पिरतीको भाका छोपी गायौ भन केका लागि
हृदयको बाटो गरी आयौ भन केका लागि
लजाउँदै घरि-घरि लालुपाते ओठभरि
मन्द मुस्कानको लाली लायौ भन केका लागि
विनसित्ति आफूलाई परेलीमा अल्झाएर
नयनको वरिपरि छायौ भन केका लागि
हिजो राति सपनीमा मेरै सामू उभिएर
सँगै ज्यूने, मर्ने कसम् खायौ भन केका लागि
साटासाट गर्ने हो कि रातो गुलाबको थुङ्गा
हैन भने यतिसारो धायौ भन केका लागि