हिमाल खबरपत्रिका

बाल्यकालको सम्झ्ना दिलाउने दुङमाली किरात राई मातृभाषी हुनेसँग जोडिएका केही तीतामीठा प्रसङ्ग छन्।

उडुसको खानीमै परिएछ― सोफा, छ्यान, कुर्सी, टेबुल, चकटी जताततै उडुसको सिलिङबिलिङ, दिनरात उडुसकै चर्चा!

अन्ततः मैले एक्लै लामो यात्रा गर्ने निर्णय गरें।

समयले कोल्टे फेरिँदै जान्छ जिन्दगीका रङ्गहरू। चाड-पर्व र संस्कृतिका अनेकौं रूप र पक्षहरू परिवर्तन हुँदै जान्छन्।

सुदूरपूर्वको क्यासिनो रात स्थगन गरेर
लावारिस सालका पातहरू
सर्ल्याङ-सर्ल्याङ सन्त्रास बजाउँदै
आयो अर्को आइतबार।

यो जमघट देखेर चकित छु अहिले
आफ्नै दुश्मनहरूको मीत छु अहिले।

कहाँ खोज्छौ मलाई तिम्रै आसपासमै छु म
छोएर हेर तिम्रै वरपर बग्दो बतासमा छु म।

बर्बाद घर नहोस् कसैको
खरानी रहर नहोस् कसैको

खै उसले जितेर गयो कि हारेर गयो
कसरी भनुँ मरेर गयो कि मारेर गयो

अभागी यो अयोध्यामा जन्मिएनन् राम
सधैँभरि अन्धकार उदाएनन् घाम

कुनै सरकारी पुस्तकालयमा
भेटेको थिएँ मैले
हत्याराको डायरी

प्यारो छ हामीलाई नेपालै, किन बन्नु र जापान
जनप्रिय छन् नेता हाम्रा, प्रधानमन्त्री छन् विद्वान

तातो रसिलो ‘ठ र बाँसुरी
हे प्रभु मलाई बाँसुरी बनाऊ
र, प्रियतमाको रातो ‘ठसम्म पुर्‍याऊ

ढालेर बूढो रूख आफैंलाई
होमिदिएँ मैले दावानलमा
र, लगाएर निधारमा

आकाशमा टाँगिएको क्षितिजसँग
उषामा उदाएको उज्यालोसँग

दशैँबाट दशैँ हराएको खबर
छ छैन अखबारमा?

मेरो जीवन
राम्रोसँग देश देख्न नपाउँदै
चुलो सम्हालेर जुग बित्यो।

अष्टमानको पसलमा
फेरि आए गौँथलीहरू―
जसरी आउँथे वर्षैपिच्छे, वर्षौंदेखि
र ऊ बस्ने चकटीमाथिको दलिनमा
बनाउन शुरु गरे गुँड।

हृदयमा मधु हजुर, अधरमा हाँसी
विश्वकवि! बोलिरैछौ -आमी भालोवासी
आमी भालोवासी

गोलीले छिनेको मेरो खुट्टो फिर्ता देऊ
छर्राले चुँडाएको मेरो दाहिने हात फिर्ता देऊ