विविध-विधा

दु:खको थुप्रो-खरको झुप्रो हिमाल पारी छ
सपना बोक्ने डोकोमा हेर पिरको भारी छ

विपना रोप्छु-सपना रोप्छु जोतेर खेतमा
गरेर खाने यै अतिकति फापर बारी छ

“गजल” स्थाई अन्तर मिलाएर,गीत लेखाउँ कि सानु अजम्बरी हामीदुइको,प्रीत लेखाउँ कि सानु / ““““““““““““““““““““““ अपनाउ… Read More »अपनाउ भने बाधा लाग्छ,छोडाउ पाप लाग्छ

अँध्यारोमा भेटिएको याद आएर हैरान भएँ
यौवनको प्यास मेटिएको याद आएर हैरान भएँ
वस्त्र थिए तिम्रा मेरा छरिएका भुइँभरि
अङ्ग अङ्ग रेटिएको याद आएर हैरान भएँ

जीवन के हो सोचेर हेरे
आफै भित्र खोजेर हेरे
मपाइत्व पर्दा च्यातेर
सदभावको बाटो रोजेर हेरे ।

हिजो मात्रै मेरो लागि भन्दै ब्रत बस्यौ
आजै सबै नाता तोडी किन नर्क पस्यौ ?

रातो साडी चौबन्दीमा चुरी छ्म्मा छम्मा
नाँचे पनि स्वार्थी टीको बिना हर्क घस्यौ

कस्तो ब्यथा यो मुटुमा तिमीले सारिदियौ
बिदाइको क्षणमा किन आशुँ झारिदियौ

बाटो छेक्ला भरे फेरि आशुँ भेल आई
जाऊँ कि फिर्यौ साह्रै ठुलो दोधार पारिदियौ

बोलाएर केही बेर, पर्खिएर गयौ
संघारमा टेकी फेरि, फर्किएर गयौ

बोलाउँदा मुस्कानले, सुस्त समीपमा
कुन्नि के कसुर भयो, झर्किएर गयौ

झुकेन मेरो शिर कहिल्यै नझुकाऊ तिमी पनि
खाऊ तिमी आफ्नै पसिना यी खेतबारी खनी खनी

नगर भेदभाव कहिल्यै, कसैलाई नहोच्याऊ
नेपाली कोखमा जन्मिएका आफ्नै सन्तान हुन् उनी

सुनिंदैन यो वनमा, कुहूँ कुहूँ बोली अचेल
मेरी मनकी कोइली कतातिर होली अचेल !

पिएर उसको सुमधुर बोली, रुपै मदिरा-
बग्दैन यो छातीमा,आनन्दको खोली अचेल!

हजार भए बजार हुन्छ सुनेको छु मैले
नउम्कियोस गोजीबाटै थुनेको छु मैले

थोरै दु:ख धेरै सुख भोलि पाऊँ भन्दै
रेगिस्थानका गल्ली-बाटा खुनेको छु मैले

यता एक्लै भए म त, तिमी पारि पुगेपछि
तर्न मैले सकिन है, जंघारमाथि उठेपछि

धोका दिई चल्यौ तिमी, जान्छौ कता थाहा छैन
कता गई कस्लाई भनौ, हृदयलाई चुटेपछि

हाँसोलाई जीवनको अंश ठान्दै जिउन चाहन्छु
रोदनलाई जीवनको बंश मान्दै जिउन चाहन्छु

आखिर जीवन पोखरी रैछ सुख दुख तैरिने
दुख पिएर आफ्नो भागमा जिउन चाहन्छु

1.तिमी पूर्वको लाली किरण, म पश्चिमको रातो घाम,
तिमी धनी बाउकी छोरी रे, म त गरिबीले जल्दो नाम
खै कसरी सम्भव होला र ? तिम्रो र मेरो मिलन अब ?
तिमी ई-मेल, जी-मेल, फेसबुक, ट्वीटर, म दूर कर्णालीको खाम

किन गर्यौ घात नेता ज्याला पुरा खाएपछि
गुन्द्रुक ढिडो बिर्सिएछौ राजधानी आएपछि

कति बाडयौ सपनाहरू मंसिरको बिस्कुन सरी
के सम्झन्छौ भोका जनता आफु टन्न आघाएपछि

नजरभरिको सपना जस्केलामा खसेपछि
धर्धरी रुन्छु म देशको सम्झनाले डसेपछि !

बादलपारि देख्छु सधैं नेपालको छाया
आएर यी विरानाहरुको सहरमा बसेपछि !

जब पीडा बढ्छ गजल बनी लेखिन्छ चोट्
भित्र भित्रै लुक्छ बाहिर कहाँ देखिन्छ चोट् ?

मनमा हैकम् चलाऊँछ, मुटु साह्रै जलाउछ
बाहिर छाती छामेर मात्रै कहाँ भेटिन्छ चोट् ?