विविध-विधा

तिम्रो बिहेको, मण्डपमा, जब अग्नि, बल्न थाल्यो,
तिमी बसेकै, मुटु मेरो, अनायासै, जल्न थाल्यो

मन्त्र गुन्जियो, पन्चै बाजा, नाच्न थाले, जन्तीहरू,
रसायो आँखा, अनि हुरी, मुटुभित्र, चल्न थाल्यो

मिलन, बिछोड रीत हो जन्मेपछि मर्नै पर्छ
असल काम मानिसले आँटेपछि गर्नै पर्छ

घर मात्र हो नाशवान चोला प्रभु बस्न बनाएको
परमेश्वरको निगाह हो भत्केपछि सर्नै पर्छ

एक्लै पारी छोडी गयौ
बाँचा पनि तोडी गयौ

आफ्नै भनी सम्झी रहेँ
अन्तै नाता जोडी गयौ

आफूले आफैँ बुझ्न सकिन
आँशु लुकाएर हाँस्न सकिन ।

सपनाहरू सिसा झैँ टुटिगए
खुसी कहिल्यै पाउन सकिन ।

दु:खको रणमैदानमा चोट खाए
बिजयको हात पार्न सकिन ।

नियतिलाई देखेर दिक्क लग्यो
आनन्दको अनुभूत गर्न सकिन ।

सधै पसिना बगाउँदा पनि
जसको मोलै पाउन सकिन ।

जे. पी अन्जान
दोहा – कतार
२/०८/२०११

भन्छौ तिमी मलाई मेरै काली चाहियो
सधै यस्तै माया गर्ने दिलवाली चाहियो

उराठ भाछ मन भन्छौ खडेरीको बनसरी
ढकमक्क माया फूल्ने डाली चाहियो

हामी दुईको माया फूल्ने बनाउँछु फूलबारी
मलजल गर्नलाई माली चाहियो

सबैतिर लुटिएपछि, आँखाबाट पोखिएँ म
दुई कदम सँगै हिँडेथे, बेसरी ठोकिएँ म

जिन्दगी तिमी साथ हिँडोस यही चाह थियो
तिमी बेग मारी कता पुग्यौ, बिचमै रोकिएँ म

कहिले रत्न भए कहिले पथ्थर यस्तै भो
अनुरागमा दाग लाग्यो कौडिमा तोकिएँ म

एकान्त त्यो सुनसानमा, बग्ने यौटा खोली थियो
सँगै थिइन् मेरी प्रिय, उनको मिठो बोली थियो

नाशवान चोला हाम्रो, अभिनाशी साथमा आत्मा
मार्ने या त बचाउने, मानिसकै हातमा आत्मा ।

असल खराब छुट्याएर गर्नु पर्छ कर्महरू
दिन बनाइराख्यौ भने, बरालिदै रातमा आत्मा ।

सोझो,इमान्दार, गाईको छोरो हो ऊ
पहाडकी हौ !, तराईको छोरो हो ऊ
आफ्नै पसिनाले, जिउँछ शानसँग
हो, स्वाभिलम्बी, दमाईको छोरो हो ऊ

सूर्य चेम्जोङ

हार्नेछु म तिम्रो सधै जीत भए पुग्छ
जीवन-साथी होइन तिमी मित भए पुग्छ

लेख्छौ अरे मेरो नाउँमा प्रणयका काव्यहरू
तर मलाई एउटै सानो गीत भए पुग्छ

सिस्ने खोला उर्लिदाको, मज्जा पनि बेग्लै
जोडी ढुकुर कुर्लिदाको, मज्जा पनि बेग्लै

जलकन्यामाईलाई भेटी, चढाएर आए
माया तिम्रो पर्किदाको, मज्जा पनि बेग्लै

एक्लै बाँच्छु भन्यौ अघि सम्झनाले सतायो कि
मेरो खड्को आँशु झर्दा ढुकढुकीले बतायो कि

याद भुल्न हिजो आज शीत बनी सम्हालिंदा
शिशीरको प्रभा फेरि हुरी आई ततायो कि

१)बिरामी देश
संजीवनी पहाड
मनमा रोग

२) घाम निदायो
कुहिरोको कैदमा
बेखुसी मन

मैले तिम्रो माया मागेँ साथ पनि दियौ
सधैं सधैं यौवनको रात पनि दियौ

खडेरीमा फूल झरी काँडा हाँस्दा खेरि
उपहार सम्झ्यौ र त पात पनि दियौ

तिमी जून, जस्ती हैनौ, जून तिमी, जस्तो लाग्छ,
भन भन, मेरी प्रिया, तिम्लाई म, कस्तो लाग्छ?

तिमी जस्ती, सुवासिली, चाँदलाई, देख्दा खेरी,
गुलाबको, फूल पनि, लजाएर, खस्दो लाग्छ

कल्ले पुरा गर्ने होला सपना यो शहिदको
रगतको मूल्य सम्झ प्रार्थना यो शहिदको ।

के भन्यौ खै देशै बण्डा गर्नेहरुसँग अब
बाह्रै मासे घाउ भयो बिपना यो शहिदको ।

माया तिमीले छोडेपछि नसोध मलाई
बाचा कसम तोडेपछि नसोध मलाई

म त त्यहीँ छु जस्ताको त्यस्तै छु
अर्को जिन्दगी ओढेपछि नसोध मलाई

नयाँ बरबधु कुर्छन त्यहाँ, रात कहिले पर्ला भनी
कौतुहल भई गमिरहन्छन्, शुरू कस्ले गर्ला भनी

लजालु स्वभाव केटीमा, तम्सिन्छ उही पुरूषनै
उघार्न खॊज्छ घुम्ती, डराउँछ अरू बस्त्र सर्ला भनी