चुम्न भनी कमल-पुष्प हात दिएकी तिमीले हो
नजर अघि सन्किएर मात दिएकी तिमीले हो
छताछुल्ल पोखिएको पुष्ट थियो यौवन
मायालु बनी मीठो यौटा रात दिएकी तिमीले हो ।
कसैको आड पाएमा कति मान्छेहरू मात्तिने गर्छन्
दुःख र सङ्कट पर्दा कति मान्छेहरू आत्तिने गर्छन्
अरूको खोट र दोष देखाउन पाएसम्म दंग पर्ने
आफ्नो गल्ती औँल्यायो भने कति मान्छेहरू तात्तिने गर्छन् ।
बन्द गर्ने पालो माग्छु मेरो टाउको दुख्यो आज
आऊ अब सबै मिली प्रेम माला गासौं साथी
देख्नेले के भन्लान छि: किन यसरी तानेको ?
प्रेम दिवशमा प्रेमप्रत्र लेख्दैछु माया
भन्छन् सबै प्रेम दिवस संघारमा आयो रे
अमूक बाद’र दल बाहिर बस्छे कविता!