विविध-विधा

सपनीमा आउने गर्छु आँखाहरू लोलाउँदा
आफूलाई नै बिर्सिदिन्छु तिम्रो यादमा टोलाउँदा
भाग्यमानी ठान्छु आफूलाई साथ तिम्रो पाएँ भने
भुतुक्कै पो हुन्छु मनको दैलो खोली बोलाउँदा ।

हाम्रो आस्थाको रीति नटुटोस्
युगौंदेखिको थिति नटुटोस्

जन्जिर टुटोस्, सब पीर टुटोस्
स्वतन्त्रताको मिति नटुटोस्

सबै जात जाति, वर्ण वीचको
पवित्र हाम्रो प्रीति नटुटोस्

तिमीले साथ दिन्छौ भने नयाँ इतिहास कोर्छु
फुटेका यी सपनाहरू सम्हालेर अब जोर्छु

पुरा गर्छु हर लक्ष्य सहयात्री बन तिमी
मेरो चाह जिताउन तिम्रो मन अब चोर्छु

सादा कागज रैछ जीवन तिमीले नै भरिदेऊ
मेरो सारा यो जिन्दगी तिमीलाई नै अब छोड्छु

जब तिम्रो कुरा चल्यो
तब मेरो मन जल्यो ।

तिम्रो रात अर्को साथ
मुटुभित्र आगो बल्यो ।

तिमी त्यहाँ अति व्यस्त
मेरो यहाँ खुट्टा गल्यो ।

बगैंचामा माली बसिरहन्छ
झझल्को सँगाली बसिरहन्छ

देशको माया हुनेको मनमा
मेची, महाकाली बसिरहन्छ

बहिर ठीक्क
भित्र पाप बोक्छन
मनिसहरू

भुतुक्कै पार्छे
नशालु नजरले
सुन्तली कान्छी

खोक्रो पारिस
नेपाल मातालाई
थुइक्क बन्द

मायालु त्यो बोलीभित्र कति ठुलो घात रैछ
सुम्सुम्याउँदै गला रेट्ने कस्तो पापी हात रैछ ।

बुद्ध खुशी हुन्थे होला तिम्रो दर्शन सुन्न पाए
यथार्थमा त्यो त मान्छे फँसाउने बात रैछ ।

आज झर्ना-समुद्रको, नाउमा हुन्थेँ म
काश पानी हुँदो त, तलाउमा हुन्थेँ म

कठ्यांग्रिंदो जाडोसँग, मीठो जोरी खेल्थेँ
जति बेला तिम्रो तातो, बाहुमा हुन्थेँ म

ढुङ्गो जस्तो भइएछ, सस्तो भइएछ
सुन भएँ यति बेला, भाउमा हुन्थेँ म

एक नजरमै सबैलाई चिन्छु भन्थ्यौ खोइ त?
पैसाले नै चोखो माया किन्छु भन्थ्यौ खोइ त?

धाँदली गरी चुनाबमा भोट, हालेर गल्ती गरेछु मैले,
फाटेको त्यो रातो झन्डा, टालेर गल्ती गरेछु मैले!

तिम्रो सन्देश पाएँ छोरा चौतारीमा बस्दा
सम्झे तिमी हावा हुरी पिपल पात खस्दा

सन्देशको मिठो पाटो नरुनु है भन्छौ
निको छैन मनको गाँठो पटुकीले कस्दा

जङ्गे खम्बा ढल्यो आज तलतिर धेरै
छेक्नै पर्छ बैरी पथभित्र घर पस्दा

अचेल पीडाको घार भएकोछु
फेरि मान्छेको शिकार भएकोछु

बजाए धेरैले हुँदा सारङ्गी
अहिले चुँडिएको तार भएकोछु

निर्वाध चिथोर्छन, हरेक पल
मुर्छा त्यसैले बारम्बार भएकोछु

निस्सासिएर अभावको भीडमा
कसरीभनुँमपारभएकोछु।

तिमी माथि, म तल, दुरी धनको डाँडो भयो,
तिम्रो माया मेरो मनमा बिझाउने काँडो भयो !

झुटा बाचा झुटा आशा देखावटी रैछ माया,
धन थियो त माया थियो सकिएसि ठाँडो भयो !

जेठ चौधमै संबिधान बनाऊँ न सबै मिली,
नेपालीको छुट्टै सान बनाऊँ न सबै मिली !

धेरै सह्यौं भारतीयको हस्तछेप हामीले,
देश चलाउने घरेलु तान बनाऊँ न सबै मिली !

आमा! तिमी ब्रम्हाण्डकी रानी हौ
स्वच्छ, निर्मल गंगाकी पानी हौ

एक्लै पर्ने हो कि डर छ सर्बत्र
साथ हुन्छौ मेरी साथी सानी हौ

सदमार्गमा लाग्ने प्रेरणा दियौ
शालीन तिमी असल बानी हौ

हुँदा पनि आँट निस्तेज, पाइला पछि नसारे है
चित्त मात्र दुख्यो भन्दा, मोती दाना नझारे है

ओठ तिम्रा बन्द थिए, आँखाले नै सबै भन्यौ
मनै मनले धेरै बुझें, दोधारमा नपारे है

मेरै विवशताले मलाई आज किन घात हान्यो
चाहानानै टाढिए’सि आफनै मनले एक्लो ठान्यो

निरवस्त्र भै लुटिएसि घात अन्धकारै मिठो
यथार्थ यो जीवनभन्दा काल्पनिकता मिठो छान्यो

बगलीमा छुरा राखी मुखले मेरै नाम जप्दै
मुटु रेट्यौ यो ज्यानले तिम्रो अस्लिन रुप जान्यो