विविध-विधा

(१)
सपनी तिम्रो
पारिजात फूल झैं
बैमानी रुप

मेरो कुममा उनको कुम ठोकिएर माया बस्यो
ममाथि नै फूलको थाली पोखिएर माया बस्यो
मौलाकाली गेटमा भेट हुन लेख्या’ रैछ
उकालीमा झोला साँट्दै बोकिएर माया बस्यो

तिमीले खाने मैले खाने चारो एउटै हो
अछुत किन भन्छौ मलाई धारो एउटै हो ।

रगत तिम्रो सेतो भए मेरो भन्नु छैन
केशीकामा बग्ने कणको पारो एउटै हो ।

महल तिम्रो बास होला झुपडी चैं मेरो
हुरी बतास छेल्छ यस्ले गारो एउटै हो ।

अङ्ग अङ्ग सुम-सुम्याऊ न, बढाऊ कोमल हातहरू !
चुपचाप समर्पण गर्छु, सुनसान कयौं रातहरू !!

किन आज यत्ति साह्रो, प्यास बढ्दै छ ?
तिम्रो सानो स्पर्शले, स्वास बढ्दै छ

प्यासी माछो समुन्द्रको, छेउ पुगेपछि
तृष्णा मेट्ने अब उसमा, आस बढ्दै छ

कुण्ठित रहर मनभित्रै पखालिंदा खस्छ आँशु
अतितका यादसँगै बरालिंदा खस्छ आँशु

रहरहरू संगालेर गन्तव्यलाई पछ्याउँदा
अकल्पित चिहानमा पसालिंदा खस्छ आँशु

पैयुँको वृक्ष्य
अहो! पुष्पवृष्टि भो!
वायु सित्तल
(१)

फूल कहाँ फक्रिन्छ र भुँई झरिसकेपछि
माया कहाँ रहन्छ र मनै मरिसकेपछि

सपनाको महल त ब्युँझिदा नै भत्की जान्छ
अब के बाँकी भो बदनाम गरिसकेपछि

नभेटेरै नदेखे रै,मन मुटुमा बस्यो तिमी! कहिल्यै पनि ननिस्किने,खिल बनि पस्यो तिमी!! आँशु-हाँसो दिन्छौ तिमीले,शायद… Read More »नभेटेरै नदेखे रै…

मलाई सम्झी पुर्णे साँझ,जून हेर्नु है ! आउंदा याद मेरी प्रिय,पत्र कोर्नु है !! दु:खी… Read More »गजल (मेरी प्रिय)

जेलको कालो रात पनि भुली दिएँ तिम्रो यादमा
छाती चिर्ने बात पनि भुली दिएँ तिम्रो यादमा

मुटुभरि चोट लुकाई बाध्यताको हाँसो देखाई
पराईको लात पनि भुली दिएँ तिम्रो यादमा

आफ्नो अनि बिरानो पन घाम अनि छायाँ जस्तो
दुस्मनको जात पनि भुली दिएँ तिम्रो यादमा

तिमी नहुँदा यो घर शुन्य छ
निष्प्राण मेरो रहर शुन्य छ!

तिम्लाई देख्दा उर्लने मनका-
नदीहरुमा, लहर शुन्य छ !

पिरतीका श्वरहरुले गुन्जने
कौसी अनि यो डहर शुन्य छ !

भाषण मात्रै होइन नेता, काम पनि गर्ने गर!
आफू मात्रै खान छोडी, जनता पेट नि भर्ने गर !!

दुई दिन आमा नहुँदा, बुढो बाउ त टोलाउँछन् पो
भेट्नु मात्रै पर्छ अनि, स्वाङ पारेर बोलाउँछन् पो

भन्नु हुन्छ कहिले सानु, कहिले चाहिं नानु रे,
नदुखेको बुढो जीऊलाई, तेल लाएर मोलाउँछन् पो

कस्तो फसाद म छोरालाई, सुने नि नसुने झैं गर्नु पर्ने,
ला’को लुगा सुहाएन भन्दै, खोल्नु अनि खोलाउँछन् पो

मनकामना
उकालो, ओरालोमा
केबुलकार

प्रेम पत्र स्वीकारेर, उत्तर लेख्दैछु माया
भविष्य जीवनको, तिमीसँग देख्दैछु माया ।

स्वाभिमान र महानताको अध्याय दर्शाउँदै
समीप्यमा, नेपथ्यबाट पाइला टेक्दैछु माया ।

आत्मासमर्पण गर्दिन फाली प्रेम हतियार
आइपर्ने मुठभेड, विवेकले छेक्दैछु माया ।