विविध-विधा

मैले सबै इसाराको भाषा बुझेको छु
अतृप्त नयनका आभिलासा बुझेको छु

तिमी सधै गाजल लगाएर छोप्छौ
भित्र गहिराइको परिभाषा बुझेको छु
मैले सबै इसाराको भाषा बुझेको छु

धेरै भयो नभेटेको के छ तिम्रो हाल?
चिल्ली तिमी भएछौ नि पुक्क रैछ गाल

काला थिए आँखाहरू कालै थिए छाला
निलो देख्छु आँखाहरू टल्केछ ती खाल

१)
अरु केही छैन तर मसँग एउटा मन छ
परिआउँदा बैरीसँग लड्ने एउटा तन छ
मारकाट गर जे जे गर्न सक्छौ गर तिमी
झुक्नै नसक्ने मसँग नेपाली एउटा पन छ

बिना शृंङगारमा
हिड्दैन्न आजकालका केटी
मै हुँ भन्दै
अनुहार त्यस्तो हुनेहरू
कच्याक कुचुक्क डेक्ची

गहभरि संगाले सम्झनाहरू झर्न दिइन
मरे आफैँ जिउदै चाहनाहरू मर्न दिइन

पीडा भयो बाहाना जिन्दगी बाँच्न एकबारको,
निको लाग्छ दर्द यो दुखाई कतै सर्न दिइन

म निर्जीव रहिन कहिल्यै पथ्थर बनायौ तिमीले
पवित्र आत्मामा म बस्दा मन्दिरमा सजायौ तिमीले

यो ब्ययमा नखोज्नु अर्जुन अब्ययमा देख्नेछौ मलाई
मन्दिर, मस्जिद, चर्चमा स्वार्थपन देखायौ तिमीले

सबैको हाई हाई अत्याचार हुन्छ
अत्याचारी नै याँ सदाबहार हुन्छ

कोमल्ता कस्लाई पो बिझाउँथ्यो र
किन ? बार बार उसैमा नै प्रहार हुन्छ

हिड्न आँट्यौ खुट्टा कमाएर आज ।
बैरीलाई देश थमाएर आज ।

मौका दिइयो र त कुरा काट्यो मान्छेले
आफ्नो गलती लुकाउन ढाट्यो मान्छेले

स्वार्थको पोको बोकी हिड्दा हिड्दै
आफूले नै थुक्या थुक चाट्यो मान्छेले

आफ्नो मतलव पुरा गर्नको लागि
आश्वासनको पोयो बाट्यो मान्छेले

उखेलेरै फ्याकिदिए कानुन फुल्ने बोट अब
हेर्ने कसले देख्ने कसले जन्ताका चोट अब

सरकारी गिरोह छन देश जन्ता भुट्ने सारा
चोर पनि साधु भए कस्मा लाउने खोट अब

भेष भुष जलाएर बिरका ती सन्तान भए
जन्ताका परजीवी लाउछन किन कोट अब

हेर्दा पीडामा उभिए पनि दुखी छैन शहर
आफ्ना सबै लुटिए पनि दुखी छैन शहर

हेर्छन तमासा साराले गर्दैनन केही पनि
साख्य भाई कुटिए पनि दुखी छैन शहर

म को हुँ दुनियाँ, सारालाई सोधेँ
धर्तीले बोलेन, तारालाई सोधेँ

बगेथ्यो रगत, काँ पुग्यो क्रान्ति
रोल्पा र रुकुम खारालाई सोधेँ

नजुधाई आखाँ तरेको पो राम्रो
लुकिछिपी माया गरेको पो राम्रो

दु:खमा त भिजेकै हो नि परेली
खुशीमा हर्षासु झरेको पो राम्रो

बसौ ए हजुर आउनुस भन्दा,
नाई भन्दै वर सरेको पो राम्रो

लत्याइसक्यौ मेरो माया, मनमा अँझै विश्वास छैन,
बग्या खोला फिर्ने आशमा, मनसँगै बहिरहेँ ।

तस्बीर बोल्छ भन्ठानेर, नियालेर केरिरहेँ,
सुवाश छर्ने मन्द मुस्कान, एकोहोरो बेरिरहेँ ।

नेपथ्यमा तिम्रो झल्को, दिवास्वप्न हो कि तन्द्रा,
कत्ति आश लाग्छ बरै, फर्की फर्की हेरिरहेँ ।

गोधूलिमा ओझेल पर्दै, टाढा तिमी सरे पनि,
नयन यी उघारेरै, मिर्मिरेलाई सेरिरहेँ ।

आफैँ अघि सर्यौ पैले, अब पछि हट भन्छ्यौ
साटीसक्या मन फेरि, आफ्नो आफ्नो बाँट भन्छ्यौ

सवालः भावना सुब्बा
तिम्रो अन्तर हृदयको सुस्केरा बुझ्न सकिन त
तिम्रो नयनहरूमा छछल्कीएका आँसु पुछ्न सकिन त
माफ गर मलाई लाचारीको रोगले ग्रस्त बनायो
तिम्रो उल्लासमय वातावरणमा रुझ्न सकिन त

जवाफः लक्की तारा
मेरो अफ्नो भन्नु तिमी मात्रै हौ नि
लाखौ विच गन्ने तिमी मात्रै हौ नि
आश्वासन दिन धेरै आए प्रिया
मर्म बुझ्ने धन्य तिमी मात्रै हौ नि

।१।
जली रहेछ यो मन।
गली रहेछ यो तन।
यस्तै रहेछ जीवनमा
भाग्य भयो बेइमान ।
।२।

पल पल तिम्रो छेउ पर्न मन लाग्यो ।
झरणाझै केशबाट झर्न मन लग्यो ।
कस्कीछोरीहौ तिमी काँ होला ठेगाना
हुन्छ भने मायाप्रेमको बिउ छर्न मन लाग्यो।

।३।

विदेसमा बसी खोज्दै छु भाग्य ।
टुक्रिएको रहेछ जोड्दै छु भाग्य ।
भत… भत्ति पोल्ने ताप पचाएर
शितलताको मसीले कोर्दै छु भाग्य ।

सनम गोले
दामनम कावनपुर हाल मलेशिया