विविध-विधा

रमाउने किन सबै रमाउने पिएपछि,
समाएर लिने हो कि समाउने पिएपछि ।

हराएका होसहरू एकएक फर्के मेरा,
भएको पो रैछ क्यारे हराउने पिएपछि ।

हे मनुवा तिमी चाहेर त हेर आकाश तिमी चाल्ने छौ
तिमी हौशला देखाएर त हेर चन्द्रमा तिमी छाल्ने छौ

कोसिस तिमी गरेर त हेर कदम तिम्रो आफै बढ्ने छ
त्यही बढेको हरेक डगमा तिमी धर्ती पुरा काल्ने छौ

१. राहत
संसद बस्दा संसदका कुरा
विघटनपछि शैली नै अधुरा
राहत त केवल निहूँ हो ?
भित्रभित्रै आहत र मर्माहतको छुरा !!

स्वाधीनतामा किन अँझै दबाब छ
सद्भाव भए पनि बानी खराब छ

नयाँ सविधान बनेर लागु भए पनि
देशमा किन हिंसात्मक प्रस्ताब छ

बेहोसी भै छट्पटाउन मन लाग्दैछ
किन किन शरीरको माँया झन लाग्दैछ

मरिलाने केनै छर दुई दिने जिन्दगीमा
तरपनि ठुलो यहाँ धन लाग्दैछ

पहाड, हिमाल, तराइ हेर क्या छ सिरलिक्क, हासेको देश हाम्रो
सर्बोच्च शिखर सगरमाथा हेर क्या छ टिरलिक्क, हासेको देश हाम्रो

फगत् आँसु बगायौ यो दिल दुखाएर तिम्ले
बदलामा के पायौ यो दिल दुखाएर तिम्ले

तिमी बिना सक्दिन जिउन भन्दै हिड्ने मान्छे
झुटो कसम खायौ यो दिल दुखाएर तिम्ले

यहाँ मपाइँत्व बन्नेहरूको जमात छ
अर्कालाई निच भन्नेहरूको जमात छ

यसरी कति चल्छ र खै समाज यहा
मात्र स्वार्थमा चल्नेहरूको जमात छ

संघर्षशील यात्रा गर्दै छन्,जीवन विभिन्न आशले
बिछोडिनु रहर कहाँ होर ? बाध्यता गाँस कपासले

कोल्टे फेर्दै सम्झन्छु,आफ्नै गाउँघरको बस्तीहरू
कतै झस्किन्छु ऋण तिर्न,नसक्ने हुकी सन्त्रासले

सहारा छुटेर रोएँ
भरोषा टुटेर रोएँ

उदाए विपत्ति लाखौँ
व्यथाले कुटेर रोएँ

फूलको सुगन्ध काडामा भै दिने भए
जिन्दगी किन बल्झिन्थ्यो र ?

कसमको डोर धागामा बाधिने भए
जिन्दगी किन अल्झिन्थ्यो र ?

१. आफ्नो ताल
आमाको होटल र बाउको लजमा
घिच्न र लड्न सित्तै मिलुन्जेल
सबै बाबुराजा हुन्छन् –
त्यसपछि जब आफ्नो तालमा नाँच शुरू हुन्छ,
आफैँ चुइँया र मख्खिचुस हुन्छन् ।।

जान्दिन साहित्य तै पनि, लेख्न मन लाग्छ ।
मिठा मिठा सपनाहरू, देख्न मन लाग्छ ।

केर्दै मेट्दै बल्ल तल्ल, मिलाउछु छेउटुप्पा
जानी-नजानी मनको बह, पोख्न मन लाग्छ ।

१)
देऊ सपना
हेरिदिऊँला आत्मा
प्रेम-प्रवाह

२)
साउन पन्ध्र
खीर खाने समय
आत्मीयताको

सोहवर्षे जवानीमा अठारको कुरा नगर
तिमी यौवन बेच्ने बजारको कुरा नगर

एकै नजरमा मन पर्यो माया बस्यो
तिम्रो त्यो हसिलो मुहारको कुरा नगर

सारा खुशी चाहनाहरू मार्दै हाँस्या छु
लाचार यी आँशुहरू झार्दै हाँस्या छु

हर्ष उल्लास् उमङ्ग जति कहाँ गयो खै
जिन्दगीलाई यता उता सार्दै हाँस्या छु

दुइ मुक्तकः
बजारमा खुसीसँग खुसी साट्न पाए नि हुन्थ्याे
मायामा पलाएकाे ऐंजेरुलाई काट्न पाए नि हुन्थ्याे
टुट्ला भन्ने डरले अाच्छुअाच्छु भइरहेकाे छु
कहिल्यै नटुट्ने मायाकाे डाेरी बाट्न पाए नि हुन्थ्याे ।

हेराहेर गरी अाँखामा अाँखा मिलाउन पनि सकिन्न
हामी एकार्काका हाै‌ भनी विश्वास दिलाउन पनि ।सकिन्न
यसै कारणले हाेला मुटु पनि च्यातिएकाे छ
खै किन किन च्यातिएकाे मुटु सिलाउन पनि सकिन्न ।