विविध-विधा

विश्वास गर्थे तिमीलाई झुटा बचन बोल्यौ रोएँ
अन्तष्कणको आघातमाया आज तिम्ले पोल्यौ रोएँ

मनै चोर्यौ त्यो नजरले गल्ती मेरै हो कि क्यारे
के कम सोच्यौ यो मायालाई धनमा माया मोल्यौ रोएँ

गन्तव्य हिन यात्रा सँगै आज एक्लै हिंडिरा’थें
संग्लिएका व्यथा मेरा, तिम्ले हानि घोल्यौ रोएँ

फेरि फेरि फर्केर माईत आउँदिन नि दाजु
दान भएँ, तिम्रो ढोका धाउँदिन नि दाजु

बाबा आमा तिम्रै हुन् क्यारे म चाहिं पराई
हत्ते सत्ते गरें पनि दया पाउँदिन नि दाजु

सहनाईको धून बज्दा मन् मेरो बिरहले रुन्छ
वनपाखा डुल्दै अब गीत गाउँदिन नि दाजु

रष्टाचार गरी गरी, मोटो रकम कमाउन, खोज्ने नेतालाई, हानौं एक चड्कन फेरि
सर्बहारा हुँ म भन्दै, ठुला महल बनाउन, खोज्ने नेतालाई, हानौं एक चड्कन फेरि

यता कोही भोकै छन, बिरामी हुँदा पैसा छैन, कठैबरा भन्दै, सघाउने मानिस छैन
उता सधैं पाँचतारेमा, प्रीति भोज मनाउन, खोज्ने नेतालाई, हानौं एक चड्कन फेरि

भय लाग्छ अचेल, देश हरा’को सुन्न पर्छ कि!
दौरा सुराल बिर्सी, धोती कुर्ता पो उन्न पर्छ कि!

ईतिहासको ब्याज सकियो, बर्तमान धितोमा छ
पराधीन भै कतै, स्वाभिमानै थुन्न पर्छ कि!

चन्द्र सूर्य लाजले झुक्यो गोर्खे खुकुरी भुत्ते छ
धुजा भो साँध सीमाना, सबै मिली तुन्न पर्छ कि!

हाँसो खुसी बीचको भूमध्य रेखा होस् जीवन
डेबिट, क्रेडिट ठ्याक मिल्ने लेखा होस् जीवन
पाइलापिच्छे समस्यासँग लड्न सिकाएर
समस्यामा समाधानको टेका होस् जीवन

बाँचेथ्यौ संसारलाई प्रतिभाले हँसाएर
रुँदैछौ आज तिमी आफ्नै आँखा रसाएर ।

जीवन सँगिनीको बिछोड त असह्य भो
त्यसैले हिक्का छाड्यौ अँश्रुधारा खसाएर ।

संसार यस्तै नै छ एकदिन छुट्नै पर्छ
तिमीले हाँस्नु अब खुशी मनमा टँसाएर ।

छोरी तिम्ले जुनी काट्ने घर हुन्छ अर्कै
अर्कै तिम्रो गाउँ, बेसी, सहर हुन्छ अर्कै!

अनौठो नाता र अनौठो मायाँ अरुको
हृदय भित्र सजाउने ठहर हुन्छ अर्कै!

यो घर हुन्छ टाढाको, बाबा र आमाको
नजिकै त जिन्दगीको लहर हुन्छ अर्कै !

मेरो साथ तिम्रो चिठी, खात बाँकी छ
तिमी गए पनि तिम्रो, याद बाँकी छ

जिन्दगीमा कैयन, चिसो रात काँटे
कटाउन अँझ कति, रात बाँकी छ

मनैभित्र पसी मोरी सधैं बस्न हो कि ?
थाहा छैन झुक्याएर छुरी घस्न हो कि ?

मिठो लाग्न थाल्यो उसको चाल आनी-बानी
फकाएर म सोझालाई भित्र पस्न हो कि ?

नानी बन्छु भन्छे मेरो नयनाकाशभरि
शीत बनी आँखाबाट भुईंमा खस्न हो कि ?

हाल खबर के छ आज भोलि गजलको
भन्नुहोस् न हजुर दिल खोली गजलको

धेरै भयो चौतारीमा देखिएन रुप रंग
भरी छ कि खाली नै छ झोली गजलको

देश सबै को साझा हो नाम फरक भए के भो
मातृभूमि प्यारो हुन्छ काम फरक भए के भो

धनि भएनि गरिब भएनी येही देशका सन्तान हामी
हामी सबै नेपाली दामफरक भए के भो

४ बर्ण ३६ जात को सांझा फुलबारी हो यो
हिन्दु मुस्लिम सबै एक हो धाम फरक भए के भो

किन खोज्छौ टुक्राउन सुन्दर सान्त हाम्रो नेपाल
तराई पहाड हिमाल एक हो याम फरक भए के भो

सबै धर्म को बाटो सान्ति नै हो नि होइन ?
एउटै लक्ष्य भएपछी राम फरक भए के भो

हामी आँफै हुन्छौ मित्र जिन्दगीको
सोचेभन्दा फरक चित्र जिन्दगीको

रुने तिम्रो बानी नै हो शंका कति गर्छौ आज
विश्वासलाई घात सम्झी किन आफैं मर्छौ आज

घरिघरि चिहाएर मन मेरो किन चोर्यौ
मायालाई घात सम्झी झुटा आशा छर्छौ आज

उद्देश्य त लिनै पर्छ जिन्दगीको गोरेटोमा
साथ दिंदा पराई ठानी आफैं तल झर्छौ आज

काँडा बीच गूलाफ भई फुल्न सकिन
तिम्ले दे’को जाली मायाँ भुल्न सकिन ।
आजम्बरी रैछौ तिमी, मर्ने म परें
लोभ पाप मनभित्र हुल्न सकिन ।

सम्झनाले सताउँदा रुप उनको पलपल देख्छु
आधी रातमा भएका प्रियसीको खलबल देख्छु ।

तिमीसँग कहिले सँगै कहिले एक्लो उदासिन
बिताएका तिता-मिठा जीवनको हरपल देख्छु ।

अमुल्य छन् बोली तिम्रा दोधार दोधार मन तर
त्यसैभित्र मन्द-मन्द फैलिएको हलचल देख्छु ।

छैन कोशी, कर्णाली काली अरुण छैन
लाखौं तारा भए, के एउटा जून छैन ?

एकाबिहान हत्या भो जोडी परेवाको
को हत्यारा भनौं र हातमा खुन छैन