल साउदी अरब जुबेल जंगल

हातमा हात राख्यौ,बिना चासो किन !
निठुरी बनि तिम्ले ,थाप्यो पासो किन !!

भन्थ्यौ माया गरेछु,जुनी भरि भरिको
बन्यौ तिमी पराइको ,प्यारो नासो किन !!

दिन्न भन्थ्यौ दर्दहरू,जीवन को यात्रामा
रुवाई मलाई तिम्ले ,लायौ टासो किन !!

पाएछौ र गुलाबको, कुल्ची गयौ प्यौली
श्यूरी दिलमा राख्नु,लाग्थ्यो खाचो किन !!

रैछ र पो अर्कै तिम्रो,बाह साट्ने मान्छे
झुटो रैछ माया तिम्रो ,भन्यौ साचो किन !!

बिरही लामा
सिम्पानी ९ लम्जुङ्ग
हाल साउदी खाडी

गित आफैँले गाउनुछ
झण्डा आफैँले फहराउनुछ ।१

किन उसको भर पर्छौ
परिवर्तन आफैँले ल्याउनुछ ।२

किन उसलाई पर्खी बस्छौ
छानो आफैँले छाउनुछ ।३

किन उसको साथ खोज्छौ
शत्रु आफैँले छप्काउनुछ ।४

गित आफैँले गाउनुछ
झण्डा आफैँले फहराउनुछ ।

पहिचान फेरिएपछि परिबेश फेरिए पछि
अस्तित्व नै मेटिने छ अवसेष फेरिए पछि

मैले भन्या होइन निजाम रुन हुदैन
बलिन्द्र आँसु धाराले मुख धुन हुदैन

जानेले त चटक्क छोडेर गैहाल्यो नि
उसको याद मा धेरै पागल हुन हुदैन

जहाँ जावस सुखी रहोस प्रार्थना गरिरनु
निजाम तिम्ले उसको खुसिलाई छुन हुदैन

सम्हालि बस निजाम दिनेले चोट दिएपनि
आफ्नै घाउमा आफैले छर्न नुन हुदैन

आफ्नैबाट धोका मिल्छ उत एउटी पराइ थि
बिर्सीदे निजाम सबैकुरा अतिथलाई दुन हुदैन

निजाम आनाह
तनहुँ बाँके पसल
हाल साउदी अरब जुबेल जंगल

१)
कतै आँशुको रारा ताल छ
कतै रगतको आहाल छ
सान्ति बोकेर फेरि आऊ बुद्ध
मेरो देशको अति बेहाल छ

अप्ठ्यारोलाई पनि रुवाई दिनुछ
उनीलाई मेरो याद सुनाई दिनुछ

जो जो छन् आत्महत्या गर्नेहरू यहाँ
सबैलाई जिउने कला सिकाई दिनुछ

अन्तत मायागर्ने मान्छे, चिन्छौ एकदिन ।
जीवनका हरघडीमा साथ, दिन्छौ एकदिन ।

घृणित तिम्रो विचारदेखि, कोसौ टाढा छु
पिसाचुसँगै भौतारिदै, हिड्छौ एकदिन ।

माफ गर मलाई प्रीए मैले माया गरेको हो
थाहा छैन आफैलाई जिउदो होकि मरेको हो

तितामिठा सपना बोकी यो जिन्दगि सुम्पिएर
सिकाउछौ बाच्न भनि तिम्रो आसमा परेको हो

कतिछिटो बिर्सेउ सानु खाएका ति बाचा कसम
सधै साथ दिन्छौ भनि,तिम्रो सिउदो भरेको हो

खुसि राख्न तिमीलाई आफ्नो दुख लुकाएर
कमाउन पैसा भनि सात समुन्द्र तरेको हो

तिमि भने अर्कै सग हिड्छौ अरे मस्ती गरि
सुन्दा खेरि बलिन्धरा आँसु मेरो झरेको हो

निजाम आनाह
तनहुँ बाँके पसल
हाल साउदी अरब जुबेल जंगल

भट्टीमा बस्नेलाई विद्वान भन्दैनन् कसैले
जँडिया नै भन्छन महान भन्दैनन् कसैले ।

हजार हालेर दानको पेटीमा करोड माग्छन
तँलाई कस्तो छ भगवान भन्दैनन् कसैले ।

यता माया टुटाएर पराईसँग जोड्यौ आखिर
नचाहँदा नचाहँदै सम्बन्धलाई तोड्यौ आखिर

अन्तिम चोटि भेट्छु भन्दै पारिबाट आउदै थिएँ
वारि हुदै बेसीबाटै आउने बाटो मोड्यौ आखिर

आज तिम्रो बियोगमा छट्पटिदै भुइमा लड्दा
सिउदोमा एक धर्को सिन्दुरले कोर्यौ आखिर

थाहा छैन तिमि बिना किन यो मन रुन्छ प्रीए
संसार को भिड मा पनि एक्लो पन हुन्छ प्रीए

तिम्रो यादमा डुब्दा डुब्दै छाती पोल्छ भत्भति
धुरु धुरु रुदा रुदै आँसुले तन धुन्छ प्रीए

एक्लो बनाई छाडे पनि तड्पाईतड्पाई मारे पनि
फेरी मेरो यो धड्कनले तिमीलाई झन चुन्छ प्रीए

हिडे हिड लत्तायेरा,भुइँको धुलो सम्झिउ तर
मेरो सधै यो आत्माले, तिम्रो च रन छुन्छ प्रीए

निजाम आनाह
तनहुँ बाँके पसल
हाल साउदी अरब जुबेल जंगल

सर्जकका शब्दले नै, तोल्नु छ मेरो देश ।
नेपालीका आँखामा नै, डोल्नु छ मेरो देश ।

आधारशिला सानै होस, विश्व मानचित्रमा
अमूल्य छ त्यहीँ कहाँ, मोल्नु छ मेरो देश ।

कला र काल
फरक यति नै हो
जीवन मृत्यु

धर्ती हाँस्छ त्यो
पौरख हेर्दै यहाँ
भूमिपुत्रको

सत्यता र ईमान्दारिताको काम छैन यहाँ
साधु र सज्जनको ईज्जत नाम छैन यहाँ
मानवीयता हराउँदै गएको छ आजभोलि
सुरक्षित मन्दिर, मस्जिद, धाम छैन यहाँ

सोमश्री अनुरागी