विविध-विधा

माया पाए उनकै हातले सिलाउने, थ्यो रहर
सँगै बसी उनीलाई पनि पिलाउने, थ्यो रहर
माया बीचमा अनावश्यक पलाएका झारहरू
दुबै मिली सँगसँगै जिलाउने, थ्यो रहर

उनले छाडिन् र त के भो, तिम्ले साथ दिन्छ्यौ भने
भित्रै पसी मुटु रेटिन्, आउछु आज सिउँछ्यौ भने ।

गन्तव्य हिन यात्रा मेरो साहरा बिना भएपछि
बाच्नलाई मायाको भीक, देऊ यो मन चिन्छ्यौ भने ।

वाचा वन्धन कसैलाई सदाबाहार गीत रैछ
त्यसैले त तोडी आएँ तिमी साथमा हिडद्यौ भने ।

ग्रह दशा बिग्र्यो क्यारे, देशलाई राहु केतुले छोको छ
लौन धामी झाक्री, डाम्न पर्‍यो देश डस्ने कोको छ

लुतो खोरेत के हो कुन्नि, टन्की रहने कस्तो महामारी
फुटाऊ आऊ अब, देशभरि पाप भरिएको फोको छ

गिदी कुहिएपछि टाउको के काम, खाली गनाउँछ
फाँकौ अब साथी, यहाँ धेरै सडेका बिचराको पोको छ

तिम्रो मायाको पासोमा परें सुस्तरी
तिम्रै दिलको बस्तीमा सरें सुस्तरी!

जब आयौ तिमी यो एक्लो जीवनमा
खाली दिल यो पिरतीले भरें सुस्तरी!

मिलनको झिनो आश गर्नु व्यर्थ किन
आघात पछी जँघार यो तर्नु व्यर्थ किन ?

सम्बन्धमा आगो बाल्दै उपेक्षाको खेति गर्यौ
बेमौसमी बिउ अब छर्नु व्यर्थ किन ?

तिम्रो मेरो नजरको टकराब कस्तो कस्तो,
आँखाको प्रश्नमा आँखाकै, जबाब कस्तो कस्तो ?

लोलाएका आँखाले भाँग खाएझैं लट्ठीएँ म,
उथल पुथल यौवनको भाव कस्तो कस्तो ?

छिनेको कम्मर, सलले ढाकेको पुष्ट छाती,
सेतो कुर्ता अनि शिरमा गुलाब कस्तो कस्तो ?

कति पिउँछौ मदहोस भई तिमी पेट भरेपछि
तर्न देऊ अरुलाई नि तिम्ले खोला तरेपछि

जत्ति गर्दा लाग्ने हैन के पो गर्नु अब मैले
सिरिङ् सिरिङ् आङ हुन्छ तिमी भट्टी झरेपछि

मैले रुचाएको फूल, खास तिमी थियौ
साथै फोक्सोभित्र चल्ने, सास तिमी थियौ

हिजो आज बगैचाको, रुप बेग्लै भा छ
किनभने फूलको, सुवास तिमी थियौ

गुण्डासँग तिम्ले किन साँठगाँठ गर्छौ नेता
उच्च राख छवि आफ्नो किन तल झर्छौ नेता

धूलो मैलो धोएर के फरक पर्छ ?
सफा मनले हेर के फरक पर्छ ?

सँगै हुँदा बगलीमा छुरा धस्ने
बैगुनीले सम्झेर के फरक पर्छ ?

बुद्ध जन्मे नेपालकै माटोमा
लाग्नु छ हामीले उनकै बाटोमा
शान्तिको बिज छरौँ सबै मिली
लगाउँ मल्हम अशान्तिको खाटोमा ।

प्रेमको मामिला खोलेनौ सत्य अनुजा बर्गकी!
राखेर मन मै बोलेनौ सत्य अनुजा बर्गकी !

नारीको मनमा सत्यता हुन्छ ठानेको थिए नि
बिषादी नछर्की घोलेनौ सत्य अनुजा बर्गकी !

तिमीलाई भुल्ने ओखती, पाए कति पिउँथेँ होला
तन यता मन उता, नभइकन जिउँथेँ होला
मनभित्र बसेकीलाई, निकालेर फाल्न मिले
चिर्थे मुटु फाल्थेँ उनलाई, २/४ टाँका सिउँथेँ होला

जता राम्री त्यतै नजर, लाउँछौ किन कान्छा
घरकी देबी छोडी अन्तै, धाउँछौ किन कान्छा !

जीवन व्यर्थै झरेर गयो
अर्काकै चाकडी गरेर गयो।

विश्वास कहिले फुलाउनु
आफ्नैबाट मन मरेर गयो ।

दिलासन दिए बस भनिकन
दुलो पारी अन्त्यै सरेर गयो ।

अक्षर मेरा आँशुका थोपा यो गीत नसम्झ
शून्य भो आत्मा बेदना तालमा यो प्रीत नसम्झ ।

छ कालरात्री भीरको छाती हिंड्दैछु म एक्लै
टल्केको पात बिहानी पख यो शीत नसम्झ ।

आज भोलि मौनतामा जलेछु म कता कता
चतुरेको छल परी छ्लेछु म कता कता

कालरात्री भयंकर अन्धकारमा दीप बनें
भित्र भित्रै सल्किदिदाँ बलेछु म कता कता

तिम्रो मन मझेरीमा फुल्छु भन्दा कुल्चिदियौ
भीर-पाखा चट्टानमा फलेछु म कता कता

यस्तो लागेको छ, ६०१ सबैका बंगारा झरीदिउँ जस्तो,
सेतो घरमा बम हानी, एक-एकलाई मारीदिउँ जस्तो!!

लोग्नेले स्वास्नी कुट्यो, नेपाल बन्द हुन्छ भोलि
पानी पिउँदा गिलास फुट्यो, नेपाल बन्द हुन्छ भोलि
पैसा देखाई हिँड्दै थियो, पल्लाघरे रामबहादुर
चोर आयो पैसा लुट्यो, नेपाल बन्द हुन्छ भोलि