विविध-विधा
साहित्यमा निक्कै ठुलो धनरासी हुदो रैछ
अँश्रुधारा बगिसक्यो हर्षको आँसु, झार बरु
प्रिय तिमी मेरो सास न हो
तीन मुक्तक (विर्सन्न कहिल्यै,आखाँ भरी,तिम्ले घात गर्दा हाँसे)
(१)
धर्म यो मेरो कर्म यो मेरो,विर्सन्न कहिल्यै ।
दूधको भारा कम्बर कसी,तिर्नेछु पहिल्यै ।
छातीमा राखी हुर्कायौ तिम्ले,दुर्बल मैं हुदाँ
रहुन्जेल स्वास गर्नेछु सेवा,भूमिको जहिल्यै ।।
(२)
बोकेको छु नमेटिने याद आखाँ भरी ।
टाढा भयौ मायाको भागवंण्डा गरी ।
बितेका ती तिता मिठा याद जलाएर
खुसी हौली पराई कै आँगनीमा सरी ।
(३)
तिम्ले घात गर्दा हाँसे ,रोइन कहिल्यै ।
तिम्ले झैं चरित्र आँसुले, धोइन कहिल्यै ।
सत्यबती भैं,बेरीयौ पराई अँगालोमा
अनि भन्यौं दुनियाँलाई, छोइन कहिल्यै । …….दर्पण
पानी भर्न जादा उतै पँधेरामा रुन्छिन
ढुकढुकी त चलिरन्छ, बाँकी रहे सास
आफ्नो प्यारो आँगनीमा, नटेकेको धेरै भयो
कामना यो धेरै गर्यौं प्रेमी दिल सजाई
रिस उठेको घरको पानी बारेकी छु मैले पनि
म मर्दा प्यारी गलाको पोते नखोल्नु बिर्सेरआमा
सायद दूधका भारा आमा तिर्न म सक्दिन,
फरिया समाई अँझै तिमीलाई पिर्न म सक्दिन,
अनल समिपका निहत्था काँधहरूले,
हे जननी, जिम्बेवारी भिर्न म सक्दिन,
सायद दूधका भारा आमा तिर्न म सक्दिन,
फरिया समाई अँझै तिमीलाई पिर्न म सक्दिन,
अनल समिपका निहत्था काँधहरूले,
हे जननी, जिम्मेवारी भिर्न म सक्दिन,
मिर्मिरेको तारा हुँ म, धेरै पटक गिरिसकें,
अब योभन्दा धेरै गिर्नमा सक्दिन,
मेरो पनि त चाह थियो, स्वर्गनै हातमा थमाइदिने,
फेरि स्वर्गबाट धर्ती छिर्न म सक्दिन |
मेरो यादमा कल्पिएर कहिल्यै नरुनु