विविध-विधा

बाइक ले’र नआउनू रे, क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब
मिनी-इस्कर्ट नलाउनू रे, क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब

मिनेटपिच्छे मिस्कल र मेसेज आउँछ आफूलाई
मोबाइल बोक्न नपाउनू रे, क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब

बेबीलोनको बंक पार्टी कस्तो मिस भा’छ अचेल
डिस्को-सिस्को नधाउनू रे, क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब

नाराबाजी, ढुंगामूढा गर्दै मूल सडकमा
टायरै नजलाउनू रे, क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब

जमाना चै फेरिएर कहाँ-कहाँ पुगिसक्यो
ट्रेडीसन जोगाउनू रे ! क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब

बाइक लेर नआउनू रे, क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब
मिनी-इस्कर्ट नलाउनू रे, क्याम्पस स्याम्पस जान्न अब

जिन्दगीको यात्रामा, धेरै पल्ट गल्छ मान्छे
अघि बढन नसकेर, भित्र भित्रै जल्छ मान्छे

यति राम्रो दिलमाझ किन ? बस्छ डाह ईष्या
अरूलाई बालेर बरू, आफू पनि बल्छ मान्छे

विश्वासमा बाचा हुन्छ र नतोड्नुनै जाती हुन्छ
आफूलाई आफूले नि, कति धेरै छल्छ मा

नव वर्ष फुलोस फलोस मेरो शुभकामना
वैरभाव र विरोध ढलोस मेरो शुभकामना

दिदीबहिनी, दाजुभाइ, देश र विदेश सबमा
सद्भावको दीप बलोस मेरो शुभकामना

थोरै काला धेरै चाहिं गोरा भेटेँ यूरोपमा
अनुभवै अनुभवका बोरा भेटेँ यूरोपमा

हिंडेपछि अगाडिको बाटो मात्र ख्याल गर्ने
मान्छेहरू धेरै एकोहोरा भेटेँ यूरोपमा

तर्नु परे खोला पनि, तर्छु भन्थ्यौ मेरा लागि
गर्छु माया धेरै धेरै, मर्छु भन्थ्यौ मेरा लागि

सम्झनाले सताउँदा मलाई भेट्नु पर्यो भने
आँउ भेट्न गैरी खेत, झर्छु भन्थ्यौ मेरा लागि

छातीभरि वेदना छ के नै छ र मसँग त
बन्धकीमा गहना छ के नै छ र मसँग त ।।१।।

धर्म बेच्ने ब्यापारीले लोभ्याएर गए
ढल्किएको आफ्नो दुनो सोझ्याएर गए

ढुङ्गा पूजेर मेरो पूजा नगर मान्छे
आत्मा रुवाई हिड्दै पाप नभर मान्छे

हावा नदेख्ने आँखा, देव कसरी देख्छ
निर्जीव वस्तुसँग भर नपर मान्छे

आमा तिम्ले कोख बाँझै राखेको भए हुन्थ्यो
भ्रष्ट्र सन्तान पाउनु भन्दा मासेको भए हुन्थ्यो
-रामकृष्ण पौडेल अनयास

आँखा भरी हिमचुली नितान्त एक मेरो कथा
बोकी सदा सिङ्गो आश्मान ढाकेको भए हुन्थ्यो
-लक्ष्मण ‘मिलन’ विष्ट

कि त तिम्ले प्रतिभा नै लुटेको भे हुन्थ्यो
नत्र तिम्रो खराब आदत छुटेको भे हुन्थ्यो

निन्दनीय कार्य गर्छौ लुकी छिपी सधैं
समीपमै आई बरु कुटेको भे हुन्थ्यो

यो देशका युवाहरू आज रहर बेचिरहेछन
व्यवहारमा फँसेर आफ्नै शहर बेचिरहेछन

राजनीति यस्तो भयो सबै निरंकुश भएर गए
आफ्नैलाई मार्न खतरनाक जहर बेचिरहेछन

पित्तो जत्रो चित्त बोक्नेहरूको भीड देखें
छुरा बोकी रामराम घोक्नेहरूको भीड देखें

सिन्का सोत्तर नभाँची ढल्या लोटा नउठाई
आदर्शको गफगाफ खोक्नेहरूको भीड देखें

रिसाएर कालो मुख,आफ्नै पार्नु छैन मलाई
खेलाचि गरेर सुख ,आफ्नै मार्नु छैन मलाई

अरुको जस्तै मित्र मेरा पनि खराब होलान्
खोलापारि मिल्ने साथि,आफ्नै तार्नु छैन मलाई

जे छ जति छ त्यति मै चित्त बुझाएर बस्छु
गाऊँ ठाऊँमा इज्जत ,आफ्नै झार्नु छैन मलाई

बाटो असत्य खराविको अङ्गालि हिडेर के गर्नु
घर आगनिको काल्ना,आफ्नै खार्नु छैन मलाई

आफ्नै जन्मभुमि अनि समाजको दुश्मण बनेर
अन्तै घर परिवार ,आफ्नै सार्नु छैन मलाई

कत्ति गर्छौ झगडा सहमति गर न नेता
सधैं नझिक बखडा सहमति गर न नेता

बिकासको निम्त राजनीति गरेको हौ भने
सबैलाई मान्य तगडा सहमति गर न नेता

को छन पराया यहाँ सबै आफ्ना आफ्नै हौँ
सुन्न नपरोस लफडा सहमति गर न नेता

बजार जाऊ साहुले भाउ बढेको कुरा गर्छन्
श्रीमतीले घर भोकै बसेको कुरा गर्छन

फुर्सदमा कैले काही निस्कन्छु गाउँतिर
नसुनेको गाउँलेहरू देखेको कुरा गर्छन्

छोराछोरी पढ्न जान खोज्छन स्कुलतिर
फिस नतिर्दा शिक्षकले पिटेको कुरा गर्छन्

बाहिर हाँस्दै भित्र भित्रै फाटेर बाँच्ने पो बाँच्ने
दुख आँसु लुकाई खुशी साँटेर बाँच्ने पो बाँच्ने
आफ्नो घरमा त को बसेको छैन र यहाँ ?
हामी झैं परदेशमा समय काटेर बाँच्ने पो बाँच्ने

यौटा वारि अर्को पारि, कल्पिएको, देख्न नपरोस
कै’ले कोही मज्धारमा, अल्झिएको, देख्न नपरोस

खुशी मानी बाँचौ सबै पिरबाट धेरै टाढा रही,
मिठो स्वप्न बुन्ने आँखा छल्किएको देख्न नपरोस