विविध-विधा

इतिहास हेर्यो भने बर्तमानमा डर लाग्छ
तिमी सुधी नियाल्दा त मलाई पनि भर लाग्छ

पूर्व अनि पश्चिमको विश्लेषण यो गर्दै जाँदा
हाम्रो गमन कता हुन्छ भन्न धेरै धर लाग्छ

जीवनका अथकयात्री मार्ग छामी अघि बढ्छन्
स्वमार्गको निर्माण कर्ता यात्रा सरासर लाग्छ

दिन भएपछि रात भएपछि
सानो आफ्नो जात भएपछि
खै कसोगरी पुगिएला गन्तव्यमा
हर पाइलामा घात भएपछि ।

साँझ उदास छ दिन उदास छ
हर रात हर छिन उदास छ
रंग उँडेको तस्वीर झैँ
थाहा छैन मन किन उदास छ

तिम्रो याद भए पुग्छ एक जुनी काट्नलाई
साथसँगै चाहिंदैन मन मुटु साट्नलाई
यो जिन्दगी प्रकृतिको सुन्दर उपहार हो
एक पल दिए पुग्छ मायाँ चुल्ठी बाट्नलाई

जस्ले जन्म दिए तिन्लाई अकस्मात् देख्न पाए
जो नामले हुर्के यस्कै नामोनिसन् मेट्न पाए

कस्ता’थे जन्मनासाथ फाली हिंड्ने जन्मदाता
एक्कै पटक् यै जूनिमा कही कतै भेट्न पाए

-१-
साँझ नहुँदै
शुन्य छन् बस्तीहरु
जाडो बढेछ

हाड छाला मासपेशीले सिर्जित छ यो जीवन
तिम्रै लागि सदाकाल समर्पित छ यो जीवन

गोला बारुद क्षेप्यास्त्रले यो तन सिँचित भयो
शान्तिशयन खोज्दाखोज्दै त्रशित छ यो जीवन

मेघ बढ्छ आकाशभरी जलन हुन्छ तनमा
तिम्रै रापतापले गर्दा गलित छ यो जीवन

प्रवास मै बसे पनि मेची काली नबिर्सौं है
स्वर्ग जस्ती मातृभूमि र नेपाली नबिर्सौं है

तिर्नु पर्छ जननीको भारा हाम्ले जिन्दगीमा
रस चुस्दै भमरा झैं फूलको डाली नबिर्सौं है

बादलुको घुम्टो भित्र लुकेको छ नेपालगञ्ज
डरलाग्दो त्यो हुस्सुले छोपेको छ नेपालगञ्ज

अस्तव्यस्त पारी सारा फैलिएको कुहिरोसँगै
तप्प तप्प सितलहरीले भिजेको छ नेपालगञ्ज

म आफै त निराश छु ऊ आस माग्छ
काटेर मेरै भागको ऊ गाँस माग्छ

जान्दछ ऊ मसँग केही छैन
बुझ पचाएरै भए नि खास माग्छ

बोल्छ यहाँ लाटो पनि अत्यचार भएपछि
बारम्बार घृणित ती शब्द प्रहार भएपछि

रगतको नाता पनि टुट्दो रैछ हरे दैव,
धन्कै निम्ति दाजुभाइको काटमार भएपछि

नि-शंकोच बोले हुन्छ लजाउनु पर्दैन भो
मेरो सामु यसै गरी सर्माउनु पर्दैन भो

लाखौँ बैंस लिलामी भो हटियामा देख्यौ होला
तिम्रै चेली बिक्रि भा’छे रुपियामा देख्यौ होला

रोजगारी छैन कुनै न छ उसको ब्यबसाय
पेट पाल्न बेच्छे शरीर अधियामा देख्यौ होला

भोकाएका ब्वाँसाहरु जताततै बाटो छेक्छन्
अस्मिता नै लुटिएको फरियामा देख्यौ होला

बाध्यताको जालबाट कैले होला निस्किने ऊ
रगतको आँसु बग्छ तकियामा देख्यौ होला

सुन,बुझ,मनन् गर, पिडितको व्यथालाई
ए नेता हो पाठ सिक दुनियामा देख्यौ होला

दलबीर सिंह बराइली ‘घायल’
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अबुधाबी,युएई

झुठ्ठो जाली स्वार्थी माया, लाउनु के अर्थ ?
ठगी चोरी केही कुरा, पाउनु के अर्थ ?

सधै हुनु पर्छ मन पवित्र मान्छेको,
पाप गरी मन्दिरमा, धाउनु के अर्थ ?

आपसैमा जुँगाको यो लडाइँले दिक्क भएँ
सर्बश्रेष्ठ आफै ठान्ने मपाईले दिक्क भएँ

सफलताको शिखरमा सबै पुग्दा राम्रो हुन्थ्यो
खुट्टा तान्ने संकुचित सोचाइले दिक्क भएँ

ठुलोभन्दा राम्रो भए बद्नामी त हुन्न थियो
साहित्यमा दुनियाँको हँसाईले दिक्क भएँ

वाजले डाँफेको शिकार गर्छ, सिंहले गाईको
श्रमिकले श्रमको पूजा गर्छ, बुद्धिजीवीले टाईको
पतित मान्छे सत्ता र सम्पति प्राप्तिका लागि
बंश बिनास गर्छ, आफ्नै दाजु र भाइको ।

मुसाहरू कानूनमा दुलो खनेर भ्रष्टाचारको जालो बुन्छन्
तल माथि भाग पुर्याएर सबलाई आफन्त तुल्याउँछन्
चमत्कारिक छ उनीहरूको कार्य शैली, महाशय
समुहको वफादारलाई निर्णायक तहमा पुर्याउँछन् ।

हाम्रो नाता छुटाउने जातहरु सम्झें
निर्दयी ती मनुष्यको लातहरु सम्झें

तिम्रो खुसि चाहने तिम्रै परिवारले
जवरजस्ती गरेको घातहरु सम्झें

मन्मा माया हुँदा हुँदै हामी छुटे पछि
प्यार गर्दै छुने तिम्रो हातहरु सम्झें

भुल्न खोजें सम्झनाको छाँया नमेटिदा
झनै धेरै तीता मीता बातहरु सम्झें

एकोरिदै कल्पनाको सागरमा डुब्दा
लुकिछिपी बिताएको रातहरु सम्झें

चाँगे: ५ ताप्लेजुंग
हाल: सिंगापुर